gaming sinds 1997

Darkwatch: Curse of the West

Beu om steeds weer diezelfde onderzoeksfaciliteiten in first-person view te doorlopen? Genoeg gemuteerde monsters gezien? Ziek van steeds maar weer die ene Special Forces commando te spelen? Dan is Darkwatch de ideale FPS voor jou! Je kruipt er immers in de huid van Jericho Cross, een cowboy op tocht doorheen een wereld die het midden houdt tussen een Western, een vampierenverhaal en een horrorfilm. Een spel met hoektanden of eentje met bloedarmoede? Het antwoord op die vraag kom je hieronder te weten!

Zoals gezegd ben jij Jericho, een bandiet in het algemeen, een overvaller van stoomtreinen in het bijzonder. Jammer genoeg loopt je meest recente overval een beetje uit de hand, wanneer je de ziel van Lazarus bevrijdt. Hij bedankt je door je tot vampier te vervloeken en vindt het bovendien nodig om het nodige ondood gespuis los te laten. Wat daarna volgt is een verhaal waarbij je tracht Darkwatch te bereiken, een organisatie die in staat is om je nieuwe vriendje te stoppen. Je krijgt daarbij onder andere hulp van enkele knappe deernes, maar je zal vooral zelf aan het knallen moeten gaan en gebruik moeten maken van je recent verkregen vampierenkrachten in deze westernshooter.

Geen shooter zonder wapens en Darkwatch stelt op dat vlak niet teleur. Je krijgt een pistool, een rifle, een shotgun, kruisbogen, dynamiet en zelfs een rocket launcher. Het zijn stuk voor stuk leuke speeltjesn; wat vooral handig is, is dat ze ook erg krachtig zijn om iemand mee op de bek te kloppen. Ik betrapte mezelf er immers vaak op dat ik gewoon op de tegenstander afliep om hen op die manier snel af te maken en zo kogels te sparen.

Naast je arsenaal krijg je dankzij de vloek ook heel wat vampierkrachten tot je beschikking. Versta daaronder bijvoorbeeld hogere sprongkracht, een bloedschild (dat functioneert als een soort armour) en een soort infraroodzicht waarmee je makkelijker tegenstanders en belangrijke zaken kan identificeren. De wapens, de speciale krachten en het feit dat je tegenstanders locatiegebaseerde schade oplopen (schiet er eens een been af!) zorgen ervoor dat de shootergameplay erg te genieten is. Het schieten voelt krachtig aan, de gevechten zijn snel, intens en uitdagend en de controls zijn voor een consoleshooter goed uitgewerkt. Ook het savegame-systeem valt best te pruimen.

De singleplayercampagne is relatief kort (dikke tien, twaalf uur), maar wel erg afwisselend en entertainend. Zo krijg je zowel buitenlocaties voorgeschoteld met vliegende en goed voorziene chicks als tegenstanders, maar ook claustrofobische onderaardse gangen met verschillende niveaus, gevuld met hopen zombies. Bovendien krijg je de nodige afwisseling wanneer je op je paard keet mag schoppen, terwijl je doorheen immense vlaktes galoppeert. Veder mag je nog in een buggy rondhossen en er zijn ook talrijke bazen die je een extra uitdaging geven.

Wat extra diepgang komt er in de vorm van een soort RPG-aanhangsel: je kan immers kiezen tussen het kwade en het goeie pad. Dat vind je onder andere terug in de keuze tussen vier goeie en vier kwade vampierkrachten om uit te bouwen. Ook krijg je de keuze om zielen van onfortuinlijke slachtoffers van Lazarus te bevrijden of op te peuzelen. Naargelang je keuze, zullen je krachten sterker worden. Het is dus van belang dat je consequent blijft, wil je de hoogste levels van de powers bereiken. Jammer genoeg is dit niet echt verder uitgewerkt en naast twee verschillende eindes zal het de gameplay nooit echt beïnvloeden.

De graphics zijn voor een minder bekend spel uitstekend afgewerkt. De sfeer is over-the-top maar het spel ademt wel die typische westernfeel uit, aangedikt met het nodige gore- en horrorgehalte wat het geheel uniek maakt. Het is voorwaar een welgekomen afwisseling met de typische settings van andere first-person shooters. De tegenstanders zijn prachtig geanimeerd en zijn ook visueel sterk uitgewerkt. Hetzelfde geldt voor de knappe omgevingen die nooit vervelen en altijd van de nodige inspiratie doordrongen zijn. Ik wil ook nog even vermelden dat er best veel tussenfilmpjes zijn die het verhaal voorstuwen en dat zowel qua beeld als stemmenwerk goed werk werd geleverd. Ook de muziek en de geluidseffecten kregen de nodige aandacht met de typische westernsoundtrack en heel wat punch bij het vele knallen en de ontploffingen.

Zo goed als de singleplayercampagne is, zo magertjes is de multiplayer. Er is weliswaar mogelijkheid tot splitscreen spelen en je kan tot met zestien spelers aan het werk over Xbox Live, maar zowel het aantal modes als de kwaliteit ervan stelt ietwat teleur. Bovendien zijn er ook bitter weinig gamers die het spel spelen over het internet, zodat dit aspect van het spel beter niet in rekening wordt gebracht als je over een aankoop nadenkt.

Darkwatch is een originele, leuke en erg afwisselende shooter met als sterkste punt natuurlijk de singleplayercampagne. De multiplayer is uiteindelijk niet meer dan bijzaak in dit spel, maar de uitstekende afwerking, zowel op grafisch gebied als wat betreft het geluid maken veel goed. Gamers die eens wat anders willen dan die typische setting, maar die toch hun broodnodige shot actie willen zetten doen er goed aan om Darkwatch de nodige aandacht te geven. Als je op zoek bent naar enkele dagen plezier in je eentje, dan kan je niet fout zitten met deze western FPS!

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Darkwatch
geplaatst in: Reviews, Ubisoft, Xbox
tags: , ,


Leave a Reply