gaming sinds 1997

Call of Duty: Black Ops

Hoera! Eindelijk een Call of Duty waarbij je het verhaal min of meer kan volgen en dat erin slaagt om je te boeien van bij het introfilmpje tot de weinig originele – maar desalniettemin geslaagde – finale scène. Net zoals bij vele momenten in het spel zelf, stelen de ontwikkelaars met graagte uit films en series allerhande om je onder te dompelen in de wereld van ultra-geheime missies die de loop van de wereldgeschiedenis bepalen.

Aangezien Black Ops zich afspeelt tijdens de Koude Oorlog betekent dat invloeden uit We Were Soldiers, Apocalypse Now, Full Metal Jacket, Tour of Duty en pakweg het brutale Platoon. De ene inspiratiebron is al wat duidelijker dan de andere, maar wat deert het als het resultaat een soort ‘Het Beste Van’ is. Hetzelfde kunnen we zeggen over de gameplay en de missies zelf: de meest memorabele momenten uit vorige afleveringen krijgen een nieuw likje verf en met de basis van het lopen, dekking zoeken, mikken en knallen zit het nog helemaal snor.

Er bekruipt je toch nog steeds een gevoel dat je alles al eens eerder hebt gespeeld in de singleplayer campagne (die je overigens in één lange zaterdagnamiddag kan uitspelen) en de vaststelling dat de verrassing en de originaliteit van de eerste Modern Warfare nog steeds een trapje hoger staat. De oplossing van de snel lerende mannen bij Treyarch is echter om het knopje waar de spektakelgraad achter schuilt in overdrive te plaatsen en zo je te verblinden met puur entertainment.

En dat lukt ze voor een erg groot deel. Van begin tot eind is het meeslepende verhaal een uitstekende gids doorheen allerlei locaties en compleet verschillende settings. Van een kil en groezelig strafkamp tot een lanceringsbasis voor ruimteraketten over de jungles en rivieren van Vietnam tot laboratoria en de hide-out van Castro op Cuba. We moeten ook niet te streng zijn want er zijn heel wat hoogtepunten zoals het met een masker op je een weg banen door een dodelijke mist, de graphics, de geluidseffecten en de sterk verbeterde en gevarieerde animaties van je tegenstanders. Er zijn nieuwe en stuk voor stuk krachtige wapens, het gevoel zit nog steeds perfect en je zal je geen enkel moment vervelen. Eén van de beste shooters van de laatste jaren dus.

Wat niet wil zeggen dat er geen minpunten zijn. De campagne is zo lineair als je geodriehoek en de tegenstanders gedragen zich grotendeels als kartonnen bordjes die opspringen in een schietgalerij. De AI is niet om naar huis te schrijven, nog steeds niet, en de vele voertuigsecties zijn ondanks hun overdaad aan ontploffingen en spektakel een wel erg beperkte versie van wat ze zouden kunnen zijn. Vooral het vliegen met een helicopter en het varen met een bootje zijn voorbeelden die wel afwisseling brengen, maar je tegelijk veel te veel beperken in vrijheid om ze na het volbrengen nog ’s te willen overdoen. Gelukkig duren ze te kort om je er zorgen over te maken en ben je vijf minuten later alweer onder de indruk van de volgende avonturen waarin de makers je smijten.

Waar velen onder jullie natuurlijk meer op zitten te wachten is de multiplayermodus. En hier stelt Treyarch allesbehalve teleur. Zonder aan de zo succesvolle basisconcepten en gameplay te sleutelen valt hier toch voldoende vernieuwing te rapen zodat ook de meest ervaren veteranen zich niet bekocht zullen voelen. Je kan nu dankzij je verdiende XP, punten en RPG-achtige levels (iets wat ook voor beginners best haalbaar is) nog meer outfits, spullen, face paints, perks en wapens vrijspelen, kopen en uitbouwen en personaliseren tot in het figuurlijke oneindige.

Eer je je eigen klasse hebt bedacht en perfect hebt uitgebouwd ben je weken verder en dan blijven er eigenlijk nog honderden andere combinaties mogelijk waarvoor je ook weer XP en punten kan gaan verzamelen. Allerhande aparte uitdagingen die je ook kan vervullen voor extra ervaring brengen nog meer diepte en variatie en zorgen ervoor dat elke speelstijl succesvol kan zijn. Nieuwe wapens, nieuwe killstreak beloningen, nieuwe maps, en natuurlijk ook nieuwe modi zijn van de partij.

Een interessante is de mogelijkheid om je zuurverdiende punten in te zetten en een gokje te wagen op je volgende match. Je zet een bepaald bedrag in, en dan ga je aan het werk in nieuwe gametypes zoals eentje waarbij je in een bepaalde volgorde één kill moet maken met een bepaald type wapen vooraleer je toegang krijgt tot het volgende en een stap dichter komt bij de overwinning. Eindig je in de top drie, dan krijg je heel wat punten als beloning. Faal je, dan ben je je inzet armer.

Gelijkaardig en misschien iets toegankelijker zijn de contracten. Je betaalt wat punten voor een contract dat stipuleert wat je precies dient te doen in je volgende wedstrijd. Zo krijg je bijvoorbeeld de opdracht om een aantal headshots te realiseren. Slaag je erin, dan krijg je een veelvoud van je inzet afhankelijk van de moeilijkheidsgraad van de taak. De kost van je contract ben je echter kwijt als je niet slaagt in je opzet. Zowel het inzetten van punten als de nieuwe gametypes laten een welkom fris windje waaien en zullen ervaren spelers heel wat opwinding bezorgen.

En er is meer. De zombie-modus is terug en hier kan je wel met zijn vieren aan het werk in tegenstelling tot bij de campagne waar de zware scripts en lineariteit dat wellicht onmogelijk maakten voor de ontwikkelaars. De zombies zijn af te maken in steeds toenemende aantallen maar je krijgt natuurlijk ook de mogelijkheid om steeds krachtigere wapens en munitie uit de muur te halen. Geslaagd als tussendoortje en ideaal voor dat streepje humor, zeker gezien de nieuwe personages en de setting van deze modus in Black Ops.

Er is echter nog een extraatje. Combat Training laat je toe om multiplayer te spelen tegen bots en er is ook een arcade game verborgen waarbij je een soort topdown shooter te spelen krijgt. Iets waarvoor je normaal toch al snel vijf of tien euro zou betalen op Xbox Live of PSN en alhoewel het je geen uren en uren aan het scherm gekluisterd zal houden moet Treyarch toch gefeliciteerd worden met het grote aanbod aan content.

Al bij al is er weinig nieuws onder de zon. Zowel wanneer je Black Ops evalueert in het genre van FPS games als wanneer je het plaatst in de Call of Duty reeks, dan wordt enkel de gekende lineaire gameplay van de campagne gepolijst en van meer productie voorzien dan ooit tevoren. Dat resulteert in een verhaal dat je constant wegblaast en dat je met veel plezier zal uitspelen en eventueel herspelen, maar wat betreft gameplay een middelmatige indruk maakt. De erg knappe multiplayer zit nog steeds even strak ineen dankzij het ervaringssysteem en de uitstekende basismechanieken maar ook hier vallen de vernieuwingen vooral in de marge te noteren. Kortom, een uitstekend spel en een vette blockbuster in alle opzichten voor elke shooterliefhebber. Iets dat je niet mag missen maar dat evenmin de geschiedenisboeken zal ingaan als eentje om nooit te vergeten en dat de fijnproevers nog niet in de buurt zullen plaatsen van pakweg de eerste Modern Warfare of laat staan Half-Life 2.

Onze Score:
9.0
gerelateerd spel: Call of Duty: Black Ops
geplaatst in: Activision, Reviews
tags: , ,


Leave a Reply