gaming sinds 1997

BLU: Safe

Luke Wright heeft het helemaal gehad. De eens onverschrikbare vechter voor gerechtigheid heeft zijn leven naar de kloten zien gaan tot op het punt waar een verkocht gevecht totaal misloopt, de Russische maffia zijn vrouw vermoordt als “genoegdoening” en hem compleet in isolement geplaatst heeft door iedereen die durft meer dan een minuut met hem te praten eveneens van kant te maken. Als verwaarloosde zwerver staat hij op het punt zichzelf voor een aankomende trein te werpen wanneer hij plots een klein meisje opmerkt dat gevolgd wordt door een groepje gangsters. Hij besluit om haar te beschermen, maar wat hij niet weet is dat ze een fotografisch geheugen heeft en iets gezien heeft dat veel waarde heeft voor serieus verkeerde mensen. Als dusdanig ziet hij zichzelf en haar achtervolgd door de Chinese en Russische maffia terwijl ook een groep corrupte agenten hun zinnen op de twee gezet hebben. Wright heeft zijn handen meer dan vol in het beschermen van het meisje…

Jason Statham maakt de ene na de andere film tegenwoordig en het lijkt bijna dat hij ze sneller dan zijn schaduw kan laten schieten. En zoals gewoonlijk resulteert verhoogde kwantiteit in verlaagde kwaliteit. Het slachtoffer hiervan: Safe. En de kopers van Safe natuurlijk.

De film slaat totaal op niets. Echt. Er is niets dat ook maar in de verste verte zinnig is in deze film. Waar te starten? Een man besluit plots om zich niet voor een trein te werpen omdat hij een klein Chinees meisje ziet rondwandelen? Hij besluit plotsklaps om een kostuum aan te trekken om indruk op haar te maken terwijl hij een blijkbaar eindeloze reeks slechteriken in elkaar slaat? Hij heeft er geen probleem mee om het op ne nemen tegen de Russische maffia om een klein meisje te beschermen, maar deed niets wanneer zijn eigen leven alsook dat van zijn vrouw in gevaar waren? Dit zijn maar enkele van de vele vele vele (en vele) inconsistenties die Safe plagen en het is al een hele tijd geleden dat we nog eens een film gezien hebben die zo hoog scoort op de schaal van stupiditeit qua verhaal.

Eens je je over het belachelijke verhaal gezet hebt hoop je toch op zijn minst een leuke rit uit te zitten vol met actie maar ook hier stelt Safe teleur. Statham doet af en toe zijn gebruikelijke ding maar meestal loopt hij wat rond of spuit wat kraamt wat onbenulligheden uit. Wanneer de actie dan effectief voorbijkomt is deze exact hetzelfde als in eender welke van zijn andere films en als je uiteindelijk bij het einde arriveert wacht je een nog grotere desillusie dan je je kan indenken. Het is zo’n anticlimax dat het zelfs niet meer mee te lachen is.

Safe is min of meer gelijkaardig aan de Bruce Willis film uit de jaren ’90, Mercury Rising, waarin we eveneens een harde kerel het zagen opnemen tegen een eindeloos leger slechteriken, maar waar die film niet echt schitterend was is Safe gewoon slecht. Als je Statham in actie wil zien neem dan eender welke van zijn andere films. Zelfs de twee “Crank” films hebben meer inhoud en op zijn minst is de actie daar leuker.

Wil je toch wat goed nieuws horen? Wel, het beeld en geluid zijn echt goed met veel detail en goede positionering van de effecten, maar wie geeft er om technische kwaliteit als de film zelf brol is?

Onze Score:
4.0

geplaatst in: BLU, Entertainment One, Reviews
tags: ,


Leave a Reply