gaming sinds 1997

Crackdown 2

Het zal wel de natte droom zijn van elke ordehandhaver: superkrachten hebben om de misdaad te bestrijden. In de realiteit is dit spijtig genoeg niet mogelijk voor hen, maar gelukkig kwam Realtime Worlds in 2007 met Crackdown. In deze game speelde je een superagent die alle middelen mocht gebruiken om de stijgende criminaliteit tegen te houden. Nu zijn we 2010 en mag Ruffian Games een opvolger uitbrengen van deze succesvolle game.

Crackdown 2 speelt tien jaar na zijn voorganger af. De stad waarin je orde op zaken moet stellen is nog altijd dezelfde als bij zijn voorganger, namelijk Pacific City. In die tien jaar is er het één en ander fout gelopen en is de stad een “klein beetje” verwoest. De twee vijanden die hiervoor verantwoordelijk zijn, blijken een soort zombies – de Freaks – en een terroristengroep genaamd Cell.

De Freaks zijn vroegere bewoners van Pacific City die gemuteerd zijn na het uitbreken van een virus. Deze “hersendoden” dolen hersenloos rond in de nacht en verbergen zich overdag in riolen. Cell is net het tegenovergestelde, waardoor je ze overdag moet bevechten en ze zich intelligenter gedragen. De reden dat zij ook vijanden zijn is simpelweg omdat ze de Agency de schuld geven van alle problemen in Pacific City, waaronder het uitbreken van het dodelijke virus. Deze groepering staat onder leiding van Catalina Thorne, een vroegere Agency wetenschapster die wraak wil op haar vroegere werkgever.

Een probleem dat zich net als bij zijn voorganger al snel voordoet is het herhalen van gameplay. Terwijl je in de eerste Crackdown de simpele opdracht kreeg om drie bendes te vernietigen, krijg je nu gewoon dezelfde missie, maar dan met twee groepen. Echte afwisseling is er niet doordat je telkens opdrachten krijgt waarbij je de freaks in hun holen moet gaan uitroeien of bepaalde structuren moet saboteren van de Cell. De moeilijkheid van deze opdrachten stijgt wel, maar doordat je als agent na een tijdje zo sterk bent, wals je er gewoon doorheen.

Zo heb je de missies tegen de zombies: in het begin moet je voorzichtig zijn, simpelweg omdat je niet sterk genoeg bent. Na enkele uren spelen daarentegen loop je gewoon de horde zombies tegemoet en maai je een goed deel ervan omver met één wapen of vaardigheid. De zombies stijgen wel in aantal, maar de kracht van hen blijft hetzelfde wat de dreiging wegneemt. Hetzelfde kan gezegd worden van de menselijke tegenstander Cell. Dat ze je een echt Super Agent gevoel wilden geven kan ik begrijpen, maar er moet toch nog iets of wat van uitdaging zijn, niet?

Gelukkig is er nog voldoende te beleven met het verzamelen van de befaamde Orbs. Deze Orbs komen nu in enkele variaties. Zo heb je de standaard ballen die je simpelweg kunt pakken op hun locatie, maar is er nu ook een mobiele soort die je moet achtervolgen en zelfs een Xbox Live variant, die je alleen maar kunt verzamelen als er andere spelers in de nabijheid zijn. Daarnaast kan je ook verscheidene audio logs verzamelen, elk verteld door een personage met een eigen stem en verhaal. Die zorgen voor meer diepgang in de wereld, iets wat je niet krijgt via de hoofdverhaallijn.

Multiplayer is ook voorzien in dit tweede deel. In plaats van twee speler co-op, heb je nu een co-op mode die tot vier spelers ondersteunt. Leuke is dat je gemakkelijk vrienden kunt uitnodigen om je personage te vervoegen tijdens het spelen, zonder helemaal opnieuw te moeten starten. Is co-op niks voor jou, dan heb je nog altijd de mogelijkheid om met vijftien andere spelers de typische modes zoals deathmatch, tikkertje met raketten, etc… te spelen. Dit maakt het spel onmiddellijk een stuk leuker.

Grafisch blijft de game grotendeels trouw aan het eerste deel. Er wordt gebruik gemaakt van dezelfde 3D engine, maar dan opgepoetst. De cell-shaded graphics zijn scherper en donkerder wat beter bijdraagt tot de sfeer van de game. Het hoofdpersonage zelf ziet er ook compleet anders uit. Zo draagt hij nu een complete uitrusting inclusief helm, wat hem een pak stoerder maakt. Jammer is wel dat je nu minder aanpassingen kunt uitvoeren aan het lichaam, behalve dan aan de uitrusting.

De geluidseffecten en stemmen zijn van een goede kwaliteit. De ontploffingen klinken helder, de muziek past perfect bij bepaalde scènes en het beste is nog steeds de stem van de Agency die je avonturen van commentaar voorziet. Deze is nu wel meer bitter door de huidige stand van zaken, maar toch geeft hij nog altijd leuke opmerkingen wanneer je een achievement hebt vrijgespeeld. Hij valt echter net iets teveel in herhaling.

Crackdown 2 kan je niet als een volwaardige opvolger zien, daarvoor is het niet vernieuwend genoeg. Toch zijn er prachtige verbeteringen gedaan aan de multiplayer, maar lijkt het alsof Ruffian Games hierdoor de singleplayer uit het oog heeft verloren. Op zich is dit niet erg, maar moesten we hiervoor drie jaar wachten?

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Crackdown 2
geplaatst in: Microsoft, Reviews, X360
tags: , ,


Leave a Reply