gaming sinds 1997

Age of Empires III: Age of Discovery

Wanneer de term Age of Empires valt, denkt iedere gamer spontaan terug aan het in 1999 uitgegeven Age of Kings. De game zag er destijds niet alleen prachtig uit, maar leverde ook talloze uren aan verslavende gameplay. Het multiplayergedeelte wordt tot op heden op bijna elke LAN-party gespeeld. Nu, zes jaar later, komt Microsoft op de proppen met Age of Discovery, de derde telg uit de reeks, die zich afspeelt in de tweede helft van het vorige millennium. Maar voldoet het spel wel aan de hoge verwachtingen die iedereen stelt?

Age of Empies III: Age of Discovery bestaat uit twee grote delen. Enerzijds is er de campaign mode, waarbij een verhaal je leidt doorheen alle gevechten. Anderzijds is er ook een skirmish mode, waarin een willekeurig level wordt geladen dat je in single- of multiplayer kunt spelen.

De campaign mode omvat drie aktes, drie verhaallijnen uit het leven van Claudia Black en haar voorouders. Het begint eigenlijk allemaal op Malta, waar je de snode plannen van een organisatie ontdekt. Ze varen uit naar de nieuwe wereld, op zoek naar het bronwater dat eeuwige jeugd biedt. Als bestrijder van het kwaad vaar je hen natuurlijk achterna.

Gedurende de drie aktes doorkruis je het volledige Amerikaanse continent. Langs de kusten van de Caraïben tot Florida, van oost tot west en van top tot teen. Elk gebied ziet er buitengewoon prachtig uit. Je komt vaak met andere Europese landen in contact om dan met of tegen hen te vechten. Zo krijg je de kans om met de units van de Fransen, de Engelsen en zelfs de Nederlanders te spelen.

Elk volk heeft zijn eigen eenheden en bonussen. Zo blinken de Ottomanen nog steeds uit in artillerie (ze hebben zelfs een bom van een kanon) en hebben de Nederlanders zich gespecialiseerd in het sprokkelen van geld met hun banken, een uniek gebouw in het spel. Niet enkel qua statistieken verschillen de volkeren, maar ook audiovisueel zijn er talloze verschillen: bouwstijlen, vlaggetjes, namen van eenheden en zelfs voice-overs zijn anders, al heb je na enkele uren toch wel genoeg van al dat Duits of Nederlands door je speakers.

Tijdens het spelen heb je de mogelijkheid om op bepaalde tijdstippen een beroep te doen op je home city. De frequentie hiervan is afhankelijk van hoeveel ervaringspunten je in het spel hebt verzameld. Dit kan je doen door eenheden aan te maken, bepaalde technologieën te ontwikkelen of simpelweg je vijand een kopje kleiner te maken. Je roept de hulp op door middel van kaarten, die je -afhankelijk van het type- slechts één, of oneindig maal kunnen gebruikt worden. Je hebt de keuze tussen manschappen, resources, (unieke) technologieën of eenmalige gebouwen. Een voorbeeld hiervan is het kasteel, waarvan je nu slechts één exemplaar kunt bouwen. De kaarten kunnen worden gecombineerd tot verschillende ‘decks’ met een maximum van twintig kaarten per deck.

Na afloop van een spel worden je resultaten samengeteld en kan je nieuwe kaarten uitkiezen, alsook je home city uitbreiden. Die uitbreidingen op zich hebben geen invloed op de prestaties van je leger, maar ze doen je home city er wel mooier uitzien, wat dan weer zorgt voor mooiere menuschermen. Een leuk detail is dat je, na het gebruiken van een kaart, de gevraagde manschappen naar hun schepen ziet lopen.

In de zogenaamde skirmish mode gaat het spel er volledig identiek aan toe, al dien je op voorhand te kiezen met welk volk je wilt strijden. Hiervoor moet je wel per volk een profiel aanmaken, zodat je kaarten bewaard kunnen blijven. Helaas duurt het verwerven van nieuwe kaarten redelijk lang en moet je dit voor elk volk opnieuw en opnieuw doen. Zomaar snel even een ander volk uitkiezen zit er dus niet in, aangezien je je echt op één civilisatie moet concentreren.

De level generator voor single en multiplayer games biedt té weinig instelmogelijkheden in vergelijking met zijn voorganger of zelfs elke andere RTS uit dit genre. Zo is de mapgrootte rechtstreeks afhankelijk van het aantal spelers en kunnen, buiten de starting age en de moeilijkheidsgraad, geen instellingen worden aangepast.

In deze spelmode draait het spel meer uit op een veldslag om de ruilposten, dan om een échte oorlog, alhoewel de vijand vaak te dom is om deze posten ook in te nemen. Deze posten leveren op regelmatige intervallen namelijk resources of ervaringspunten af, wat zorgt dat je gemakkelijker kan winnen. Wanneer je de trade line waarlangs deze posten liggen upgradet naar een koets of stoomtrein, wordt de snelheid waarmee de drop-offs gebeuren verhoogd. Ruilposten kunnen ook gebouwd worden bij Indiaanse dorpen, waar je enkele speciale technologieën kan ontwikkelen.

Tot slot nog een woordje over de graphics in het spel. Alle models zijn zeer gedetailleerd uitgewerkt en gebouwen tonen nu verschillende stadia van vernieling. Het is heerlijk om te zien hoe torentjes van town centers afbrokkelen, of hoe schepen elkaar vol kanonkogels proppen. Ook over het geluid valt niet te klagen, want het spel is voorzien van een uitgebreide soundtrack die zich aanpast naarmate het spel evolueert. Bij een veldslag neemt de muziek een hoger tempo aan, om daarna terug te keren naar het originele melodietje.

Age of Empires III is een waardige opvolger geworden voor de succesvolle reeks. Hoewel er écht werd geprobeerd om voor voldoende vernieuwing te zorgen, heeft het spel te kampen met een beperkt gevoel van vrijheid en een te korte levensduur. De prachtige graphics maken echter veel goed en maken van dit spel een goeie najaarstopper.

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Age of Empires III: Age of Discovery
geplaatst in: Microsoft, PC, Reviews
tags: , ,


Leave a Reply