gaming sinds 1997

Dark Fall 2: Lights Out

Het adventuregenre mag volgens sommigen meer dood dan levend zijn, er zijn toch heel wat aanwijzingen dat liefhebbers van deze Point & Click gameplay niet helemaal moeten wanhopen. Denk maar aan enkele recent aangekondigde games en geruchten dat bijvoorbeeld Sam & Max 2 er misschien toch nog aankomt. Een tweede teken aan de wand is dat we de laatste tijd toch wel wat reviewcopies van adventures binnenkrijgen en Dark Fall 2: Lights Out is daar het meest recente voorbeeld van. Of het echter een goed voorbeeld is, dat is een andere vraag!

Dark Fall 2: Lights Out is de opvolger van Dark Fall: The Journal dat uitgegeven werd door The Adventure Company, een bedrijf dat zich focust op avonturenspelen. Het verhaal van deze tweede aflevering is voor een groot deel geïnspireerd op een oud gedicht, waarin drie vuurtorenwachters op een mysterieuze manier verdwijnen. Je eigen rol is die van Benjamin Parker die de opdracht heeft gekregen om de kust rondom het stadje Trewarthan in kaart te brengen. Al snel ontdek je dat één vuurtoren vreemd genoeg op geen enkele bestaande kaart voortkomt. Nog mysterieuzer wordt het als tijdens een erg mistige nacht het baken in de bewuste toren niet aanfloept. Natuurlijk trek je op onderzoek uit, enkel om te ontdekken dat er geen teken van leven meer is in de vuurtoren. Of toch niet leven zoals wij het kennen! Angstaanjagend gefluister en schrikwekkende waarschuwingen van geestachtige verschijningen proberen je de stuipen op het lijf te jagen en maken duidelijk dat het hier gaat om een spookverhaal waar Mulder en Scully niet in zouden misstaan.

Het overgrote deel van het spel zal je dan ook heen en weer lopen tussen dit gebouw en de omgeving ervan. Dit lijkt op het eerste zicht misschien wat weinig, maar het feit dat je dit doorheen vier verschillende momenten in de geschiedenis zal doen brengt voldoende soelaas. Het rondlopen zelf doe je op de klassieke manier, met de erbijhorende klassieke moeilijkheden zoals het soms niet opmerken van mogelijkheden om naar het volgende scherm te kunnen navigeren. Het volgende scherm moet je letterlijk interpreteren; meer dan een veredelde powerpoint presentatie kan je de graphics niet noemen, maar dan wel eentje met erg mooie visuals en vooral heel veel details (zowel wat betreft antieke interieurs als moderne spulletjes uit de nabije toekomst) die het de moeite maken om pixel per pixel te onderzoeken. Weliswaar kon er wat meer beweging in worden gestopt, maar storen gaat dit nooit en qua graphics kan je dit spel niks verwijten, des te meer omdat dit voor het genre een minder belangrijk aspect is.

Het geluid zit ook snor, met passende effecten (belangrijk voor het creepy sfeertje) en heel wat variatie in de muziek. Het klotsen van de zee, het huilen van de wind, het kraken van een machine, alles past bij het game. Ook de goed uitgevoerde voice-acting verdient een vermelding, enkel wat de geesten uit hun botten slaan is soms moeilijk verstaanbaar. Je kan echter natuurlijk niet verwachten dat die verschijningen dictie volgen bij Martine Tanghe.

De puzzels (dit is en blijft een old-school adventure) draaien vooral rond het ontdekken van wat er is gebeurd in de toren. Oplossen doe je dit vooral door erg goed rond te kijken, door nieuwe plaatsen te ontdekken, je inventory op een creatieve manier te gebruiken en jammer genoeg ook regelmatig door pixelhunting te doen. Voor mij kan een dergelijk game niet moeilijk genoeg zijn, en daartoe draagt dit bij, maar een goede manier om de levensduur te verlengen kan je dit bezwaarlijk noemen. Zo moet je elke locatie echt minutieus scannen met je cursor om zeker niks te missen en dat natuurlijk in elke van de vier verschillende tijdszones, iets wat regelmatig kan leiden tot wat frustratie.

Een ander groot deel van de gameplay, naast de puzzels en de exploratie, bestaat uit het lezen van veel tekst. Mensen met weinig geduld zijn hier dus aan het verkeerde adres, maar dat had je waarschijnlijk al wel door. Jammer toch dat er niet meer wordt gebruik gemaakt van filmpjes om het verhaal te vertellen. De setting en de sfeer is er immers geknipt voor. Veel interactie met andere personages zal je evenmin hebben, want je zal er zo goed als geen ontmoeten.

Hoewel de gedetailleerde graphics, de unieke tijdszones en het geslaagde geluid erin slagen om een geloofwaardige setting te scheppen, met zeker in het begin een spannend verhaal, kan Dark Fall 2 uiteindelijk niet volledig overtuigen. Daarvoor moet je iets teveel lezen, iets teveel pixelhunten en te weinig leuke puzzels oplossen. Bovendien is het spel gewoon veel te kort: een ietwat geoefende avonturier zal dit immers op een lange winterdag uitspelen. De angstaanjagende sfeer blijft ook niet altijd even sterk aanwezig doorheen het volledige verhaal. Wie echter houdt van een klassiek adventure met heel wat detail, moeilijke problemen en een gameplay waarbij veel ontdekt en gelezen moet worden is hier op de juiste plaats. Een leuk en eerder bondig tussendoortje, maar geen game dat mensen plots verliefd zal maken op dit genre.

Onze Score:
7.0
gerelateerd spel: Dark Fall 2: Lights Out
geplaatst in: PC, Reviews
tags: , ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>