gaming sinds 1997

Army of Two: The 40th Day

Gamejaar 2010 is met een knal begonnen! Games als Bayonetta, Darksiders, Mass Effect 2 en MAG kwamen allen uit in januari waardoor het nu al moeilijk zal worden deze maand te overtreffen. Eerst opvolger in het rijtje is de op co-op gerichte Army of Two: The 40th Day van EA. Hoort deze game bij de toppertjes? Of belandt hij na veertig dagen in de budgetbakken?

Electronic Arts was het beu om al die andere prutsers te zien klungelen bij het maken van een goed co-op spel en besloot zelf het heft in handen te nemen met het creëren van de “ultieme” samenwerkingsgame, toch naar eigen zeggen. Uit de magische hoed van EA kwam twee jaar geleden Army of Two tevoorschijn, een game dat niet echt overtuigend was, maar toch zijn doelstellingen wist te behalen. “Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen,” dachten de developers achter de game, en ze besloten een sequel te maken genaamd Army of Two: The 40th Day waarin het homokoppeltje Tyson Rios en Elliot Salem enkele missies in Shanghai uitvoeren.

Doordat de nadruk van de game op co-op gameplay ligt zijn er allerlei manieren om het verhaal te spelen. Je kan het spel in je eentje spelen waarbij je dan hulp krijgt van een degelijke AI-partner, of je kan kiezen om samen met een vriend op de bank te spelen via split-screen of online met onbekende en vrienden. De game komt overigens het beste tot zijn recht bij een online partijtje en niet bij het spelen van split-screen.

Teamwork en strategie is wederom een noodzaak wil je een hoofdstuk succesvol afsluiten. Net als in het eerste deel is de welbekende Aggro-meter weer van de partij, waarbij diegene die de meeste Aggro opbouwt als schietschijf beschouwd zal worden door de vijanden. Vooral in cruciale scènes is het zeer belangrijk om rekening te houden met dit systeem, want terwijl de meerderheid van de vijanden zich focust op de Aggro-guy kan de andere stilletjes de tegenstanders flanken.

Een van de vernieuwingen in The 40th Day is de invoering van een keuzesysteem met morele inslag. De keuzes die je hebt gemaakt spelen jammer genoeg wel geen tot een zeer kleine rol in het verdere verloop van het verhaal. Keuzes variëren van het doden of sparen van vijanden tot het redden van bepaalde diersoorten in ruil voor nieuwe wapens en cash. De consequenties van je keuzes worden nogmaals duidelijk gemaakt door middel van een interessante, maar eigenlijk niet gepaste, komische cutscene die “de toekomst” moet voorstellen. Naargelang de gemaakte keuze versterkt of verzwakt de relatie tussen Salem en Rios ook, wat dan weer nieuwe en betere wapens met zich meebrengt.

Verder heb je nog een leuke toevoeging genaamd ‘mock surrender’, waarbij jij of je partner doen alsof iemand zich overgeeft in de hoop dat vijanden je komen knevelen. Eens de vijanden dicht genoeg staan kan je in slow motion het boeltje opruimen. Als laatste vertel ik iets meer over de stoere maskers van Rios en Salem die ook een leuke update hebben gekregen. De maskers kunnen naar eigen wensen aangepast worden, beschikken over een handig GPS systeem, leggen je de objectives uit en kunnen voortaan ook vijanden taggen, waardoor je deze vervolgens door de muur kunt volgen. Het enige waar je op moet letten is de batterijduur van je maskers, want deze is namelijk gelimiteerd.

Een groot pluspunt van de game is dat je je wapens volledig kan personaliseren. Het diverse schiettuig is werkelijk tot in de kleinste details aan te passen, gaande van de scopes, silencers, grotere magazijnen tot langere lopen, patronen en schilden. Het aantal te kiezen wapens is ook allesbehalve beperkt, waardoor de hoeveelheid combinaties zowel overweldigend als oneindig is.

Naast de singleplayer mag je ook aan de slag in de online multiplayer, waar ook enkele vernieuwingen zijn doorgevoerd. Een daarvan is de modus Extraction, waarin je golven van vijanden moet tegenhouden (zie het als de Firefight mode van Halo: ODST of Horde in Gears of War). Je speelt in groepen van vier en moet per ronde een steeds groter gebied van de kaart beschermen en dit volhouden tot de 16e ronde. Deze modus was helaas een pre-order bonus, maar gelukkig kunnen zij die nu pas beslissen binnenkort deze optie apart downloaden.

Op audiovisueel vlak is de game zwaar teleurstellend ten opzichte van huidige games. De stad ziet er enorm statisch uit, vallende gebouwen zakken zeer onrealistisch in elkaar en de talrijke explosies zien er niet uit. De stoere personages zien er wel ok uit, maar wat ben je daarmee als alles er zo erbarmelijk uitziet? De soundtrack is over het algemeen lekker hitsig en de voice-overs zijn slikbaar. En tegenwoordig is het de trend om Nolan North´s stem te gebruiken voor elk personage waardoor je in Elliot Salem ook de stem van Nathan Drake, Desmond Miles en een heleboel andere gamepersonages herkent.

Army of Two: The 40th Day is ten opzichte van zijn voorganger een verbetering op alle vlakken, maar blijft tegelijk toch ietwat een onafgewerkte game tegenover andere toppers. Er zijn enkele interessante vernieuwingen, maar dit lijkt ten koste van de graphics te zijn geweest, die zeer gedateerd ogen. Daarbovenop rollen de eindcredits al na 5 tot 6 uur over je scherm en heeft de multiplayer niet genoeg nieuws te bieden om je weken bezig te houden. Met al die toppers van januari en wat er op ons te wachten staat in februari en maart, pik je deze game wellicht beter wat later op.

Onze Score:
7.0
gerelateerd spel: Army of Two: The 40th Day
geplaatst in: Electronic Arts, PS3, Reviews
tags: , ,


Leave a Reply