gaming sinds 1997

Assassin’s Creed: Brotherhood

Eén van de eerste games die werden binnengehaald bij het kopen van mijn X360 was Assassin’s Creed II. Uren aan een stuk was ik dan Ezio Auditore, een man die na de moord op zijn vader en broers zweert wraak te nemen voor het onrecht dat hem en zijn familie is aangedaan. Lang verhaal kort: een schitterend spel waar ik maar niet genoeg van kreeg.

Tot mijn grote spijt kreeg Fragland een reviewexemplaar van opvolger Assassin’s Creed Brotherhood binnen voor de PS3, maar gelukkig bestaat er nog zoiets als naastenliefde! Een vriend van mij stelde zijn PS3 ter beschikking om dit – hopelijk even meeslepende – spel te testen.

Brotherhood gaat verder waar Assassin’s Creed II het voor bekeken hield. Desmond moet vluchten voor de moderne tempeliers en Ezio krijgt een goddelijke waarschuwing over de middeleeuwse versie die achter hem aanzit. Desmond trekt samen met de crew die de Animus hackte naar veiligere oorden terwijl Ezio denkt dat het avontuur voor hem er op zit. Zo trekken ze echter beiden naar dezelfde plaats, zij het dan wel met een jaar of 500 verschil. Monteriggioni dus, Ezio’s uitvalsbasis in de voorganger van Brotherhood.

Maar dat betekent daarom niet dat ze op hun lauweren kunnen rusten; Desmond wordt constant opgejaagd door Abstergo in het heden en Ezio’s Monteriggioni wordt brutaal aangevallen in het verleden. Cesare Borgia, de zoon van Rodrigo, één van de samenzweerders in AC II, wil immers wraak voor de dood van zijn vader – en de tempeliers in het algemeen – en daarom moet het rustige stadje eraan geloven. Vijf minuten werk om al dat bloed, zweet en tranen die vergoten werden in AC II teniet te doen: het leven is soms niet eerlijk!

Tijd dus om naar Rome te trekken en daar zwaar ass te kicken! Daar zwaaien de Borgia vanaf nu de plak, waarbij ze ook nog eens het volk onderdrukken, de shops dichtgetimmerd hebben en constant een horde soldaten laten rond paraderen. De stad is onderverdeeld in twaalf districten met elk een generaal en een toren en jawel, die mag je beide naar de verdoemenis helpen om de controle van de Borgia een flinke slag toe te dienen. Zo bevrijd je de verschillende stadsgebieden en kan je je teergeliefde shops openen en belangrijker: zo wordt je niet elke twee minuten aangevallen door een paar pretentieuze soldaten.

Nog een andere nieuwigheid is dat je er niet langer alleen voor staat. Per toren die je neerhaalt (niet verplicht, maar dus wel degelijk handig) kan je een nieuwe assassin opleiden. Deze kan je dan op een vijand afsturen en jij moet enkel nog genieten van het spektakel. Toegegeven: een mooie optie voor mensen die zelf niet graag de handen vuil maken, maar de doorwinterde assassins maken zo’n klus natuurlijk graag gewoon zélf af. Gaandeweg doen je nieuwe werknemers ervaring op, waardoor ze nog efficiënter worden.

Een van je betere bondgenoten uit AC II, Leonardo Da Vinci, is ook terug van de partij. Hij werd onder druk gezet door de Borgia om oorlogstuigen te maken, waardoor je genoodzaakt bent om de prototypes en plannen te vernietigen. Kwestie dat een middeleeuwse tank je niet te vaak de zaken bemoeilijkt. Niet getreurd, alvorens je de wapens compleet naar de zak helpt, mag je ze natuurlijk zelf ook eens uittesten.

Qua standaard wapens in het spel kan je dan weer rekenen op een kruisboog, een pistool en je vertrouwde arsenaal aan messen en zwaarden, al dan niet gecombineerd met een dosis gif. Ook een drive-by behoort nu tot de mogelijkheden, want in tegenstelling tot de vorige game kan je nu met je paard de stad in trekken en vanop je rijdier enkele vijanden een kopje kleiner maken.

Zoals eerder gezegd is de place to be in deze game Rome. Tijdens AC II kwam deze wondermooie stad al eventjes voor en in Brotherhood is ze in één woord gezegd “orgasmisch” groots en knap uitgewerkt. De gameplay katapulteert je helemaal terug naar het Rome van de middeleeuwen met het Colosseum, het Pantheon, het Forum Romanum, … Een mens zou voor minder wensen dat hij net iets vroeger geboren was!

In deze gigantisch goed geslaagde setting zijn ook je missies lichtjes aangepast: voor een volledige synchronisatie krijg je nu bijkomende doelstellingen à la ‘val niet in het water’, ‘verlies maximum twee blokjes van je gezondheidsbalk’, ‘voltooi de missie in minder dan acht minuten’, en meer van dat. Een fijne extra uitdaging om het repetitieve van de opdrachten te vermijden.

Buiten enkele kleine glitches valt er eigenlijk weinig negatiefs aan te merken op AC Brotherhood. Toegegeven, als je de vorige games volledig hebt uitgespeeld verwacht je misschien nog net dat tikkeltje meer van Brotherhood, of vind je het spel toch net niet vernieuwend genoeg. Van de bekende formule wordt dus weinig afgeweken maar al bij al valt deze game toch onder de noemer ‘topgames’. De adrenaline en spanning van een middeleeuwse assassin die het moet opnemen tegen een obscure organisatie die als doel werelddominantie heeft; iets zegt me dat dat een schitterend uitgangspunt voor een spel blijft. De briljante en meer gevarieerde gameplay die daarbij komt kijken versterkt dat gevoel alleen maar.

De multiplayer die Ubisoft heeft toegevoegd is op z’n minst zeer geslaagd te noemen. In vier verschillende gamemodes neem je het online op tegen mede-assassins en krijgt iedereen een andere speler als doelwit aangeduid. Jij moet er dan voor zorgen dat je je target het loodje laat leggen en daarbij opletten dat je zelf niet teveel opvalt, anders ben je meteen ontmaskerd en is je eigen lot bezegeld. Hoewel de vier verschillende types van multiplayer soms op elkaar lijken en er vrij repetitief uitzien, blijven ze een tijdje boeien en vormen zo een frisse wind voor deze reeks.

Elke zichzelf respecterende gamer zou Assassin’s Creed Brotherhood in huis moeten halen. Gewoon al voor dit spel alleen zou je moeten overwegen een Xbox 360 of PlayStation 3 te kopen. Natuurlijk zitten er enkele schoonheidsfoutjes in het spel, maar het toont wel dat de plannen van Ubisoft om elk jaar een Assassin’s Creed game uit te brengen, nog kan lukken ook. Dan gaan ze wel de stijgende verwachtingen moeten blijven inlossen, maar met deze Brotherhood is dat alvast meer dan gelukt. Benieuwd dus of Ubisoft ook volgend jaar die lijn kan doortrekken, want de formule lijkt nu al geperfectioneerd!

Onze Score:
10.0
gerelateerd spel: Assassin’s Creed: Brotherhood
geplaatst in: PS3, Reviews, Ubisoft
tags: , ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>