gaming sinds 1997

Baten Kaitos: Eternal Wings and the Lost Ocean

Baten Kaitos: Eternal Wings and the Lost Ocean is de laatste nieuwe RPG voor de Gamecube die ik onder handen mocht nemen. Hoewel de genre-liefhebbers niet echt rijkelijk bedeeld worden op deze console, hebben ze toch al kunnen genieten van toppers zoals Paper Mario 2 en Tales of Symphonia. Monolith Software, onder andere bekend van de Xenosaga-reeks op de PS2, tracht nu in de voetsporen te treden van deze toppers met BK. Het unieke aan deze game is het feit dat het gevechtssysteem volledig draait rond het strategisch gebruik van kaarten. Of dit het enige unieke is aan het spel en of het voldoende was om me enkele dagen aan mijn spelletjeskubus te kluisteren vertel ik jullie hieronder.

Het spel begint met een prachtig filmpje dat onmiddellijk de visuele toon zet voor de rest van het spel. Na de overweldigende beelden ontwaakt je personage Kalas, zoals het overigens hoort in elke goede RPG, in een vreemd bed (interessante situatie -red.). Al snel ontdek je een meisje, Xelha, waarmee je de ondergang van de wereld zal moeten voorkomen. Het universum waarin dit gebeurt, is er eentje van zwevende eilanden, die bevolkt worden door mensen. Aangezien reize tussen zwevende eilanden nogal moeilijk kan zijn hebben de mensen vleugels gekregen.

Origineel is dat je Kalas niet zelf bestuurt, maar dat je eigenlijk een soort geest bent die over hem waakt. Hoe beter je met hem zal overeenkomen in de loop van het spel (hij stelt je soms vragen), hoe sterker je met hem verbonden zal zijn, wat dan op zijn beurt weer voor leuke extra’s kan zorgen. Over het verhaal zal ik verder niks vertellen buiten dat het goed is. Het is lang, maar ook een beetje te lineair.

Vanaf de eerste seconden vallen de graphics van het spel op. De kleuren zien er erg levendig uit, de omgevingen zijn ongelooflijk verscheiden en zijn erg knap gemaakt en doen bovendien artistiek aan, aangezien ze pre-rendered zijn. De manier waarop bijvoorbeeld de wolken voorbij trekken en de riviertjes kabbelen is een lust voor het oog! Meer nog, elke locatie in het spel is een toonbeeld van fantasie en talent; vooral de licht- en schaduweffecten zullen je mond doen openvallen van verbazing. En het blijft niet enkel bij de achtergronden: ook de animaties en de personages zelf zijn uitstekend afgewerkt. Nu en dan had ik even het gevoel dat ze niet helemaal geïntegreerd waren in de settings, maar dan ben ik echt aan het muggenziften. Kortom: prachtige, fantasievolle graphics!

Wat betreft het geluid kunnen we ook enkel maar positief zijn. De effecten zijn knap, maar het zijn vooral de grote aantallen ingesproken zinnen die indruk maken. Zowat elke min of meer belangrijke conversatie werd ingesproken en dit draagt heel veel bij tot de sfeer van het spel. De kwaliteit is niet altijd top, maar dat kan ook moeilijk anders bij een dergelijk aantal conversaties. Eén minpuntje toch: de acteurs moeten die zinnen sneller laten rollen, want haastige gamers als ik skippen die al snel om enkele seconden te winnen. De soundtrack is overigens ook best geslaagd, al kan je na enkele tientallen uren spelen enkele stukken uit het hoofd.

Maar genoeg over de presentatie, laten we eens kijken hoe het game speelt. De wereldmap (die er overigens schitterend uitziet) dient om op te reizen en je bestemming te vinden. Je kan er niet zomaar onvoorzien worden aangevallen. Best handig. Wanneer je echter op de gewenste locatie bent aangekomen verandert dit allemaal en zal er moeten geknokt worden. Van hetzelfde laken een broek natuurlijk in de vele ‘dungeons’, waar je de gebruikelijke zaken zal moeten doen: enkele puzzels oplossen, op ontdekkingstocht gaan en natuurlijk hopen vijanden verslaan. Een gevecht starten doe je door contact te maken met de slechterik(en) in kwestie, waarna je een ander scherm te zien krijgt.

En hier komen we natuurlijk bij het origineelste en leukste deel van het spel: de manier waarop de combat wordt afgehandeld. Sleutelwoorden hier zijn Magnus en natuurlijk de speelkaarten. Speelkaarten hebben we natuurlijk al eerder gezien, maar BK verbetert niet enkel het principe dat we kennen uit andere RPG’s, maar werkt dit concept een stapje verder uit. Je zal ze immers niet alleen nodig hebben om te knokken, maar ook om je wonden te helen of om spullen te kopen. Ze maken ook gewoon integraal deel uit van het verhaal.

Maar ik had het ook over Magnus. Magnus is als het ware de ‘ziel’ van objecten, alle objecten! Die Magnus kan je in de wereld van Baten Kaitos onttrekken uit items en ze opslaan op lege speelkaarten. Stel: je wil een banaan meenemen om later te kunnen opeten of om te gebruiken op één of andere wijze. Het enige dat je moet doen is de Magnus ervan op een kaart zetten, je kaart meenemen en later die kaart activeren zodat je je banaan terugkrijgt! Bert en Ernie zouden versteld staan.

Er zijn natuurlijk verschillende categorieën van Magnus. Het eerste is uitrusting en dat komt goed overeen met de harnassen etc. die we kennen uit andere RPG’s. De tweede soort is Quest Magnus en zorgt ervoor dat je quest-items kan meenemen. Je hebt ook Battle Magnus die zorgt voor aanvallen, verdediging en natuurlijk magie. De laatste is Magnus die zorgt voor healing, buffs, kortom, alles dat te maken heeft met je groep en de gevechten in het algemeen.

Bij de gevechten mag je 20 kaarten (of meer, naargelang je level) kiezen, waarvan er willekeurig 4 aan je worden gegeven bij de start. Dan krijg je de kans om een aanval te plaatsen, dan kan de tegenstander verdedigen en dan kan je nog eens aanvallen. Dit alles moet echter snel gebeuren! Hetzelfde gebeurt natuurlijk ook in omgekeerde volgorde als de tegenstander aan de beurt is om aan te vallen.

Dit combatsysteem is erg leuk, spannend en bovendien best strategisch. Je moet immers je deck van kaarten heel goed samenstellen om de juiste kaarten te krijgen tijdens de gevechten. Bovendien moet je er ook steeds voor zorgen dat je je deck aanpast naargelang het gebied waar je je in bevindt. Sommige gebieden hebben immers vooral vijanden die bang zijn van vuur, andere zijn dan weer gevoelig voor water. Bovendien kan je door kaarten te combineren meer schade berokkenen of speciale effecten creëren.

Dit lijkt allemaal erg ingewikkeld maar na een tijdje ben je eraan gewend en ontdek je steeds fijnere en nieuwe tactieken. Bovendien zijn sommige erg grappig: zo kan je extra schade toebrengen of mensen genezen door eerst een ei te werpen en daarna een ‘verwarm’-kaart zodat je ei wordt gebakken! Je kan het zo gek niet bedenken of je ontdekt weer zo een leuke combinatie. Nadeel is wel dat het frustrerend kan worden als je niet de juiste kaarten krijgt tijdens een gevecht of als je gewoon pech hebt bij de verdeling ervan. Erg vervelend is daarenboven dat na het opgebruiken van je kaarten deze opnieuw worden geschud vooraleer je ze terug kan gebruiken. Dit kost je immers één beurt, wat immens ongelegen kan komen in spannende gevechten.

Om het geheel nog een beetje dieper te maken komt hier nog eens bij dat alles doorheen de tijd verandert! Appels zullen bijvoorbeeld rotten en foto’s (daarover dadelijk meer) zullen beter ontwikkeld worden en meer geld opbrengen. Stel dat je de appel wil eten en hij is ietwat over datum, dan zal je er minder health uithalen. Is hij helemaal rot, dan zal je er gewoon ziek van worden! Dit is echt een ongelooflijk leuke feature; eentje die de mogelijke combinaties van de kaarten nog eens verdiept. Denk maar eens na over wat een klein zaadje kan worden als je lang genoeg wacht!

Ook leuk om te vermelden is dat je in deze wereld geen geld verdient door wezens te verslaan: je moet er foto’s van nemen! Dit doe je door kaarten te gebruiken vóór een gevecht, maar natuurlijk brengen foto’s genomen tijdens het knokken zelf een stuk meer op. Extra veel goud verdien je overigens door bosses vast te leggen. Wormpjes daarentegen zullen je amper iets opbrengen.

De manier waarop je stijgt in level is eveneens erg origineel. Dit gaat niet automatisch, maar je moet er een kerk voor bezoeken. Daar kan je kiezen om je statistieken te verbeteren of om het aantal Magnus dat je kan bijhouden en gebruiken te verhogen. Die laatste optie kan je echter niet zomaar altijd en overal doen, je moet immers aan bepaalde voorwaarden voldoen. Je hebt ondertussen zeker al gemerkt dat Baten Kaitos alleszins voldoet aan de nood aan vernieuwing en innovatie in het RPG-genre!

Het besluit valt reeds af te leiden uit wat ik hierboven heb verteld. Baten Kaitos is een erg originele RPG die bovendien heel veel diepgang biedt, iets wat niet altijd even gemakkelijk te vinden is op de Gamecube. Het kaarten- en Magnussysteem biedt een welkome afwisseling en is strategisch aantrekkelijk dankzij de vele details en de ontelbare combinaties, maar is ook niet zonder fouten. Dankzij de prachtige graphics en de geslaagde muziek blijft dit echter een aanrader voor RPG-liefhebbers. Verwacht je daarentegen niet aan een doorslagje van andere console- of PC role-playing games. BK is wel degelijk iets aparts, maar iets aparts dat ontegensprekelijk de moeite waard is!

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Baten Kaitos
geplaatst in: GC, NamcoBandai, Reviews
tags: ,


Leave a Reply