gaming sinds 1997

Criminology

Detectivewerk spreekt veel mensen aan, getuige daarvan de vele detectiveseries en –romans. De laatste jaren is daar ook nog het forensische aspect bijgekomen, à la CSI. Games die erop gebaseerd zijn, zijn echter niet zo populair (en terecht), waardoor de poort wijd open staat voor andere kandidaten. Criminology is een van de games die de mogelijkheid wil bieden detectivewerk te doen “net zoals de echten”.

Het verhaal: als net aangeworven rechercheur mag je al snel een gevoelige zaak onderzoeken: moord en zelfmoord ten huize van een politieagent. Al snel blijkt dat er een reukje aan zit, net zoals aan het politiekorps zelf trouwens. Je wordt bijgestaan door een oude en ietwat onbekwame collega en daarnaast spreek je ook geregeld met je overste, die gelukkig al heel wat bekwamer is. De verschillende zaken die in de game aan bod komen, zijn verbonden door een grote verhaallijn, wat voor een beetje diepgang zorgt.

De opzet is eenvoudig. Eerst zoek je naar aanwijzingen op het plaats delict en daarna onderzoek je die zelf in het labo. Je moet niet eerst alles vinden vooraleer je die dingen kunt onderzoeken, maar je moet wel alles gevonden en onderzocht hebben voor het verhaal verder gaat. Je personage zal op dat vlak hints geven – genre “Deze kamer heeft geen geheimen meer voor mij” – maar als je vastzit is het niet altijd even duidelijk of je nu een bepaalde aanwijzing nog niet gevonden hebt of nog niet goed genoeg onderzocht hebt in het labo. In zulke situaties kan je ook nog hulp vragen via een hint in ruil voor puntenaftrek. Deze tips blijven wel redelijk vaag. Je wordt misschien wel in de juiste richting gewezen, maar meer krijg je niet. Bij het verzamelen van de aanwijzingen maak je door middel van de stylus gebruik van allerlei instrumenten, waarbij je zelf moet weten in te schatten wat wanneer te gebruiken. Daarbij moet je soms figuren maken die het gebruik van dat bepaalde instrument imiteren – bij het pincet bijvoorbeeld moet je draaiende bewegingen maken. De analyses in het labo zijn uitgewerkt als (mini) minigames, ook weer met behulp van de stylus.

Het ondervragen van verdachten komt ook voor, maar niet zo vaak en bovendien meestal in opdracht van de baas (je kan dus bijna niet zelf kiezen wie je precies ondervraagt). Je bent niet slechts een verzamel- en analysemachine, je kan en moet ook nadenken over de gevonden aanwijzingen en de hypotheses die ermee verbonden zijn. Om dat denkwerk te stimuleren moet je, telkens als je op een belangrijk punt gekomen bent, vragen die de baas stelt kunnen beantwoorden. Dit is vaak ook een manier om alles eens op een rijtje te zetten. Ten slotte moet je nu en dan ook een dossier samenstellen met de relevante aanwijzingen om een huiszoekings- of arrestatiebevel te bekomen.

Een heel mooi concept op papier, maar in de praktijk blijkt Criminology toch aan heel wat kwaaltjes te lijden die wat van het speelplezier vergallen. Het grootste probleem in dit spel is de (on)gevoeligheid van de stylus. Hoe leuk het ook is om met die stylus aan de slag te kunnen, als het voor de zoveelste keer niet lukt om bijvoorbeeld een kogel uit de muur te krijgen omdat de game vindt dat je niet goed genoeg de figuren hebt gevolgd, wordt het steeds moeilijker om te weerstaan aan de drang om de DS als frisbee te gebruiken. Ook het feit dat elke fout tot puntenaftrek leidt, voegt nog wat aan de frustratie toe.

De minigames waarmee je de bij elkaar gesprokkelde aanwijzingen onderzoekt zijn in het begin wel tof, maar het zijn er niet echt veel dus saaiheid loert om de hoek. De problemen met de stylus helpen natuurlijk ook niet. Alhoewel het verhaal spannende momenten in petto heeft, wordt het op het einde moeilijker om te volgen omdat dan allerlei links worden gelegd met de vorige zaken. Dat is zeker het geval als je een tijdje niet meer gespeeld hebt en dan de draad terug oppikt. Bij elke zaak krijg je een overzicht van de belangrijkste personages. Handig om wie nu weer wie is te kunnen volgen, denk je dan, maar helaas laten de makers ook hier vreemd genoeg een steek vallen. Meestal zie je in dat overzicht immers enkel de profielen van je baas en je naaste collega, en laat dat nu net de twee zijn die je moeilijk kan vergeten.

De graphics kunnen beter. Het lijkt alsof de makers niet goed konden kiezen tussen 3D of een cartoonachtige look. Naast het esthetische aspect is het ook belangrijk dat aanwijzingen zichtbaar zijn en dat was niet altijd het geval. Niet dat alles aangeduid moet worden met een fluogele pijl, maar niet verder kunnen raken omdat je een of andere spookaanwijzing niet kan vinden is dan weer het andere uiterste. De muziek is nog een graadje erger, de hele game telt welgeteld twee tracks: een voor tijdens het onderzoek op de plaats delict en een voor het labo-onderzoek.

Samengevat: mooi concept, maar slechte uitwerking. Met een make-over en vooral wat meer rijping zit er misschien ooit een goede game in.

Onze Score:
6.0
gerelateerd spel: Criminology
geplaatst in: DS, Reviews
tags: , ,


Leave a Reply