gaming sinds 1997

Command & Conquer 4: Tiberian Twilight

De weg die Command and Conquer 4: Tiberian Twilight heeft afgelegd van aankondiging tot release is niet zonder controverse verlopen. Geen harvesters, mobiele basissen en bovenal het einde van de Tiberium reeks. Is het wel slim om in dit laatste deel met Kane de hele formule om te gooien?

Het spel speelt zich af verschillende jaren na Tiberium Wars, maar waar men in het derde deel een oplossing had gevonden om Tiberium terug te dringen, is onze Aarde praktisch verloren na het bezoekje van de Scrin. De structuur van de Tiberiumkristallen is nagenoeg compleet veranderd met als gevolg dat Tiberium nog amper viel tegen te houden. Alle hoop leek dan ook verloren tot plots Kane, leider van “The brotherhood of NOD”, een alliantie voorstelde met de Global Defense Initiative (GDI), hun aartsvijand in alle voorgaande conflicten. Natuurlijk zien enkele extremisten nog altijd liever de uitroeiing van de andere zijde, en hebben we al snel een nieuwe Tiberiumoorlog.

Het verhaal begint leuk, mede doordat de twee aartsvijanden een alliantie vormen, maar daar houdt het ook mee op. De grootste tegenvaller is vreemd genoeg Kane zelf. Dit game zou ons alle antwoorden moeten geven over de herkomst van dit legendarische personage, maar wat krijgen we in de plaats? Kane is een buitenaards wezen dat hier duizenden jaren geleden gestrand is geraakt. Wauw! Alsof de gehele community dit nog niet door had! Maar wat voor buitenaards wezen is hij? Waarom moesten er zoveel mensen sterven in zijn oorlogen? Vragen waar we nooit een antwoord op zullen krijgen doordat dit de laatste Tiberium game was met Kane als hoofdfiguur.

Alsof dit nog niet erg genoeg is, worden de Scrin niet eens vermeld in deze titel. Het ras werd niet door iedereen gesmaakt in het vorige deel, maar als men in de conclusie van C&C3 zegt dat men een grootschalige invasie plant op Aarde, dan verwacht je toch wel dat ze eens de kop komen opsteken!

Een andere tegenvaller zijn de tussenfilmpjes. Wie herinnert zich nog de prachtige FMV’s uit het eerste en tweede deel van de Tiberium games? Sommige scènes waren legendarisch en prachtig om te zien onder meer omdat men echt op de details lette, zoals kostuums, decors en wapens. Niet meer zo blijkt, nu dragen de soldaten militaire uniformen en sweaters uit de 20ste eeuw en gebruiken ze wapens zoals de FN P90, iets dat is uitgevonden in België in de jaren tachtig. De enige locaties die je te zien krijgt zijn muffe commando-ruimtes en enkele gangen.

Zoals je wellicht al kon afleiden uit de informatie die voor het spel in de winkel lag werd vrijgegeven, is dat de gameplay compleet anders is ten opzichte van zijn voorgangers. Vergeet de harvesters en perfect uitgebouwde basissen: deze bestaan niet langer. Wat je nu hebt zijn reusachtige crawlers als terugvalbasis. Dit voertuig heb je in drie smaken, namelijk offensief, defensief en support. Ga je voor de offensieve crawler, dan zal je vooral gebruik maken van voertuigen, terwijl je bij de defensieve versie infanterie en bunkers gebruikt. Luchteenheden en andere ondersteuningsmiddelen vallen logischerwijs onder de laatste support-klasse.

Een ander iets is de toevoeging van een populatielimiet. Je kan dus niet meer zoals vroeger tientallen tanks bouwen om daarna een grootschalige aanval te doen op je tegenstander, maar je moet het nu doen met een vijftiental eenheden. De ontwikkelaars hun doel was om weg te gaan van de oude c&c formule, degene waarbij je een reusachtige basis uitbouwt, massa’s tanks pompt en ten slotte een reusachtige aanval inzet op je tegenstander. Men wil dat je nu tactisch speelt door mobiel te blijven op de map en tegelijk met minder eenheden te vechten. Leuk idee, maar als men dan toch met zo weinig eenheden gaat vechten, kan je evengoed het bouwen van eenheden er compleet uit laten.

Men had beter of de vertrouwde formule gebruikt, of gewoon het opbouwen van structuren compleet achterwege gelaten, en niet iets tussenin. Je mist dat epische gevoel doordat je met zo weinig eenheden zit te vechten, maar tegelijkertijd moet het iets grootschaligs voorstellen, doordat je verschillende structuren zit te bouwen.

Ook het papier-steen-schaar principe is niet perfect. Zo heb je regelmatig eenheden die door slechts één bepaalde eenheid kunnen vernietigd worden, dus sta je nu en dan voor aap omdat je net die unit niet hebt geproduceerd.

Het economische aspect is ook compleet anders, doordat je niet langer over de befaamde harvesters beschikt. Door het doden van vijanden en het vervolledigen van doelen krijg je ervaringspunten, die je kan spenderen aan een waaier van upgrades, zoals sterkere eenheden en support. Het bouwen van de eenheden is eigenlijk gratis maar het probleem in de singleplayer is dat je meestal tegen meerdere crawlers moet vechten die elk een eigen populatielimiet hebben, met als gevolg dat je nooit een sterker leger kan uitbouwen dan hen.

Het zal geen verrassing zijn dat de multiplayer ook compleet anders speelt. Als eerste hebben we een co-op functie, dewelke je de mogelijkheid geeft om de singleplayer uit te spelen met een vriend. Er is natuurlijk ook een modus die twee teams van elk vijf spelers tegen elkaar opzet. Leuk op het eerste zicht, maar dan komen al snel de nadelen boven. Zo is elk team of compleet NOD of GDI, je kan dus geen gemixt team hebben. Ander nadeel is dat het doel van deze mode simpelweg het bezetten van de nodes op de map is. Je zit dus telkens met je team van de ene naar de andere node te rennen met je crawler omdat het verdedigen van een node je team in een zwakke positie laat.

Om al het grafisch geweld op je scherm te toveren maakt men gebruik van een geüpdate Tiberium Wars engine. Het valt allemaal mee maar indrukwekkend is het niet. Eenheden missen detail en zien er nogal hoekig uit. Ook de omgeving is minder gedetailleerd, net zoals bij zijn voorganger. Het verschil is natuurlijk dat het in die grootschalige gevechten minder opviel, terwijl je nu net met een veel kleiner team zit te spelen en dus meer op de omgeving let. De eenheden hebben hun typische stemmetjes en de acteurs doen hun job vrij goed gaande van de dolgedraaide commandant tot de brave professor. De muziek is van een vrij hoge kwaliteit met een gepast deuntje voor elke situatie.

Een bron van frustratie is de vernieuwde DRM van Electronic Arts. Je moet namelijk een permanente internetconnectie hebben om het spel te spelen. Vergeet het maar om ergens in een aula of andere ruimte offline de singleplayer op je laptop te spelen dus!

In plaats van de oude en getrouwe formule te gebruiken, besloot men om het hele C&C-concept in de prullenbak te gooien en met iets nieuws af te komen. Wat we in de plaats krijgen is echter een halfbakken combinatie van gameplay-elementen, doorspekt met goedkope filmpjes. Het afsluiten van deze Tiberiumsaga laat dus een zure smaak na bij de trouwe C&C fanaat!

Onze Score:
5.0
gerelateerd spel: Command & Conquer 4: Tiberian Twilight
geplaatst in: Electronic Arts, PC, Reviews
tags: , ,


Leave a Reply