gaming sinds 1997

Anarchy Online: Shadowlands

Een vrijdagmorgen is meestal een saai moment van de week. Je staat op en begeeft je maar naar je computer, omdat er gewoon geen bal te doen is. Maar af en toe is er zo één vrijdagmorgen die boven alle andere vrijdagmorgens uitsteekt. Zoals diegene waarop Anarchy Online in mijn bus stak. Mijn verwachtingen voor deze game waren hoog gespannen en alhoewel hij op een vrijdagmorgen in mijn bus stak, kon dit mij niet deren en stopte ik het zwarte schijfje in de CD-ROM drive van mijn Pc.

Zoals de naam al doet vermoeden is Anarchy Online een MMORPG. Voor de leken onder ons : dit is een gewone Role Playing Game, maar dan met duizenden spelers tegelijk in een gigantische wereld. En dat merk je ook wel wanneer je de game speelt. Overal kom je wel een andere gamer tegen. Op het ene moment natuurlijk wat meer dan het andere, maar het is erg leuk om niet alleen door deze vreemde wereld te moeten slenteren. Positief aan de game is dat het woord “lag” hier zelden of nooit in voorkomt. Zelfs met een ping van 400 loopt de game zonder problemen en haperen doet het bijna nooit.

Op het moment van spreken bestaat Anarchy Online al meer dan een half jaartje en maakt het dus geen gebruik van de allerllaatste technologieën en effecten. Desalniettemin oogt de game erg mooi en is er op grafisch vlak niet veel op aan te merken. Je wordt verblind door de zon, ziet de weerspiegeling in het water en de personages zijn allesbehalve hoekig. Alleen de locaties zijn soms wat donker, maar als dit je niet bevalt, kun je je altijd in een meer verlichte stad gaan vestigen. De steden zijn erg groot en bestaan meestal uit enkele delen om de systeemeisen relatief laag te houden. Laadtijden om nieuwe gedeelten te laden zijn er niet echt, je merkt alleen een hapering in het spel van pakweg een seconde om vervolgens een berichtje te zien verschijnen waar je je bevindt.

Het geluid is echter niet om over naar huis te schrijven. Het is leuk bedacht om iedere streek zijn eigen melodietjes mee te geven, maar het mocht naar mijn mening wat beter uitgewerkt worden. Als je 2 uur min of meer op dezelfde plaats blijft, heb je alle plaatselijke muziek al wel 10 keer gehoord en is het om van te huilen. Na een tijdje heb ik de muziek dan ook maar afgezet. Het toevoegen van meerdere liedjes en er wat afwisseling in stoppen had in mijn ogen het plezier van de game ook verhoogd.
Met de sound effects daarentegen zit het wel snor. Je hoort het verschil wanneer je op steen of op zand loopt en alle geluiden lijken wel uit het dagelijks leven opgenomen te zijn. Tijdens de gevechten hoor je ook jezelf of je tegenstander roepen wanneer ze geraakt zijn of als ze sterven en dit klinkt vaak levensecht.

De gameplay dan, want dit is en blijft toch de voornaamste factor in een game. Hier sluipt jammer genoeg een addertje onder het gras. Maar laat ons nog niet meteen de pessimist gaan uithangen. Aanvankelijk lijkt alles erg ingewikkeld. Lopen en springen is uiteraard kinderspel, maar het sluipen, aanvallen, etc. is toch wel even wennen. Wanneer je een vijand wil ombrengen, moet je hem met je muiscursor selecteren en vervolgens op de attack-toets drukken waarop je personage de vijand aanvalt. Dit klinkt erg saai, maar tijdens het gevecht kun je enkele speciale attacks aanwenden met je wapen of een nanoprogram uitvoeren.

Op zich geen probleem dan, ware het niet dat met verschillende vijanden voor je, je maar met veel moeite als winnaar uit de bus kan komen. Allereerst is het erg onhandig om van vijand te wisselen. Hiervoor moet je nogmaals om de aanvalsknop duwen om de aanval te staken. Dit alleen duurt al enkele seconden, waarna je deze tijd nogmaals verliest tijdens het selecteren en aanvallen van de nieuwe vijand. Hier had de gameplay naar mijn mening iets soepeler en vlugger gemogen. Nog een nadeel is de soms wat onhandige camera. In first-person view is er uiteraard geen wolkje aan de lucht, maar bij third-person view ligt dit anders. In binnenlocaties blijft de camera soms achter de hoek hangen of zit hij in de verkeerde kamer als je net bij een deuropening staat. Als je dan de andere kamer inloopt, wil de camera plots niet mee en mag je op de ingang gericht inzoomen tot je in de desbetreffende omgeving bent. Op sommige momenten is dit echt irritant en ben je blij dat er nog een eerstepersoonszicht beschikbaar is.

Zoals in iedere zichzelfrespecterende RPG wordt je personage na verloop van tijd alsmaar bekwamer en sterker. Wanneer je personage een nieuwe level bereikt, krijg je IP punten die je dan naar hartelust aan ontelbare skills kunt toewijzen. Op die manier kun je na verloop van tijd meer geavanceerde wapens, kledij, etc. aanwenden. In Anarchy Online kun je je personage echter nog op andere manieren sterker maken. Je kunt hem of haar namelijk implants geven. Dit zijn kunstmatige lichaamsdelen die je extra punten voor bepaalde skills geven. Zo heb je net dat tikkeltje extra om met je vijanden de vloer aan te vegen.
Je kunt jezelf of je medespelers ook tijdelijk versterken met nanoprograms. Zo kun je je armor of je attack tijdelijk wat de hoogte insturen, maar sommige programs kun je ook als aanval aanwenden. Dit is vergelijkbaar met een toverspreuk, maar dan met een futuristisch tintje.

Maar wat zou een game zijn zonder personage… Een personageloos spel hoor ik je al zeggen, dus daar moet iets aan gedaan worden. De eerste maal dat je Anarchy Online start, is je eerste opdracht dus om er eentje te creëren. Hiervoor staan 4 rassen, 2 geslachten, 12 beroepen, een 200-tal gezichten en de mogelijkheid je lengte en gewicht aan te passen ter beschikking. Je identieke evenbeeld in de game tegen het lijf lopen is dus ook zo goed als uitgesloten. In de wereld van Anarchy Online op de planeet genaamd Rubi-Ka zijn er ook 2 strijdende partijen. Enerzijds de jarenlang verdrukte Clan en de multinational Omni-Tek. Je kunt je aansluiten bij één van beide groepen of je kiest ervoor om neutraal door dit conflict te gaan. De keuze die je hier maakt zal een grote rol spelen in de steden die je zult bezoeken en de opdrachten die je zult krijgen. Wanneer je de game ietwat beu bent, kun je dus nog steeds een nieuw personage aanmaken en je eens bij de andere partij aansluiten om wat nieuw leven in de game te blazen. De replay value is bijgevolg dan ook erg hoog.

Om tijdens de game wat meer credits en experience points te verkrijgen, kun je aan een van de talrijke mission boots een missie aanvragen. Vervolgens lees je even de opdracht, laadt de coördinaten in je map en begeeft je richting doel. Met een bijgeleverde mission key kun je dan in de desbetreffende woning of grot infiltreren en je doel volbrengen. In de meeste gevallen loopt dit echter niet van een leien dakje, want binnenin zitten een boel vijanden die je maar wat graag zouden ombrengen. Dit zijn echter computergestuurde tegenstanders en geen andere spelers. Tijdens een missie ben je ook helemaal in je eentje, tenzij je een missiesleutel bijmaakt en deze aan een andere speler geeft. Zo kun je samen de opdracht tot een goed einde brengen. Er bestaan echter ook team mission boots. Deze kun je enkel gebruiken als je in een team zit. Dan krijgt ieder teamlid automatisch een missiesleutel en kan je in groep de strijd beslechten. Deze missies bevatten natuurlijk veel meer slechteriken en duren een pak langer. Maar samen sta je sterker!

Meestal bevindt een missie zich in hetzelfde gebied waar je je bevindt, maar af en toe moet je er een hele weg voor afleggen. Enig nadeel aan de mission boots is dat er bitter weinig afwisseling inzit. Ofwel moet je een persoon vinden, iemand vermoorden, een voorwerp opsporen of een item naar de mission boot terugbrengen. En that’s it ! Natuurlijk gaat het steeds om andere personen, andere vijanden, etc. maar dit had toch wat meer aandacht verdiend. Ik moet wel toegeven dat dit bij team missies wel iets meer uitgewerkt is. Na een tijdje vergeet je dus al vlug de gewone missies en ronsel je vlug enkele spelers bijeen om enkele team missies te volbrengen. Op het einde van een missie krijg je een bepaald aantal ervaringspunten en wat credits. Hiernaast verdien je ook nog een vooraf bepaald item. Dit kan vanalles zijn, van een medkit over een nano crystal tot een implant…

Reizen in dit spel kan op verscheidene manieren. Natuurlijk heb je de benen van je personage, maar verre trektochten zijn op deze manier niet aan te raden. Tenzij je er niet om geeft om enkele uren non-stop te lopen. Hier en daar vind je een poort die je in luttele seconden naar een andere stad voert. Erg handig, tenzij je plots in een stad bevolkt door de tegenpartij komt en een bewaker je leven vroegtijdig beëindigt. Heel tof lijken de voertuigen en vliegtuigjes die je kunt aanwenden. Helaas kan ik jullie hier niet veel meer over vertellen, aangezien dit bergenvol geld kost. En die heb ik helaas nog niet.
De planeet Rubi-Ka is werkelijk gigantisch en ikzelf heb er nog maar een fractie van gezien. Ik heb mezelf enkel nog maar in de 6 grote steden en de dichte omgeving errond gewaagd. Verder trekken is voor mijn personage momenteel gewoonweg zelfmoord door de vreemde fauna en flora. De verschillende locaties zijn echter heel afwisselend. Donkere graslanden, moerassen, woestijnen, gebergten, zeeën, rivieren,… alles wat je je maar kunt inbeelden, werd in Anarchy Online gestopt. Dit alles maakt reizen leuk, afwisselend en boeiend. Maar let wel steeds op waar je naartoe gaat, want de tegenstanders zijn overal.

In steden, dorpjes of nederzettingen vind je steeds wel enkele shops en terminals die ter beschikking staan. Hier kun je alles kopen wat je maar wil. Eens een nieuw nanoprogramma ? Is die broek versleten ? Wordt het niet eens tijd om dat oude zwaard te wisselen voor een moderner ? Haal die armimplant er toch uit, man en probeer dit vernieuwd model eens ! Alles dus. Ja, zelfs kamerplanten, schilderijen, vazen, noem maar op ! Dit alles kun je dan meedragen in je inventory of opslaan in een bank terminal voor later gebruik. Je inventory is naar mijn mening wel erg klein. Een 20 tal items, meer zal er niet inpassen…
In de meeste steden zijn er wel een of meerdere disco’s of bars waar je je kunt uitleven. Je kunt een drankje bestellen en wat chatten met andere spelers of jezelf op de dansvloer begeven en het beest uithangen. Verschillende sociale bewegingen staan ter beschikking. Van enkele dansbewegingen over wat een achterwaartse salto moet voorstellen tot het nadoen van een kip. Met 10 spelers op een rij de kippendans doen… Nutteloos, maar o zo leuk !

Maar het grote minpunt van zowat iedere MMORPG is natuurlijk het maandelijks betalen ervoor. Op de site van Anarchy Online kun je een trial version downloaden waarmee je 7 dagen gratis kunt spelen. Maar hiervoor moet je zelfs al het nummer van je kredietkaart geven. Voor gamers onder de 18 kan dit dus de drempel zijn tussen hen en dit genre. Maar begrijpende ouders zijn goud waard !
Het spel zelf kun je voor een 25 tal euro’s al in handen hebben en je krijgt er een maand gratis speelplezier mee. Wil je verder spelen, dan moet je natuurlijk betalen. Hier zijn de prijzen…

1 maand – $12.95
3 maand – $33.95
6 maand – $59.95

Helemaal niet goedkoop jammer genoeg, dus de game is niet voor iedereen weggelegd. Ik raad je aan toch maar eerst eens de game 7 dagen te proberen alvorens hem in huis te halen. Zo kun je eventueel een dure miskoop verijdelen.

Anarchy Online is een game die ik iedere RPG fan zou aanraden, maar door de maandelijkse betalingen wordt het een duur grapje. Als je het er echter voor over hebt, zul je vast en zeker van deze game genieten. Soms zit er wel wat weinig afwisseling in de missies en de gameplay, maar verschillende locaties en teamplay maken dit goed. Ik heb wel mijn twijfels of de game binnenkort nog zijn populariteit zal kunnen behouden, want met Star Wars : Galaxies, Neocron, Shadowbane en Gladius Online (om er maar enkele te noemen) is de concurrentie niet van de poes. Desalniettemin komt Funcom binnenkort op de proppen met Shadowlands, een add-on voor Anarchy Online. Binnen een paar maanden ligt die ook al in de winkels.

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Anarchy Online: Shadowlands
geplaatst in: PC, Reviews
tags: , ,


Leave a Reply