gaming sinds 1997

Condemned 2: Bloodshot

Terwijl Manhunt 2 constant in het nieuws komt omwille van zijn gewelddadige content, sluipt Condemned 2 kennelijk geruisloos de winkel in. Vreemd, want dit game probeert vooral 3 zaken goed te doen: te shockeren, je te doen schrikken en zoveel mogelijk bloederige scènes op je tv te toveren. Kinderen, mama’s en mensen met een zwak hart weten dus waaraan ze beginnen: grimmiger, bruter of donkerder worden games zelden.

Vergeleken met zijn voorganger is Condemned 2 een minder coherent geheel. Het verhaal, de setting, de personages zijn allemaal net iets minder matuur dan je zou verwachten en hopen. Een te betreuren gevolg wellicht van de grotere aandacht van de makers voor zaken zoals intensere schrikeffecten, een uitgebreider vechtsysteem en het bedenken van zoveel mogelijk onvergetelijke locaties. Je krijgt dus wel degelijk iets in ruil voor de minder subtiele verhaallijn, sfeer en gameplay!

Subtiel is dan ook iets dat je niet snel zal associëren met dit spel. Hoofdpersonage Ethan Thomas zit helemaal aan de grond, of beter gezegd, in de goot. Met enkel alcohol als vriend, wordt hij plots gevraagd om te helpen met het onderzoeken een nieuwe opstoot in criminele feiten. Wat je zal ontdekken is een verhaal, inclusief nodige twists, maar met vooral veel mysterie, paranormale invloeden en een ietwat vage afwikkeling (Condemned 3 komt er ongetwijfeld aan). Zoals gezegd heb je vaker dan bij de voorganger het gevoel dat het verhaal zich vooral heeft aangepast aan de gameplay, maar laat dat de pret niet drukken. De sfeer die Monolith weet te creëren met de muziek, graphics en omgevingen is nog steeds ongeëvenaard.

De locaties uit Metro City ademen angst uit, en je zal dit spel nooit spelen om je te ontspannen. De duisternis en de constante dreiging slokken je op, en enkel het licht van je zaklamp zal je een beetje kalmeren. Heb je een 5.1-systeem, dan zal je nog meer de neiging hebben om je gordijnen te openen. De muziek, en vooral de geluidseffecten, zijn van een erg hoge kwaliteit. Krakende planken, een piepende deur, onbestemd gekras op metaal zullen je zowaar nog meer de stuipen op het lijf jagen dan de overdonderende stilte die je soms overvalt. Meesterlijk diabolisch is het juiste woord om de sfeer te beschrijven!

Jouw eigen rol is niet minder duivels natuurlijk. Waar je vroeger alleen met stokken, een afvoerpijp of een ijzeren staaf aan het werk kon, heb je nu nog meer wapens tot je beschikking: middeleeuwse bijlen, deuren, baseball bats… Niks is te gek om de schedel van je tegenstanders botweg mee in te slaan. De melee-combat is nog steeds het paradepaardje van de gameplay, en dat zal je geweten hebben. Niet alleen wordt het kapot kloppen van vijanden visueel en auditief erg realistisch en bloederig weergegeven, je kan nu nog meer variatie aanbrengen in de manier waarop je iemand of iets het leven ontneemt. Je kan slagen blokkeren met je vuisten, dankzij de triggers (links en rechts) slagen uitdelen en heuse combo’s en pijnlijke finishing moves uitvoeren. Alhoewel ik niet helemaal overtuigd ben of dergelijke combo-shit in dit soort spel wel of niet past, zal je niet kunnen verhinderen dat je soms plaatsvervangend wegkrimpt wanneer je met een hamer iemand in de achterkant van zijn hoofd ramt.

De verbeterde A.I. verdient ook een woordje van lof. Tegenstanders reageren erg natuurlijk, zullen zich terugtrekken of net aanvallen op die momenten dat je ‘t niet verwacht en zijn ook niet bang om andere en betere wapens te zoeken en te gebruiken. Hersenloos knopjes duwen zit er dus niet in, en je wordt beloond om je bewust te blijven van de omgeving. Slaag je erin om vijanden op hun knieën te dwingen, dan verschijnen doodshoofden op objecten die je kan gebruiken om je onfortuinlijke slachtoffer af te maken. Tv’s, wasmachines, een vuurzee of balkon, scherpe stukken metaal… Je kan je zelf wel voorstellen wat de fatale gevolgen zijn, ook al is wat je te zien krijgt in het spel ongetwijfeld nog brutaler dan hetgeen je je nu inbeeldt.

Een tweede, belangrijke pijler van de game zijn natuurlijk de stukjes waarin je CSI-gewijs onderzoek moet plegen. Waar je bij de eerste Condemned eigenlijk gewoon de aanwijzingen van de on-screen tekst moest volgen, zal je nu zelf moeten beslissen hoe en wat je onder de loep neemt. Ook de gevolgtrekkingen moet je nu zelf doen, iets wat bij sommige moordtaferelen best leuk is. Om het groter belang van dit te onderstrepen word je voor goeie antwoorden beloond met betere medailles, Achievements en upgrades.

Heel wat minder spectaculair zijn de vuurwapens en de daarbijhorende passages. Als afwisseling vallen ze te pruimen, maar deze gameplay heeft duidelijk last van het feit dat de omgevingen en de besturing niet gemaakt zijn voor dergelijke shoot-outs. Gelukkig (vreemd dat we dit zeggen) is de ammo gelimiteerd, net als de levels die zich focussen op schieten. Enkel de kruisboog kon ons bekoren, net als de gimmick dat je alcohol moet drinken om je bibber te verminderen. Helemaal overbodig is de multiplayer, waarvan de meeste modes onmiddellijk ontaarden in een chaotisch boeltje. Enkel de modus waarin de ene groep bewijsstukken moet verbergen, en de andere groep deze moet zoeken, is te pruimen.

Het is uiteindelijk jammer dat de ontwikkelaars in hun zoektocht naar verbeteringen een beetje het geheel uit het oog zijn verloren. Sommige passages en levels zijn niet leuk (vooral die met vuurgevechten) of voelen bij de haren getrokken, het verhaal stelt als opvolger van het origineel ondanks alles wat teleur, de multiplayer is overbodig en ook de afwerking kon net iets gepolijster. In ruil krijg je natuurlijk wel een spel die een prachtige en angstwekkende sfeer weet neer te zetten, met knappe graphics en geluid en een basisgameplay waar weinig op valt aan te merken. Een eindscore hierop kleven is dan ook niet gemakkelijk; net geen meesterwerkje maar een aanrader voor elke horrorfan is Condemned 2: Bloodshot in elk geval. Wij kijken alvast uit naar nummer drie!

Onze Score:
9.0
gerelateerd spel: Condemned 2: Bloodshot
geplaatst in: Reviews, Sega, X360
tags: , ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>