gaming sinds 1997

Blue Dragon

Dat Blue Dragon niet het commerciële en artistieke succes is geworden waar Microsoft (en ook wij) op gehoopt hadden, en wat nochtans mocht vermoed worden gezien de topontwikkelaars, is ondertussen algemeen bekend. Ook wij hebben de JRPG aan een onderzoekje onderworpen en onze eigen conclusies getrokken.

De grootste teleurstelling van deze immense productie is dat de ambitie en de productie niet wordt ondersteund door een sterk, laat staan episch, verhaal en dat de personages eerder je tenen doen krullen dan dat ze je een traantje of gejuich ontlokken. Shu, de hoofdrolspeler, is een klein opdondertje dat je liever kwijt dan rijk bent en dat constant de nood heeft om te roepen: ‘I won’t give up!’ Die diepgaande motivatie leidt hem en zijn oninteressant groepje langsheen een ‘land shark’ en de daaruit voortvloeiende avonturen.

Alles is te braaf, te algemeen, en net iets te déjà-vu om te kunnen spreken van een memorabel spel. De dikke 45 tot 60 speeluren zijn dan ook te veel om je constant te boeien, ook al is de laatste van de drie dvd’s een stuk sterker en interessanter. Maar eer je daar geraakt, zal je ofwel een grote fan van het genre moeten zijn, of gewoon erg volhardend.

Het is jammer dat het spel zo tekortschiet op dat vlak, want andere zaken zijn dan weer erg sterk. Auditief kan je nog discussiëren over de aantrekkelijkheid van sommige battle-songs, maar de rest van de muziek en de stemmen werden knap verzorgd. Ook de graphics zijn best origineel, met kleurige omgevingen en perfect afgewerkte personages. De visuele effecten en de gevechten an sich worden met de nodige cinematische flair en dynamiek op je scherm getoverd. Wel ontbreekt het een klein beetje aan inspiratie en durf, wat betreft het ontwerp van zowel de, dikwijls dun bevolkte, omgevingen als de modellen. Dat echter aangrijpen als minpunt, zoals veel andere reviewers doen, is een brug te ver, want Blue Dragon moet op dat gebied enkel onderdoen voor toppers zoals Dragon Quest VIII.

Pluspunten krijgt de RPG ook omwille van enkele kleine vernieuwingen en evoluties op het gebied van de combat, zowel in de “wereld” als op de turn-based slagvelden. Strijden doe je door gebruik te maken van de knap uitgewerkte blauwe draken, een soort schaduwen van je personages die verschijnen om je vijanden het leven zuur te maken. Die kan je natuurlijk oneindig aanpassen en het gebrek aan klassieke wapens wordt goedgemaakt door een sterk en uitgebreid skillsysteem, inclusief klassieke en magische aanvallen voor je schaduw.

Net zoals het jobsysteem uit sommige afleveringen van de Final Fantasy-reeks laten de klassen in Blue Dragon je toe om je alter ego’s aan te passen zoals jij wil. Nieuwe klassen worden constant beschikbaar en gebruikte klassen zullen levelen en dus ook sterker worden. Voor nieuwelingen in het genre zal het eventjes zoeken zijn, maar het is leuk om alles uit te proberen, sterker te worden en constant de mogelijkheid te hebben je schaduwen aan te passen naargelang de situatie verlangt. Dat je daardoor minder het gevoel hebt met een bepaald type personage te spelen (zo heb je niet echt iemand die de ‘tank’ is of de vaste ‘healer’, gezien je gemakkelijk kan wisselen) vond ik uiteindelijk niet zo erg. Gamers die echter liever aan het werk gaan met mensen van vlees en bloed zullen de holle gameplayvehikels minder boeiend vinden.

Tijdens het avonturieren kan je, zoals het tegenwoordig hoort, random gevechten vermijden en precies die kiezen die je wil doen en nog een hoop meer. Zo kan je gevechten aangaan door in de rug aan te vallen, wat je een voordeel biedt in het daaropvolgende turn-based stukje knokken, en kan je door het selecteren van een aantal rondlopende vijanden in je buurt een paar groepjes tegelijk aanvallen. Met wat geluk vechten ze eerst wat onder elkaar, waarna jij aan het werk kan. Tussen de verschillende golven tegenstanders krijg je een bonus toebedeeld.

Gevechten afwerken in Blue Dragon is met andere woorden een stuk leuker dan het volgen van het verhaal en de vele mooie tussenfilmpjes. Jammer genoeg willen we in een top-RPG wel het volledige plaatje, en in dat opzicht slaagt het spel niet. De knappe visuele effecten, de bijhorende muziek en enkele leuke minigames kunnen het gebrek aan durf en innovatie en het falen van het verhaal en de personages niet verbergen. Ben je iemand die houdt van graphics, gecombineerd met meer dan degelijke gevechten, dan is dit voor jou. Ben je echter op zoek naar epische en meeslepende verhalen, dan wacht je beter op Mass Effect!

Onze Score:
7.0
gerelateerd spel: Blue Dragon
geplaatst in: Microsoft, Reviews, Xbox
tags: ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>