gaming sinds 1997

Avatar: The Last Airbender

Spelletjes die gebaseerd zijn op tekenfilms zijn door de band genomen populair. Kinderen kunnen zelf met hun helden aan de slag waardoor ze de avonturen nog intenser beleven en dat vinden ze natuurlijk erg leuk. Bijgevolg zullen ze dus hun ouders de oren van de kop zagen om dat spelletje te krijgen. Maar zullen diezelfde verwende kids ook om dit spel vragen?

In Avatar: De legende van Aang draait alles om -u raadt het al- Aang, die de volgende is in een lange rij van Avatars. En alsof dat nog niet genoeg druk is op de schouders van een kleine jongen, rust ook nog de hoop van de ganse wereld op hem. Aangezien hij de Avatar is, kan alleen hij de Vuurnatie verslaan. Samen met z’n vrienden trekt hij er dan maar op uit om de zware taak te volbrengen.

Gelukkig heeft men niet de fout begaan waar zovele licentiegames zich schuldig aan maken en heeft men geen afbreuk gedaan aan de verhaallijn. In de beginfase van de game zal je je vrienden moeten redden waarna ze met je meegaan om je te helpen. De verschillende personages hebben uiteenlopende specialiteiten waardoor je regelmatig eens zal moeten veranderen. Naast Aang, die lucht kan manipuleren (benden), zijn er ook nog Waterbenders en een Aardebender. Door deze afwisseling voelt het spel iets minder vroeg repetitief aan, maar veel helpen doet het niet.

Daarmee komen we aan het grootste minpunt van het spel, namelijk de gameplay zelf. Het geheel is opgebouwd als een actierijk beat ‘em up spel aangevuld met een aantal RPG elementen zoals equipment en een experiencesysteem. Klinkt heel goed en indien men dit beter had uitgewerkt kon het zeker en vast werken. Nu beperkt het spel zich echter tot een constante herhaling van missies, waar je bij het spelen vermoedt dat de mensen die ze bedacht hebben evenveel inspiratie hebben als een rondjes zwemmende goudvis in een veel te kleine bokaal.

Ook het RPG-gedeelte blijft beperkt tot kijken welke van de gevonden kleren het meeste pluspunten heeft. Indien je dit wil, kan je kiezen welke moves je gebruikt maar over het algemeen heb je genoeg aan de combo (zoveel keer op hetzelfde knopje duwen), een special move en de healing move van Katara. De rest is wel cool maar is echter niet meer als wat eyecandy. Je hebt deze moves meestal zelfs niet nodig tegen eindbazen, wat volgens mij genoeg zegt. Er worden wel pogingen gedaan om het spel interessant te houden, met onder andere de mogelijkheid om even onzichtbaar te worden en zo voorbij vijanden te sluipen, maar veel zal je die toch niet gebruiken.

Grafisch gezien past de cell-shaded techniek die men gebruikt heeft perfect bij de setting. Het versterkt het gevoel dat je een tekenfilm aan het spelen bent. Het geluid daarentegen is niet van zo’n goede makelij. De conversaties worden niet ingesproken, maar verschijnen gewoon als tekst. Waarschijnlijk om alles gemakkelijker te kunnen vertalen. Goed gezien zou je denken, ware het niet dat hier en daar wel degelijk tekst is ingesproken in het Engels. Indien je het spel in het Nederlands speelt, zijn deze fragmenten echter niet aangepast zodat menig kind hier in de lage landen eens serieus in z’n haar zal krabben.

Al bij al is dit een spel dat wel speelvreugde brengt voor even, maar niet kan blijven boeien. Indien het de bedoeling is om de buttonbashcapaciteiten van je kleine neefje op te krikken is dit echter een goed cadeau. Indien men alles een beetje beter uit- en afgewerkt had, was dit zeker en vast een grotere aanrader geworden. Nu blijft het echter in de middenmoot hangen.

Onze Score:
6.0
gerelateerd spel: Avatar: The Last Airbender (aka Avatar: The Legend of Aang)
geplaatst in: PS2, Reviews, THQ
tags: ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>