gaming sinds 1997

Chrome

Al wie dit najaar speciaal 2 maanden loopbaanonderbreking aangevraagd had om alle aangekondigde toppers te kunnen spelen, is er wel dik aan voor de moeite. Half-Life 2 gelekt, Doom III nog niet af en Far Cry moet geoptimaliseerd worden voor de nieuwste technologieën. Wat dus een prachtseizoen zou moeten worden, werd uiteindelijk een seizoen waar de toch verschenen First Person Shooters vrij spel hebben. Eén ervan is Chrome, van de hand van het Poolse Techland. Benieuwd of deze titel toch nog het mooie weer kan maken…

Chrome speelt zich af in de 22ste eeuw, in een ver sterrenstelsel. De mensheid heeft het nut van kolonisatie ontdekt en allerlei nieuwe technologieën ontwikkeld om in de ruimte te overleven. Rode draad doorheen het verhaal is de grondstof “chrome”, dewelke blijkbaar enorm waardevol is in de 22ste eeuw, maar waarom kom je eigelijk nooit echt te weten.

Je speelt als Bolt Logan, een van de beste freelance premiejagers van zijn tijd. Het verhaal begint op Helios, een mooie groen/blauwe planeet die zo de concurrentie zou kunnen aangaan met onze eigenste aarde. Jij en je “beste vriend” Pointer zijn op een gewone alledaagse missie. Wat er op het eerste zicht een routineklus uitziet gaat al snel over in een nachtmerrie voor Logan. Pointer lokt je namelijk in een val en vlucht met de buit van de dag. Hierna kom je Carrie tegen, en je slaagt erin samen te ontsnappen. Je besluit elkaar met rust te laten en elk een eigen weg uit te gaan.

Raar dan toch dat je bij de volgende cutscene, die zich een jaar later afspeelt, in het gezelschap van deze dame verkeert. Samen ben je een klein bedrijfje begonnen, dat missies accepteert en uitvoert. Logan voert het zware werk uit en Carrie helpt je intussen door je alle planwijzigingen te melden. Je eerste missies bestaan voornamelijk uit het opsporen en terugbrengen van voorwerpen. Al snel leidt de oorzaak van alle problemen naar een bepaald bedrijf en naar een bepaalde man: Pointer! Tijd voor een zoete portie wraak!

Vanaf de eerste missie wordt het je al meteen duidelijk waarom de aanbevolen systeemvereisten uit de pan swingen. De zon schijnt mooi door de bomen, het gras wiegt zachtjes en het water stroomt realistisch in de riviertjes. Grafisch dus niets van lof voor deze titel, die toch meteen aan Halo doet denken. Op gebied van geluid mogen we ook niet klagen: de vogeltjes fluiten en het water zie je niet alleen, maar hoor je ook stromen. Dit spel belooft steeds meer en meer een topper te worden…

Maar, en wel een hele grote maar, niet alles is wat het lijkt en dat toont zich nog maar eens in Chrome. Een goed voorbeeld vinden we al in de eerste missie. Deze vond ik persoonlijk zowat de meest ergerlijke missie van het hele spel. Op een bepaald moment beveelt Pointer je dat je een sniper, die je van op enkele honderden meter onder vuur neemt, moet uitschakelen. Dan loop je daar al strafend en springend naar toe, toch blijft deze sluipschutter je twee van de drie keren te raken. Eer je dan achter de stenen geraakt bent, kan je beginnen met hem langs achter te besluipen, maar tegen dan staat je healthbar al op alarmniveau. Als je dan, zoals ik in het begin, wat te nonchalant met je levenskrachten omspringt, loopt het niet goed af, dat kan ik je verzekeren.

Als je dan uiteindelijk in het complex geraakt bent waar je moet zijn, wacht je een tweede les keyboardgooien. Een deur gaat open, een vijand komt te voorschijn en *blamblamblam* je schiet verdorie je hele lader leeg en hij blijft maar terugschieten. Tweede lader erin, wat meer dekking zoeken achter een hoopje dozen en de vijand opnieuw van wat meer verluchting voorzien. Nog steeds hetzelfde! Mijn kogels bleken gewoon af te ketsen op een onzichtbare deur, dat was tenminste wat ik van de metaalklank kon afleiden. Na mijzelf wat dichterbij te verplaatsen was het probleem echter wel opgelost, maar intussen kon ik wel mijn laatste medkit gaan gebruiken met nog een heel gebouw te gaan. Gelukkig genoeg vind je, vooral op gemakkelijkere moeilijkheidsgraden, genoeg plakkertjes om je er weer helemaal bovenop te helpen, maar toch.

Wat je ook meteen opvalt, is de ronduit belachelijke animatie van de vijand wanneer deze geraakt is. Het is ook niet bepaald in je voordeel wanneer je, rustig op je buik sluipend met je pistool met geluidsdemper in de hand, stilletjes de hersenen van een wachter van extra verluchting voorziet om deze dan 2 tot 3 meter verder te zien vliegen alsof hij geraakt is door een granaat. Als er dan een andere vijand in de buurt staat, is deze meteen gealarmeerd door het rondvliegende lijk en dus kan je dag zeggen tegen de stealth.

Later in het spel krijg je steeds meer en betere implants ingebouwd die je dan kan gaan gebruiken. Zo kan je bijvoorbeeld meer armor, betere aiming of zelfs totale slow-motion verkrijgen. Je moet echter wel rekening houden met je zenuwstelsel, want na een tiental seconden gaan deze implants dit aantasten met de voor de hand liggende gevolgen vandien. Je moet het gebruik ervan dus nauwkeurig afwegen, wat zowel vernieuwend als vervelend kan genoemd worden.

De missies zijn wel redelijk gevarieerd: van snelle ontsnappingen met een soort vliegende motor tot grote infiltratieopdrachten waar je absoluut niet gezien mag worden. Bij die stealth missies krijg je enkele cloacking utilities mee die je onzichtbaar maken voor enkele minuten, wat dan weer enorm handig is. Op easy gaat alles nog vlotjes maar vanaf normal en zeker op hogere moeilijkheidsgraden zal je het behoorlijk moeilijk krijgen.

Het spel laat je kiezen uit zo’n 14 wapens, gaande van 8mm machinegeweren en pistolen (met of zonder geluidsdemper) tot rocketlaunchers en zelfs een heuse elektro-magnetische “beamer”. Je kan ook de mogelijkheden van 7 voertuigen aan de lijve ondervinden, maar slechts enkele daarvan zijn ook zelf bestuurbaar.

De AI heeft soms rare kuren en tegelijk kan deze zo mooi uit de hoek komen. Niet zelden zal een vijand zijn neergeschoten kameraad op 2 passen van hem niet opmerken, wat je natuurlijk een open kans geeft om de plaatselijke begrafenisondernemer nog wat meer werk te bezorgen. De vijand is echter niet dom, en zal je ook enkele keren aangenaam verrassen. De meeste proberen dekking te zoeken en versterking te roepen. Het is dus de kunst om die nietsvermoedende bewaker met een schot koud te maken vooraleer er een half leger rondom je staat.

Multiplayertijd dan! Als je een deftige server vindt tenminste. Ikzelf heb 10 servers gevonden, waarvan er maar 2 waren met een ping onder de 100. Als je dan nog eens naar de hoeveelheid spelers kijkt waren er nooit meer dan 3 tegelijk op een server aan het spelen. Toch wel jammer, aangezien de multiplayermaps variëren van kleine, hevige mappen met knappe close-combat, tot enorm grote en uitgestrekte werelden waar je ook met voertuigen aan de slag kan. Je hebt 6 verschillende multiplayer modes zoals assault (een team valt iets aan, tweede team verdedigt het), CTF en domination (zoiets als conquest in BF1942) met de nodige variaties.

Al bij al is Chrome toch nog een waardige FPS geworden, al mocht er best wat meer tijd in het verhaal gestoken worden. De graphics zijn zeker niet mis en dat zie je ook aan de systeemeisen. Het spel biedt je enkele onvergetelijke missies, zoals een ritje achterop een buggy door het centrum van het vijandelijke kamp waar jij het machinegeweer bestuurt, maar kan over het algemeen toch niet zo hard boeien als gehoopt. Voor de stealth fans is dit spel zeker een aanrader, als je het liever iets ruiger ziet, laat je dit spel best aan je voorbijgaan.

Onze Score:
7.0
gerelateerd spel: Chrome
geplaatst in: 2K Games, PC, Reviews
tags: , ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>