gaming sinds 1997

Call of Duty 3

Call of Duty had zijn reputatie dankzij vernieuwende gameplay, knappe graphics en een ongeziene graad van intensiteit reeds gemaakt op de pc. De opvolger CoD2 verscheen ook als launchgame op de Xbox 360 en maakte daar zowaar een nog grotere impact. De derde aflevering, eventjes de zijprojecten vergetend, verschijnt enkel op consoles, iets wat pc-afficionados weinig konden appreciëren.

Wat hen misschien voorlopig wat kan sussen is de wetenschap dat ontwikkelaar Infinity Ward bezig is met een nieuw, nog onaangekondigd, project en dat Call of Duty 3 werd gemaakt door Treyarch die voorheen ook al CoD2: Big Red One in elkaar had gebokst. Gezien de mindere kwaliteit van dat laatste game stond ik dan ook wat sceptisch ten opzichte van deze derde roep naar roem.

Van bij de eerste minuten blijkt al snel dat er weinig werd afgeweken van de voorganger, iets wat zowel een zegen als een, weliswaar kleinere, vloek zal blijken te zijn. Je mag in het vel kruipen van een reeks van soldaten die deze keer deel uitmaken van de Amerikaanse, Britse, Poolse en Canadese strijdkrachten. Samen zorgden deze in 1944 voor de bevrijding van Parijs na de landing in Normandië en het daaropvolgende doorstoten naar de Duitse grens.

Meer dan voorheen trachten de makers ons in het verhaal te trekken, iets wat maar ten dele lukt omdat je vaker van personage verandert dan je lief is. Lovenswaardig, maar dan had men zich beter geconcentreerd op één welbepaalde soldaat in plaats van voortdurend te wisselen, ook al biedt je dat een mooi overzicht van hoe de verschillende legers elk hun deel hebben gespeeld in het succes. Tijdens de 14 missies krijg je heel wat tussenfilmpjes te zien, het ene al wat meer cliché dan het andere. Vooral wanneer men probeert meer te doen dan enkel de volgende actiescène introduceren, kunnen je tenen wel wat krulletjes gaan vertonen.

Want daar gaat het uiteindelijk om: die immens intense en meeslepende actie waardoor je in je TV wordt gezogen dankzij de indrukwekkende geluidseffecten en muziek en de niet minder geslaagde graphics. Meer dan ooit tevoren word je gebombardeerd door oorverdovende ontploffingen, fluitende kogelregens, schreeuwende Duitsers, ratelende tanks en overvliegende jagers. Kleine innovaties zoals de sequenties waarbij een tegenstander je plots vastgrijpt en je wat knoppen moet indrukken om de worstelscène te overleven brengen op gameplaygebied niks bij, maar staan wel in leuk contrast met de grotere gebeurtenissen die zich overal rond je afspelen.

Meer geslaagd, maar jammer genoeg ook vervelend vertrouwd, zijn de gedeeltes waarin het klassieke lopen en knallen wordt afgewisseld met het spotten van doelen voor de artillerie, snipen, tankcommandant spelen of het besturen van een Jeep terwijl je doorheen kleine, Franse wegjes vol vechtlustige vijanden snort. Een sterk punt van de serie en eentje waarin ze ook deze keer allesbehalve teleurstelt!

Wat we daarentegen niet gewend zijn, zijn de kleinere bugs en frustraties die volledig ontbraken in de vorige aflevering. Vaker dan niet moet je even wachten voor een scripted gebeurtenis in gang wordt gezet, iets wat je volledig uit de sfeer haalt, en ook geraak je net iets te vaak vast tussen een rotsblok of enkele collega’s die zonodig een deur willen blokkeren. Op het gebied van A.I. werd evenmin een stap vooruit gezet en de gebrekkige animaties beginnen nu toch echt wel storend te werken.

We zijn aan het muggenziften, maar gezien de illustere voorganger en de rasse schreden die het genre gezet heeft de laatste tijd mogen we best kritisch uit de hoek komen. Gelukkig zijn er ook heel wat pro’s aan deze CoD3, naast de leuke achievements. De omgevingen zien er meer dan knap uit en vooral de buitenomgevingen met wuivend gras, kleurige vergezichten en sfeervolle lichteffecten doen je eventjes rondkijken. Denk er dan nog wat typische rookeffecten en vernietigende explosies bij en je vergeet met plezier de verouderde modellen.

Niet verouderd zijn de geluidseffecten en de soundtrack die nog steeds behoren tot het beste van wat we tot nu toe op de 360 konden ervaren, in glorieuze 5.1, aangevuld met stemmenwerk dat eerder last heeft van een tekortschietend script dan een falen in uitvoering.

Wie nog niet overtuigd is, kan ik van harte de multiplayeropties aanbevelen. Het succes van CoD2 was verrassend groot een jaar geleden, maar op dit gebied legt de opvolger de lat ongetwijfeld een stukje hoger. Je kan tot met 24 man tegelijk aan de slag en je kan deze keer ook kiezen tussen verschillende classes en voertuigen. Ook het aantal modi werd opgeschroefd, met naast de typische klassiekers een soort Battlefield-achtige ‘The War’-modus en een modus waarbij je je basis dient te verdedigen.

Call of Duty 3 is niet even fijn afgewerkt als zijn voorganger en brengt, naast een sterk verbeterde multiplayer, weinig nieuws ten opzicht van nummertje 2. Wat je wel in hopen krijgt is intense, gevarieerde en spannende actie waarmee je heel wat uurtjes zorgeloos zoet zal zijn. Een aanrader voor de fans, maar wij verwachten alvast een grotere sprong voorwaarts van Infinity Ward wanneer we de volgende Call of Duty in onze console of pc stoppen. Dit bisnummer biedt meer van hetzelfde en uiteindelijk is dat nog net genoeg om ons te overtuigen. Voor een laatste keer dan toch!

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Call of Duty 3
geplaatst in: Activision, Reviews, X360
tags: , ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>