gaming sinds 1997

Dante’s Inferno

Soms vraag ik me af welke idioot er beslist wanneer een game moet uitkomen. Na een lange droogte aan hack´n slash games in 2009 worden we opeens overspoeld met dit genre. Bayonetta en Darksiders hebben we inmiddels gehad, maar met God of War III in het vooruitzicht is de concurrentie nog steeds behoorlijk groot. En toch besloot Electronic Arts om een nieuwe IP, Dante´s Inferno, te releasen in het heetst van de strijd, slechts een week of twee na Bayonetta en een vijftiental dagen voor God of War. Daarnaast bevindt de game zich in het midden van een identiteitscrisis en heeft het met enkele gefaalde reclamestunts te kampen. Wordt dit een schaamteloze “Mod of War” of een fiere “God of Hell”?

Dante´s Inferno is gebaseerd op het eerste deel uit ‘The Divine Comedy’, het beruchte boek dat neergepend werd in de veertiende eeuw door de poëet Dante Alighieri. De gebeurtenissen spelen zich af in het jaar 1191, de periode van de derde kruistocht. De protagonist, Dante, reist als ridder onder de vlag van koning Richard naar de stad Acre om het geloof te “verkondigen” en een artefact van Saladin in beslag te nemen.

Voor onze held op kruistocht vertrok, sloot hij echter een pact met zijn geliefde Beatrice: beiden zouden trouw blijven aan elkaar terwijl hij zijn plichten vervulde in de Kruistochten (noem het maar gerust het duivelspact van de hedendaagse periode). Nu ja, iedereen weet hoe het er aan toe gaat tijdens zo´n kruistochten; doden voor de fun, een maagdje hier en een MILF´je daar, you know the drill. Eenmaal terug thuis stuit hij op het halfnaakte, seksueel gemolesteerde en vooral afgeslachte lichaam van zijn vrouw. Beatrice haar ziel verschijnt nog even voor Dante, maar alsof dat niet volstaat wordt diezelfde ziel algauw buitgemaakt door een vrij perverte Lucifer. Dante raapt al zijn moed bij elkaar en beslist de koning der demonen te volgen naar de poorten van de hel!

Qua gameplay zit het zeker goed in Dante’s Inferno, maar de vergelijking die men maakt met God of War is natuurlijk niet uit de lucht gegrepen. Geef Dante de twee zwaarden van Kratos en plak er de naam God of War op en niet veel mensen zullen de verschillen opmerken. Persoonlijk vind ik dat de game te weinig eigen inbreng bevat en dat is toch best spijtig voor eender welke game. Dante´s Inferno is allesbehalve een slechte game, meer nog, het is zelfs al enkele maanden geleden dat ik nog met zoveel plezier een game helemaal heb uitgespeeld. Maar toch, enkele gelijkenissen tussen beide games: het openen van deuren via button bashen, het vullen van je healthmeter door het openen van kistjes (in dit geval wasbakken?), de overeenkomstige structuur van puzzels, het klim- en klauterwerk, de haast identieke wapens en de manier waarop je de grotere vijanden moet ombrengen met QTE’s. Maar Dante´s Inferno doet ook enkele dingen anders…

Naarmate Dante ervaring opdoet kan je souls gebruiken om nieuwe combo´s en speciale vaardigheden aan te schaffen. Deze nieuwe vaardigheden zijn opgedeeld in twee verschillende categorieën, namelijk ‘Holy’ en ‘Unholy’ skills en per categorie is er nog een opdeling in verschillende niveaus. Hoe en wanneer je een niveau bereikt in een van de twee categorieën hangt af van de straf of de vergiffenis die je aan je vijanden toedient. Kies je er voor om vooral je vijanden te bestraffen dan zullen de Unholy skills sneller beschikbaar worden. Deze vaardigheden zijn meestal net iets indrukwekkender dan de Holy variant. Bovendien hoef je je niet te beperken tot één categorie waardoor je heel wat vrijheid hebt in het ontplooien van je personage.

De sfeer in Dante´s Inferno zit op en top goed. De negen verschillende cirkels van de hel ademen allen een unieke sfeer uit en zijn opgebouwd in teken van de desbetreffende hoofdzonde. Neem nu de tweede laag als voorbeeld. Lust is hier de hoofdzonde en dat merkt zelfs de meest ignorante gamer aan de overvloedige aanwezigheid van naakte vrouwen. Maar vooraleer je naar de winkel rent met je ene hand al in de broek en in je andere een tube glijmiddel, moet ik je er even op wijzen dat deze creaturen weinig opwindend zijn. Ze hebben misvormde lijven, inclusief tentakels die uit hun genitaliën lijken te schieten, waarmee ze je dan schade proberen toe te brengen. Doorheen de cirkel zal je ook regelmatig kreunende vrouwen horen op de achtergrond of deuren die op geslachtsdelen lijken. En net als je denkt dat je alles hebt gehad, kom je oog in oog te staan met de leider van die cirkel: een reusachtige Cleopatra. Haar meest markante eigenschap is het zwaaien met haar impressionante borsten, terwijl haar tepels als grote monden lijken open te gaan waarna ze een flink arsenaal aan vijanden jouw kant op spuwen. Ziek ziek ziek!

Tijdens het doorkruisen van de negen cirkels valt er ook heel wat te verzamelen. Zo zal je geregeld speciale verdoemden tegenkomen, elk met een eigen verhaal en reden waarom ze in de hel terechtgekomen zijn. Het is aan jou om te kiezen of je ze bestraft en in de hel laat rotten of je ze hun zonden vergeeft en zo het paradijs instuurt. Beide keuzes leveren veel zieltjes op, dus het is aan jou om zoveel mogelijk van die verdoemden te zoeken tijdens je queeste.

Een tweede verzamelwoede bestaat uit het zoeken naar de zeldzame relics. Deze artefacten zijn vrij goed verstopt en kunnen gebruikt worden om je krachten of vaardigheden een flinke boost te geven. In totaal zul je vier relics gelijktijdig kunnen gebruiken, wat toch voor verschillende speelstijlen kan zorgen.

Op grafisch vlak ziet Dante´s Inferno er zeker niet slecht uit. Dante´s moves worden leuk in beeld gebracht en de vele vijanden zijn knap en origineel vormgegeven. De negen cirkels zijn goed onderscheidbaar en bevatten enorm veel details. Toch is de game niet te vergelijken met games als Uncharted of Bayonetta. Gore, bloed en HD-tieten worden niet geschuwd waardoor de game zeker en vast het +18 label verdient.

Dante´s Inferno gebruikt haast alle gameplayelementen van God of War, maar dit neemt niet weg dat deze game enorm leuk is. De game weet op een originele manier de negen cirkels van de hel weer te geven en bevat een heleboel verschillende vijanden en collectables. Persoonlijk vond ik de game niet beter dan Bayonetta, maar het blijft een spel dat erg degelijk in elkaar zit. Een geslaagde kopie dus van grote voorbeeld God of War, maar vooral Xbox 360 gamers zullen daar wellicht niet om malen.

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Dante’s Inferno
geplaatst in: Electronic Arts, PS3, Reviews
tags: , ,


Leave a Reply