gaming sinds 1997

Conan

Blote borstjes. Dat is wat je waarschijnlijk het meest zal opvallen wanneer je een tiental minuten keet hebt geschopt in de wereld van Conan de barbaar. Een achievement van tien punten staat je immers te wachten wanneer je je eerste naakte deerne bevrijdt, waarna het delletje lustig met haar tietjes trilt en je opgewonden een zinnetje toewerpt. Doet dit je denken aan God of War? Ons ook, en de rest van het spel zal je dat grote voorbeeld nooit langer dan vijf minuten uit je gedachten kunnen verbannen.

Conan, een actie-avontuur doorspekt met combo’s, meer bloed en afgerukte ledematen dan F.E.A.R. en de nodige bazen om het van een episch tintje te voorzien, is niks meer of minder dan een doorslagje van de Sony-topper, maar dan uitgevoerd met minder panache, talent en overtuiging. Maar dat betekent allesbehalve dat er iet het nodige knokplezier wordt afgeleverd!

Knokplezier dat overigens op een volwassen manier op je scherm wordt getoverd, net zo over-the-top en van de nodige poten en oren voorzien zoals in de comics van Robert E. Howard. Voor mietjes, this is not! Haarscherpe en keiharde moves laten je in slow-motion genieten van afgehakte hoofden (met bijhorende bloedfonteintjes), in tweeën gehakte lijven, brandende leeuwen, rondvliegende armen en naar mama’s roepende ex-testosteronbommen.

Vechten is leuk in Conan. Je kan kiezen om met de vuisten te brawlen, twee zwaarden tegelijk te hanteren of te opteren voor eentje, al dan niet gecombineerd met een schild. Vijanden vallen sneller of weten zich beter stand te houden, naargelang jouw keuze van vechtstijl. Elke stijl heeft bovendien zijn eigen moves, blocks en parry’s. Die laatste zijn erg vettig, zodat je met veel voldoening tuig in de grond kan boren of van overbodige lichaamsdelen kan ontdoen. Nogmaals: wie God of War heeft gespeeld, weet aan wat hij of zij zich kan verwachten. Er komt ook nog een stukje magie aan te pas, natuurlijk, en wie goed vecht wordt steeds krachtiger dankzij het “zingen” van je wapens.

We kunnen ook niks anders dan vergelijken en dan valt het toch een klein beetje op dat de engine net iets trager reageert dan we zouden wensen en de controls net dat ietsje strakker konden. Het gaat echter nooit storen, maar verwacht je dus aan een iets losser gevoel dan bij Kratos en zeker in vergelijking met pakweg Ninja Gaiden.

‘Cinematisch wezen’ was hier ook duidelijk één van de betrachtingen en dat wordt verwezenlijkt door amusante en lang uitgesponnen boss-fights en een heel gul gebruik van de zogenaamde QTE’s (quick time events -red.). Bij parry’s, bij boss-fights, bij het openen van deuren of omduwen van pilaren, of het oplossen van een van de eenvoudige puzzels: de juiste knopjes indrukken zal je! Een probleem vormt dat niet, integendeel, want het verbreekt perfect de soms monotone, reguliere vechtscènes.

Grafisch en op het gebied van stemmen en muziek valt er moeilijk een lijn te trekken in het spel. De modellen zien er soms leuk en dynamisch uit, maar in sommige tussenfilmpjes krijg je dan weer afgrijselijke textures te zien of van die typische, onwerkelijk aandoende gezichten. Ook de omgevingen zijn soms goed, dan weer niet, met enkele knappe architecturale elementen, maar dan is er ook weer dat water dat er lelijker uitziet dan Ingeborg na een nachtje stappen. De vertelstem kwijt zich goed van haar job, maar de andere prestaties worden een stuk onsamenhangender afgeleverd, met vaak cheesy en soms ronduit slechte prestaties. Ook het verhaal wordt verteld met hoogtes en laagtes. Terwijl sommige stukjes knap artwork en goeie vondsten combineren, krijg je seconden later de indruk dat de delen totaal niet op elkaar aansluiten en dat er passages gewoon geschrapt werden.

Conan is uiteindelijk een best genietbaar spel geworden. God of War was voor de makers duidelijk de reddende inspiratiebron, maar dat feit doet hen ook net een beetje de das om: ze slagen er immers allesbehalve in om hun grote voorbeeld te evenaren, laat staan naar het next-gen niveau te brengen. Wie op zoek is naar leuke en volwassen actie -toch wat betreft presentatie-, het nodige bloederige knokwerk en meer van wat God of War ons te bieden had, moet zeker dit game in huis halen. De rest haalt best nog snel even zijn PS2 boven voor het echte werk met Kratos!

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Conan
geplaatst in: PS3, Reviews, THQ
tags: ,


Leave a Reply