gaming sinds 1997

Codename: Panzers: Phase One

Donderdag 06h00. BAAAANG! Zoek dekking!!! BOOOEEMM! Ze gebruiken artillerie en mortieren! Blijf gebukt! KNAAAAL! Shit, die was op het nippertje… BAAADAANG! Soldaat, trek in godsnaam je hoofd in of je bent het kwijt!! BOOOEEM! Die moffen weten echt niet van ophouden… BAAAANG! Oef, ik denk dat het voorbij is… KNAAAAL! Aaaahhh, mijn been! Aaaarrrgg! Shit, die zuurkoolvreters hebben mij geraakt. Aaaaah…

Huh?!? Wat? Gelukkig, het was enkel maar een droom. Maar… wat is dat doosje dat voor mij ligt? Codename: Panzers: Phase One, hmmm, klinkt als het nieuwste wasproduct van de Aldi, kan nooit goed zijn… of wel soms?

Ok ik geef het toe, de voorgaande intro was misschien ietsje te veel geïnspireerd op de Bastogne-slag uit Band of Brothers en Call of Duty: United Offensive, maar geef toe. Qua originaliteit kan hij toch tellen, niet? En als spelontwikkelaars al geen hoge pet hebben van originaliteit, dan moeten wij, veredelde pennenlikkers, het maar doen.

Neem nu deze Codename: Panzers: Phase One, op het eerste zicht een doodgewone WOII-RTS van 13 in een dozijn, zij het met mooie graphics. Zelfs de titel doet al vermoeden dat dit een franchise wordt, die graag door CDV uitgemolken zal worden! Gelukkig zijn er reviewers als ondergetekende, die je graag vertellen waarom eerste indrukken bedrieglijk zijn.

Laten we beginnen bij het begin, dit spel biedt zowat elke wensbare spelmode. Skirmishes, 3 boeiende campagnes, een duidelijke tutorial, zelfs een Training, waar je nieuwe eenheden kunt uittesten of je aanvalstactieken kunt verfijnen, zonder verder doel.

Multiplayer is uiteraard ook aanwezig in de vorm van Team Deathmatch, Domination, Assault en zelfs een co-op mode! Wat hebben we lang moeten wachten om eindelijk een RTS te vinden die je de mogelijkheid biedt om met een compagnon de singleplayer missies te herspelen! Petje af dus voor de Hongaren van Stormregion! Enkel jammer dat er nog niet opzienbarend veel volk te vinden is op de Gamespy-servers, maar daar kan verandering in komen.

Veruit het belangrijkste aan het spel zijn de eerder vernoemde campagnes. De drie speelbare naties (Duitsland, de V.S. en de Sovjet-Unie) hebben er elks één, waar je in de huid kruipt van een ervaren hero (Hans von Gröbel voor de mofjes, Jeffrey S.Wilson bij de yankees en Aleksander Vladimirov bij de Ivans), die je troepen zal aanvoeren in elk gevecht.

Voor iedere veldslag moet je trouwens je eigen leger samenstellen (25 units max.). Je hebt hiervoor Prestige Points nodig, die je krijgt door je missies succesvol te beëindigen. Als je eveneens de secondary of optional objectives haalt krijg je ook meer PP. Het loont dus de moeite om die doelen te vervullen; ze zijn soms echter goed verstopt. Met meer PP kan je dus een groter leger bij elkaar krijgen, of een beter uitgeruste strijdmacht, want ook upgrades krijg je niet zomaar. Ik ben een grote voorstander van games waarin je zelf kiest met welke eenheden je ten strijde trekt, dus daar had Panzers volgens mij al een streepje voor op de rest.

Wanneer je aan je eerste missie begint, valt het direct op hoe veel talent er achter deze game zit. De graphics zijn simpelweg verbluffend. De al enkele jaren oude S.W.I.N.E-engine kreeg een forse dosis EPO en groeihormonen toegediend en kan nu de mooiste taferelen renderen. De omgevingen zijn zowat het mooiste wat tot nu toe op RTS-gebied is getoond. Vooral het water, de diverse gebouwen en ruïnes, de begroeiing en de vele details (elektriciteitskabels, moestuintjes, kerkhoven,…) maken indruk. Ook je units zijn enorm gedetaillleerd en realistisch geanimeerd. Zoom maar eens maximaal in en je mond valt open. Rome: Total War is uiteraard nóg indrukwekkender, maar hier kunnen heel wat studio’s nog wat van leren. De special effects zijn ook niet te versmaden. De dieselmotoren van je tanks produceren heel wat rook en de explosie van een inslaande tankshell is enkel in Soldiers: Heroes of WW2 even goed voorgedaan.

Ook het geluid is prima. De omgevingen bezitten allemaal enorm goed klinkende achtergrondgeluiden (bv. kabbelende beekjes op het platteland, inslaande artillerie en geweerschoten in de steden) en je voertuigen brommen erg geloofwaardig. De impact van een airstike is enorm cool en realistisch nagebootst. Je soldaten spreken ingame hun eigen taal (Duits, Russisch of Engels) en hebben heel wat verschillende lijnen te vertellen. Het is eens wat anders dan het constante “yes sir, done sir”‘-gezeik uit andere games. Tijdens cutscenes en briefings is alles echter Engels ingesproken, met een lekker vettig Duits, Amerikaans of Engels accent, zodat je geen talenknobbel moet zijn om je doelen te kennen. Dergelijke doordachte details en de verregaande afwerking maken zo Panzers speciaal.

De missies die je voorgeschoteld krijgt zijn erg gevarieerd. Van de tank-overrompeling van Polen tot straatgevechten in Stalingrad, de speler krijgt allerlei soorten gevechten voorgeschoteld. Je moet zelfs nachtelijke infiltratiemissies spelen met enkel infanterie.

Over die infanterie gesproken. Naast het eerder vermelde Soldiers, is dit zowat de enige WW2-RTS waar de edele soldaat een belangrijke pion is. In bv. Sudden Strike gebruikte enkel je tanks omdat je infanterie veel te zwak was en bij bosjes neergemaaid werd. Hier is dit duidelijk anders. Je speelt ten eerste met squads soldaten (veel gemakkelijker te controleren) i.p.v. individuele units en elk type infanterist (anti-tank gunners, riflemen, heavy machine gunners,…) kan een enorme tik uitdelen, mits goed geplaatst (meestal net achter je gepantserde voertuigen, gesteund door medics). Dit is een echte verademing. De sinds Dune 2 befaamde “tankrush” heeft geen enkel effect meer, mede omdat tanks handenvol geld kosten en je er nooit een hele armada van kan op de been brengen. Ze hebben trouwens maar evenveel hitpoints als de meeste infanteriesquads.

Wie nu denkt dat de tank heeft afgedaan, heeft het ook mis. Gepantserde voertuigen hebben 4 armourwaardes (voor, links, achter, rechts), die eerst moeten gereduceerd worden, eer je een tank écht pijn kan doen. Ervaren tanks (jaja, ook een ervaringsysteem zit in Panzers) kunnen een enorme dreun uitdelen, maar ze hebben altijd een zwakke plek. Een flamethrower-squad met extra molotovs kan die bv. in enkele seconden volledig buiten gevecht stellen. Wanneer een voertuig een bepaalde temperatuur heeft bereikt, zal de crew immers het voertuig verlaten. Je kan dit echter ook in je eigen voordeel gebruiken. Je ziet, geen enkele unit is overpowered en je zal moeten het beste halen uit al je verschillende eenheden om de overwinning te behalen. Ervaren spelers zullen echter al snel de winnende tactieken uitdokteren. Ik speelde het spel in Normal en ik kan niet zeggen dat ik veel in de problemen ben gekomen. Het spel is dus voor ervaren gamers iets te gemakkelijk, maar beginners zullen hier al snel hun “bouw een onoverwinnelijk leger en rush de vijand plat”-plannen overboord mogen gooien. Niettemin, eens ze de goede combinaties hebt ontdekt, zullen ook zij zonder al te veel problemen het spel uitspelen.

Codename: Panzers: Phase One is simpelweg het beste WO2-RTS spel ooit. De verbluffende graphics, de ideale balans tussen tanks en soldaten, het overdonderende geluid en de vele leuke vondsten zijnmaar enkele van de sterke punten. Op elk gebied is dit spel gewoon àf. Wie graag RTS-games speelt moet dit gewoon hebben, simpel gezegd. En als je mij nu wilt excuseren; ik ga nog wat tankcrews roosteren! Mwuhaha!

Onze Score:
9.0
gerelateerd spel: Codename Panzers: Phase One
geplaatst in: PC, Reviews
tags: , , ,


Leave a Reply