gaming sinds 1997

Betere graphics! En dan?

Weet iemand wat oogverblindende graphics tegenwoordig nog betekenen? Zowat elk spel beweert gezegend te zijn met ongeziene beelden. Eerlijk is eerlijk: ik word er niet bepaald wild meer van. Ik krijg geen spontane erectie van scènes uit Killzone 2. Toen men vermoedde dat er geknoeid werd met de filmpjes op de E3 kreeg ik zelfs een behoorlijk stereotiepe piemel. Worden nietsvermoedende gamers dan zo makkelijk gepaaid met mooie woorden?

Laten we allereerst niet spreken over mainstream en hardcore gamers. De kloof tussen de harde kern en de softe meelopers dicht al jaren tot een onherkenbare vlakte. Mede door de Hollywoodisering van het gameslandschap blijft er binnenkort maar één grote groep over. Deze groep voedt zich met gigantische blockbusters, versneden op het formaat van de achteloze gamer. Net zoals Hollywood zich staande houdt op basis van gepushte kaskrakers en vanzelfsprekende sequels blijft de gamesindustrie dus teren op oude franchises.

De meeste gamers willen echter niets liever dan hun oude franchises opnieuw en opnieuw beleven. Innovatie wordt botweg aan de kant geschoven om toch maar te kunnen genieten van bekende ideeën met mooiere graphics. Sommige shooters staan er om bekend om vooral op grafisch vlak het onderste uit je PC te halen. Gamers worden ondersteboven geblazen door ophefmakende grafische revoluties, ze kopen blind het spel en upgraden hun PC. De hype wordt zo opgeklopt dat de meeste mensen niet eens durven toegeven dat het spel minder was dan verwacht. Je hebt immers pakken geld betaald voor die updates, en niemand lijdt graag gezichtsverlies. Magazines schrijven een spel de hemel in, waarna blijkt dat de uiteindelijke versie toch niet zo denderend is. Wat doe je? Breek je de hype af die jij mee bent begonnen of kies je voor de simpele weg?

Met de komst van de nieuwe consoles staan we voor een nieuw tijdperk: een tijdperk waar spellen alleen maar grootser worden gepromoot. Je merkt het al met de promotie van de console zelf. Zowel Sony als Microsoft proberen elkaar te overtroeven op grafisch vlak. Maar wanneer gaan onze Oosterse en Westerse concurrenten eens praatjes maken over wat echt telt, de gameplay? Zeg nu eens eerlijk: is het ook maar enigszins veranderd de laatste vijf jaar? Hier volgen de meest gehoorde uitspraken uit mijn vriendenkring. Ik moet er wel bijzeggen dat het hier gaat om mijn gamesminnende vriendenkring. Dit is niet noodzakelijk de mening van al mijn vrienden. Mijn vrienden zijn overigens allemaal ontzettend sexy. Wat wil je dan ook, met zo’n uitermate coole kerel als ik.

Nou, zo spectaculair vind ik die graphics van de nieuwe consoles niet.
Ik vind al die berichten over de PS3 maar vreemd. Waarom doet Sony zo naar, en waarom niet gewoon de echte graphics van dat ding laten zien op de E3?

Eigenlijk kan ik me nog best vinden in hun mening. De sprong tussen vorige generaties was een gigantische grafische stap voorwaarts, terwijl het nu lijkt alsof we een hink-stapsprong maken. De eerste keer dat ik een SNES in mijn handen had met Starwing was een overdonderend gevoel. Toen ik Gran Turismo speelde op de PSone kreeg ik kippenvel en toen ik de remake van Resident Evil zag op Nintendo’s Gamecube wist ik niet wat ik zag.

Tegenwoordig zie ik lichtjes verbeterde versies van oude spellen. Uiteraard ziet Project Gotham Racing 3 er spectaculair uit, maar zou het spel minder goed zijn op de oude Xbox? Kon Gran Turismo niet al veel langer gebruik maken van meerdere auto’s in het spel? Moeten we daarom echt wachten op een “grafisch monster” als de PS3? Zal Metal Gear Solid 4 echt stukken beter zijn vanwege zijn grafische superioriteit? Ik betwijfel het, maar voor het echte antwoord moeten we natuurlijk nog even wachten.

Wat Nintendo doet is in dat opzicht een mooie vooruitgang. Ik heb al heel mijn leven respect gehad voor Nintendo, en de Revolution vergroot dat respect alleen maar. Ik ga echter geen lofzang voor de Japanse grootmeester bijeenschrijven. Nintendo maakt het zich meer dan eens gemakkelijk door Mario in allerlei ongerelateerde spellen te dumpen, met wisselend succes. Nintendo is in de ogen van veel fans nog altijd heilig, al heb ik in het verleden geloofd dat het bedrijf een beetje schijnheilig is. Preken over innovatie maar het zelf vaak ook niet doen. Met de Revolution slaat Nintendo echter het juiste pad in, een pad dat ik met veel plezier zal volgen.

Het is misschien zelfs het enige pad om de ondergang van ons wereldje te voorkomen. Want zonder vernieuwing stevenen we af op een inspiratieloze brei die ook het einde zal betekenen van Hollywood. En net nu innovatie zo ver te zoeken was blijkt dat de meeste developers openstaan voor nieuwe ontwikkelingen en er vol lof over zijn. Als dat ook leidt tot vernieuwende spellen en niet zomaar duffe toepassingen van een gimmick moet de toekomst uitwijzen. Ik ga ondertussen nog eens naar mijn Star Wars collectie kijken


geplaatst in: Specials
tags:


Leave a Reply