gaming sinds 1997

Catherine

Catherine is een erg bijzondere game, en ook een erg bijzondere combinatie van een verhaal met vele lagen en gameplay die aan de ene kant er volledig los van staat en aan de andere kant er de perfecte metafoor voor is.

Jij bent Vincent, een dertiger die een beetje vastzit tussen zijn zorgeloze leventje van vroeger en de druk van de volwassen toekomst. Hij heeft niks beter te doen dan dag na dag zijn leven te laten passeren en ’s avonds er eentje (en meer) te drinken. Op één of andere manier heeft ie toch een lief weten te scoren die dan weer knap en ambitieus blijkt. Katherine – met een K – leek ons wel wat high maintenance, maar ze wil vooruit in het leven en daar hoort een ring met diamant bij volgens haar.

Onze antiheld wordt erg zenuwachtig door het feit dat ie zou moeten trouwen en plots duikt er iemand anders op: Catherine met een C, een knap en wulps meisje dat op het eerste zicht heel aantrekkelijk lijkt maar ook een gevaarlijk kantje lijkt te verbergen. Het begin van wel héél bevreemdende escapades, moeilijke beslissingen en duistere avonturen voor hem en ons, zeker als tegelijk er een epidemie aan mysterieuze sterfgevallen begint onder mannelijke dertigers.

Een groot deel van je tijd zal je doorbrengen in de Stray Sheep, de favoriete bar van Vincent waar je een drankje nuttigt met je vrienden en toevallige voorbijgangers, hun dagelijkse belevenissen hoort en ook kan beantwoorden met behulp van interessante dialoogopties. Op die manier kan je echt wel genieten van het verhaal en er je eigen interpretatie aan geven. Er zijn overigens een heel aantal verschillende eindes zodat de herspeelbaarheid hoog wordt gehouden. Daarnaast hou je je ook wat onledig met je telefoon en de berichtjes die je ontvangt van je vriendinnetjes – een beetje zoals in het echte leven dus. Al verloopt dat bij Vincent toch net iets anders dan bij jou, dat hopen we toch.

Het omgaan met de driehoeksrelatie is één ding, maar ‘s nachts wordt het nog een stuk vreemder. De nachtmerries van Vincent plaatsen hem tussen schapen (jep, die toch angstaanjagend mysterieuze dieren) en hij dient in zijn droom allerlei constructies te beklimmen door blokken in de juiste plaats en volgorde te verschuiven. Een platformpuzzel dus! Je trekt en duwt verschillende soorten blokken (sommige zijn glibberig, verdwijnen na een tijdje of trakteren je op speerpunten, je kent het wel) om zo steeds hoger te klimmen. Deze mentale uitdaging wordt alleen maar groter omdat de onderste blokken langzaam maar zeker in de afgrond vallen of omdat er groteske en best schrikwekkende schepsels je op de hielen zitten. Stressen dus en nog meer wanneer al snel blijkt dat er heel wat linken blijken te zijn tussen je leven overdag en dat in je nachtmerries.

De diepe gameplay bezit ook een frustrerende zijde jammer genoeg. De besturing zit niet altijd even strak en het is soms echt zoeken naar een oplossing waardoor je meer dan eens zal moeten herbeginnen. De moeilijkheidsgraad is niet van de poes. Gelukkig zijn er tips, maar wellicht konden de makers hier en daar een paar dingen beter hebben uitgelegd. Even volhouden is hier de boodschap want in ruil valt er veel voldoening te rapen en wie houdt van een uitdaging heeft aan dit spel een stevige hap.

Bovendien is er online een erg nuttige Wiki én hebben wij in Europa een ‘Easy’-setting gekregen die alles net te doen maakt. Het blijft echter een kwestie van proberen en vaak herstarten. Maar dat doe je met veel plezier omwille van de setting, het verhaal en om te ontdekken wat de voor je volgende nachtmerrie hebben bedacht. Rare jongens, die mannen!

De ontwikkelaar had duidelijk heel wat ambities met dit spel. Niet alleen speelt het verhaal in op levensvragen en filosofische bedenkingen die je soms meer doen nadenken dan je lief is, maar ze stellen ons ook expliciet vragen over hoe we (of was het nu Vincent?..) met zulke dilemma’s zoals trouw en overspel omgaan. Je krijgt nu en dan een vraag voorgeschoteld omtrent die thema’s en na beantwoorden krijg je de gemiddelde respons te zien van alle andere spelers. Interessant! Zo vindt ongeveer de helft van de spelers zichzelf een pervert en heeft een kleine minderheid al ’s een bloedneus gekregen van de opwinding.

Wat Catherine is, is dus moeilijk te omschrijven. Het puzzelgedeelte op zich is erg uitdagend en apart maar wellicht niet goed genoeg om dit game een topper te maken. Maar de omkadering is te origineel, bevreemdend en innovatief om dit spel aan je te laten voorbijgaan. De thema’s zijn volwassen en worden subtiel overgebracht en daarbovenop zijn de bizarre personages en monsters te leuk (en Catherine te sexy) om niet te ervaren. Of je Catherine uiteindelijk als een must-have of een curiosum zal catalogeren is een persoonlijke kwestie, maar je bent een mietje als je jezelf niet uitdaagt om zelf het antwoord te ontdekken.

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Catherine
geplaatst in: Deep Silver, Reviews, X360
tags: ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>