gaming sinds 1997

Batman: Arkham City

Met Batman: Arkham Asylum kregen we een ongelooflijk strak uitgewerkte superheldengame met mijn favoriete held in de hoofdrol. De enige minpuntjes die we de makers toen konden verwijten – als we dat al konden – waren de tegenvallende bazen, het gebruik van de Detective-modus en het feit dat we niet buiten de muren van het zogenaamde asiel konden.

Met opvolger Arkham City worden niet alleen die zorgenkindjes aangepakt, we krijgen er bovendien hopen extra’s bij en wat al fantastisch in elkaar zat is er alleen nog maar beter op geworden. Het beste superheldengame is met andere woorden nog een klasse beter geworden en laat zijn collega’s nu mijlenver achter zich.

De makers zijn zich duidelijk bewust van hun opdracht en gooien je dan ook onmiddellijk in het spel zoals het een Batman toekomt: als een roofdier hoog boven zijn jachtgebied, tot de nok gevuld met prooien, onschuldige slachtoffers, verleden en toekomst. De stad mag dan niet immens groot blijken, elke vierkante meter werd met liefde voor de hoofdrolspeler en diens universum, collega’s en tegenstanders gedetailleerd. Fans van de comics zullen dan ook meer dan in hun nopjes zijn om die grafische en verhalende rijkheid tot zich te nemen en zullen alle belangrijke plaatsen uit de reeks herkennen.

Ontwikkelaar Rocksteady maakt ook van de gelegenheid gebruik om Batman van wat meer spullen en mogelijkheden te voorzien. Op die manier kan je als een echte vleermuis jezelf doorheen de stad katapulteren en laten zweven zodat je je na een tijdje heer en meester voelt van de omgeving. Ook het knokken voelt nog harder en strakker aan dan voorheen, en tegenstanders zijn meer gevarieerd en een beetje intelligenter. Waar je in de voorganger net iets te gemakkelijk uit de duisternis kon opduiken, een vijand verslaan en weer verdwijnen hebben ook de meer standaardmannetjes geleerd weerstand te bieden. Onder meer dankzij warmtekijkers en een jammer die je Detective-zicht verstoort weten ze je te vinden en je zal dan ook voor en tijdens de gevechten dynamischer moeten zijn en slimmer gebruik maken van je moves en tools.

Ook de bazen, zeg maar de bekende slechteriken uit de reeks, zijn een stuk interessanter geworden en vormen stuk voor stuk zowel uitdagende gameplay-elementen als verhalende pareltjes. Er is wel degelijk veel moeite gestopt in het nadenken over de persoonlijkheid van The Riddler of Penguin zodat ook bijvoorbeeld hun hoofdkwartieren je zullen verrassen. Het deed me soms wat denken aan de betere missies uit BioShock en hier en daar zullen de liefhebbers van de psychedelische Scarecrow stukjes uit de eerste Batman een glimlach niet kunnen onderdrukken.

Het voordeel van deze semi open wereld is ook dat als je even geen zin hebt om het verhaal verder uit te diepen, je zomaar kan beslissen om één van de vele zijmissies of opdrachten uit te voeren. Met die alleen zal je uren en uren zoet zijn en bovendien zijn ze ook interessant want niet zomaar inspiratieloze variaties op herhalende structuurtjes. The Riddler is natuurlijk terug met nieuwe puzzels en beloningen, maar ook kan je onschuldigen gaan redden of beschermen van de kwade bedoelingen van andere slechteriken. Wie overigens helemaal iets anders wil kan terug aan het werk met Challenge Rooms die nog een stuk uitgebreider blijken dan voorheen. Je kan die uitdagingen nu ook aanpakken met Catwoman overigens.

Die laatste is net als Batman heel diep uitgewerkt, met haar eigen moves en mogelijkheden en voelt dus zeker niet aan als een meer sexy skin over dezelfde held(in). Daardoor zijn de passages met haar erg aangenaam en welgekomen en hadden we zelfs gerust meer tijd willen doorbrengen met haar. Gezien de tijd en de moeite die in het uitwerken van deze kattige vrouw werd gestopt wellicht iets voor DLC of een sequel?

Je zou bijna het hoofdverhaal vergeten in een stad waar zoveel te beleven valt, en dat doe je ook soms tijdens het spelen. Gelukkig word je subtiel er terug in getrokken zodat je niks mist van uiteindelijk een scenario blijkt dat meer dan de moeite waard is. De Joker was voor ons persoonlijk een net iets boeiender personage dan Hugo Strange maar de setting wordt op een krachtige en intelligente manier gebruikt hoe meer je het einde van het avontuur nadert. Je zal dan ook met open mond de laatste paar uurtjes aan je scherm gekluisterd zitten.

Batman: Arkam City heeft alle sterke punten van de voorganger genomen en verbeterd. De setting is groter geworden en terwijl het verhaal nog altijd een knaller is, krijg je meer zijmissies, een grotere vrijheid, een nog interessantere en rijkere wereld en vooral eentje waarin je je fantasie van je de Batman voelen kan botvieren. Catwoman brengt wat sexy afwisseling en fans zullen kirren van de details en de line-up aan slechteriken, maar uiteindelijk doe je het wel omdat Batman die beenharde wreker blijft die we allemaal een beetje willen – en met genoeg geld en training ook heel misschien zouden kunnen – zijn.

Onze Score:
10.0
gerelateerd spel: Batman: Arkham City
geplaatst in: Reviews, Warner, X360
tags: , ,


Leave a Reply