gaming sinds 1997

Dark Messiah of Might & Magic

De reeks Heroes of Might & Magic kent iedereen wel. Op een dag werd er besloten over te stappen naar de ‘dark side’ en daar werd Dark Messiah of Might & Magic geboren.

De game plaatst je in de schoenen van Sareth, die door zijn leermeester Phenrig op pad wordt gestuurd met een magisch kristal om het aan de magiër Menelag te geven, waarna de zoektocht naar de ‘skull of shadows’ kan beginnen. Rond dat artefact draait het verhaal in deze game. Al bij al krijg je een redelijk klassiek verhaaltje over goed en kwaad voorgeschoteld, al is er soms wel wat diepgang te vinden, vooral door de keuzes die je op een aantal sleutelmomenten moet maken. Die keuzes beïnvloeden niet alleen het verhaal, maar ook het personage en zijn vaardigheden. Toch is het verschil -alweer- vooral te merken op het einde.

Doorheen je queeste krijg je een hele reeks opdrachten voorgeschoteld. Meestal gaat het om het vinden van een voorwerp ofwel het elimineren van vijanden. Sommige zijn optioneel. Opdrachten die je tot een goed einde brengt, bezorgen je skill points. Met die punten kan je verschillende skills verkrijgen, die verdeeld zijn in drie groepen: combat, spells en miscellaneous. Je zit dus niet vast aan één bepaalde klasse, maar kan de vaardigheden uit de drie groepen kiezen die het best bij je passen. Het aantal skill points dat je doorheen het spel kan verzamelen is beperkt, dus komt het erop aan goed na te denken over je keuzes. Soms zal je de punten liever willen verzamelen voor een duurdere skill of om even af te wachten welke eigenlijk het handigst is op een bepaalde plaats in het spel.

Wapens zijn er in de vorm van zwaarden, bogen, staven en dolken. Verschillende schilden en pantsers bieden extra bescherming. In de loop van het spel kan je er steeds sterkere verzamelen, waarvan de meeste nog een extra kracht hebben, zoals een speciale magische aanval. Die speciale krachten helpen je de zwakke plekken van je vijanden uit te buiten. Menselijke tegenstanders kunnen bijvoorbeeld niet zo goed tegen vuur. Meestal heb je echter een bepaalde vaardigheid nodig om een nieuw wapen of schild te kunnen gebruiken.

In het begin zijn de levels nog vrij simpel, met slechts een paar vijanden, zodat je in staat bent te wennen aan de controls en dergelijke. De levels worden naar het einde toe steeds gecompliceerder, maar de balans wordt verstoord door de sterkte van je tegenstanders. Tot ongeveer in het midden van het spel merk je dat gevechten moeilijker worden, maar eens je je voorbij de zombies in de catacomben geworsteld hebt, is het niet zo moeilijk meer gevechten te winnen. Ook de eindbazen zijn meestal nauwelijks die naam waardig. Soms zijn er ook te weinig vijanden, wat betekent dat je een tijdje rondloopt zonder iets of iemand tegen te komen. Dat geeft de indruk dat het allemaal gerekt is om de game langer te doen lijken. Erg lang is DMoMM nochtans niet. Als je de tijd neemt, veel verkent en op zoek gaat naar ‘secret areas’ (die bonussen opleveren), doe je er misschien een redelijke tijd over om het uit te spelen. Ga je echter steeds recht op de doelen af, dan is het snel gedaan met spelen.

Een heel leuk element is de omgeving, die je kan aanwenden om je tegenstander eenvoudiger uit te schakelen. Zo dienen de aanwezige vuurhaarden om je vijanden te roosteren en de ijzeren staken kunnen je tegenstanders spiezen. Sommige elementen zijn breekbaar, van steunpilaren en houten vloeren tot oliepotten. Die laatste geven uiteraard een leuk effect in combinatie met vuur. Een aantal tegenstanders loopt ook te dicht bij een afgrond, waardoor een trap genoeg is om ze de diepte in te laten duikelen. Er zijn dus genoeg mogelijkheden om je (al dan niet in het echte leven verborgen) sadisme te botvieren. Het vinden van steeds leukere combinaties is een reden om het spel te herspelen, al is het waarschijnlijk de enige reden. Het is allemaeen beetje bloederig en dat onderstreept de donkere sfeer van de hele game.

Multiplayer is er ook, maar dan vooral met klassiek modi (deathmatch, CTF,…). Het loont niet de moeite dit game te kopen enkel en alleen om de multiplayer. Het spel bleek bij de release geplaagd te zijn door bugs. Bij mij werden echter de grootste problemen opgelost door het installeren van de patch, waarna slechts een paar kleine probleempjes opdoken die het spelplezier niet meer konden bederven. Maar de bugs hadden er uiteraard in de eerste plaats nooit mogen zijn.

Plezierig? Ja, maar slechts voor een tijdje. Dark Messiah of Might & Magic is gewoon te vroeg uitgegeven en dat zie je. Een gemiste kans.

Onze Score:
6.0
gerelateerd spel: Dark Messiah of Might & Magic
geplaatst in: PC, Reviews, Ubisoft
tags: ,


Leave a Reply