gaming sinds 1997

B-Boy

Hiphop, attitude en de vettigste breakdancemoves die je ooit gezien hebt., dat beschrijft B-Boy. Hoewel de naam zelf eigenlijk al zegt waar het over gaat, verwachtte ik eerlijk gezegd een Def Jam-kloon of iets dergelijks. Ik was dus verrast toen ik deze schijf in mijn PS2 ramde en ontdekte dat het een dans spel was en geen beat-’m-up met een rapthema. Of het een aangename verrassing was, valt te bespreken natuurlijk.

Jeuj, weer een dansgame. Het klinkt allemaal eenvoudig genoeg, maar dat is het helemaal niet. Een belangrijk talent waarover je moet beschikken om dit spel op een goede manier te kunnen spelen is een gevoel voor ritme. Als je weet van jezelf dat je dat niet hebt, kan je nu al beter stoppen met lezen want deze game zal je niets meer dan frustraties en complexen opleveren. Even serieus, een gevoel voor ritme en beweging, creativiteit en een liefde voor de muziek zijn echt nodig als je aan een spel als dit wil beginnen.

Waarom heb je die vaardigheden nodig? Wel, timing en creativiteit zijn namelijk de meest belangrijke factoren in dit spel. Als je een beetje ‘off the beat’ beweegt, zal je al snel merken dat de moves niet zo mooi zijn, niet netjes aan elkaar linken en dat je al snel met je gezicht op de grond zal liggen. Dat levert minder punten en minder respect op.

Je kan de verschillende bewegingen uitvoeren door bepaalde toetsencombinaties in te drukken. Zo heb je ‘footwork moves’, dat zijn bewegingen waarbij je op de grond gaat bewegen maar nog steeds op je voeten staat, ‘freeze moves’, waar je je lichaam in een bepaalde houding zet gedurende een korte periode en ook ‘power moves’, waar je ook op de grond mag bewegen, zonder dat je voeten de grond raken. Denk voor dat laatste aan een molentje of iets dergelijks. Ten slotte zijn er nog de gewone stapjes, de ‘top rock moves’. Dat zijn enkele bewegingen die je gewoon al staande doet; niets speciaal eigenlijk.

Al deze danspasjes kan je verbeteren door de career mode te spelen. Daar begin je met een eigen peronage dat je moet uitbouwen tot één der groten in het b-boyswereldje. Je neemt het op tegen andere breakdancers in heuse battles, gaande van onbekende (of niet bestaande) evenementen tot de grootste, meest erkende evenementen ter wereld. Op die grote bijeenkomsten kan je het dan opnemen tegen echte b-boys en -girls zoals Crazy Legs, zowat de meest bekende persoon in het wereldje. De uiteindelijke bedoeling is dus de beste te worden, logisch. Je kan in deze carrière ook nieuwe platen vrijspelen die je kan beluisteren. Waar je die kan beluisteren? In ‘The Lab’. The Lab is je thuisbasis, waar je een laptop hebt staan om je mails te lezen, uitdagingen aan te gaan, je in te schrijven voor grote battles, rivalen te volgen in hun progressie en je nieuw verworven platen te beluisteren en te laten spelen terwijl je oefent. Je kan in je appartement ook al de moves die je kan gebruiken bekijken en aan een bepaalde toetsencombinatie toewijzen, je kleding aanpassen of gewoon je kunnen verbeteren door te oefenen (want oefening baart kunst).

Bij een breakdancegame hoort natuurlijk een soundtrack van jewelste, en jawel, die is zeker en vast aanwezig! Hoewel het niet meteen gaat over de meest bekende dj’s ter wereld, gaat de kwaliteit van de songs er zeker niet op achteruit, integendeel. Ik denk dat het moeilijk zou zijn om een betere soundtrack samen te stellen voor dit spel. Ieder liedje geeft je werkelijk de zin om mee te bewegen. Ook al is het maar met je hoofd, met je voet, of misschien zelfs je vinger, bewegen zal je zeker doen.

Op technisch gebied (zowel grafisch als auditief) kan je niet meteen zeggen dat het over een supergame gaat, maar het hoort zeker ook niet bij de groep “ondermaatsen”. Voor een PS2-game, wat uiteindelijk vorige generatie is, valt dit spel op grafisch vlak zeker en vast binnen de 75 tot 80% categorie. Wat het geluid betreft is er ook niet al te veel speciaals, behalve die mega oundtrack dan. Het gaat hem hier niet om kraakhelder geluid, maar eerder om een goede standaard. Je zal alleszins niet meteen krakende boxen tegenkomen.

Als je niet van hiphop houdt, of niet van muziek in het algemeen, kan je maar beter wegblijven van dit spel. Het draait hem nu eenmaal om de undergroundmuziek en het wereldje errond. Voor de game zelf moet je het eigenlijk niet echt doen: die is te beperkt om er echt geld tegenaan te smijten. Als je van de sfeer en de dansstijl houdt, raad ik dit spel aan omdat die zaken er dan weer wel goed in zitten.

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: B-Boy
geplaatst in: PS2, Reviews, Sony Entertainment
tags: ,


Leave a Reply