gaming sinds 1997

Dead or Alive 4

Dead or Alive 4 was een beetje te laat om de lancering van de Xbox 360 te ondersteunen. Vooral in Japan, waar vechtgames erg populair zijn, bleek dit een gemis. In onze contreien is het genre iets minder populair, maar de mooie screenshots en filmpjes die ons bleven bereiken slaagden er toch in om gamers warm te maken voor DOA4. Naast Soul Calibur en natuurlijk Tekken is dit nog steeds een van de meest populaire knokreeksen in spelletjesland. Deze aflevering zal daar alvast niks aan veranderen.

Dit is een spel dat je op twee manieren kan beleven. Ofwel zie je het als een button-bash-feestje om in je eentje te doorlopen, te genieten van de babes en je bezig te houden met het unlocken van extra kostuums, of je kan je erin verdiepen, alle moves, subtiliteiten, personages en tegenstanders uit je hoofd leren en er maanden mee oefenen tot je op Xbox Live je gelijke niet meer kent.

Welke soort speler je ook bent, er is voor elk wat wils! Dead or Alive 4 wijkt niet veel af van zijn voorgangers. De gameplay is fundamenteel hetzelfde gebleven, maar je zal na een tijdje merken dat er toch heel wat is veranderd. Zo is de gameplay nog sneller geworden en zijn de reversals, counters en throws moeilijker uit te voeren dan voordien. Ten aanval trekken is dus nog altijd de boodschap zodat button-bashen nog al te vaak de overwinning kan brengen. Investeer je echter wat tijd om één personage onder de knie te krijgen, dan kan je na enkele uren je mannetje staan tegen je vrienden die beweren dat dergelijke games enkel dienen om op je controller te rammen.

De controls zijn eenvoudig (je hebt een knop om te schoppen, te boksen en te verdedigen) en daarnaast dien je enkel de linkerthumbstick te gebruiken om hoog, middel en lage variaties te brengen op bovenstaande basisbewegingen. Vanzelfsprekend geldt hetzelfde voor de dozijnen combo’s die mogelijk zijn. De meeste gevechten draaien dan ook uit op erg snelle en spectaculaire gevechten met veel afwisseling, pijnlijke afstraffingen, bliksemsnelle overnames en krachtige aanvallen. Hoewel dit moeilijk te argumenteren valt, voelt het vechten perfect aan, reageert alles precies zoals het moet en heb je altijd die unieke ervaring dat hetgeen op je scherm gebeurt enkel te wijten is aan wat jij met je handen uitvoert. Ook nog even meegeven dat alles erg snel laadt, iets dat altijd aangenaam is in deze tijden van UMD’s!

De makers hebben ook hun best gedaan om meer dan voldoende afwisseling in de rest van het spel te stoppen. Er zijn bijvoorbeeld de tag-events waarbij je twee tegen twee strijdt, ook al kan je maar één personage tegelijk besturen. De arena’s waarin je aan het werk trekt zijn erg verschillend en variëren van een jungle, over een platform tussen futuristische wolkenkrabbers en een Japans dorp tot een neonverlichte straat in een Amerikaanse grootstad of een scène die zo lijkt weggelopen uit Jurassic Park, inclusief T-Rex. Bovendien is elke map vol van interactieve elementen die je kan gebruiken om je tegenstander extra schade toe te brengen. Ramen sneuvelen, je kan vijanden van trappen of voor de voeten van wilde dieren gooien, taxi’s breken je benen als je je niet snel uit de voeten maakt enzoverder.

De personages zijn zoals vanouds weer regelrechte pareltjes, waarvan je de meeste natuurlijk al kent. Denk maar aan Ayane, Ryu, Leifang (mijn geprefereerde, langbenige schone) en Tina de vrouwelijke worstelaar. Andere bekenden zijn onder andere Kasumi, Brad Wong en Christie. Onder de nieuwelingen tellen we de niet minder gevaarlijke Kokoro, de jonge knaap Eliot en natuurlijk La Mariposa, de gemaskerde schone met de vervaarlijk uitziende boezem. Alle personages zien er stuk voor stuk prachtig uit, ze hebben elk een overvloed aan moves (80 is geen uitzondering) en de animaties zijn een echte lust voor het oog. En dan heb ik het nog niet eens gehad over die andere lustopwekkende eigenschappen van de DOA-meisjes. Net echt!

Voor de fans van Halo is er natuurlijk ook nog Spartan 458, een Master Chief look-alike die je kan unlocken (net als een aantal andere). Wat zeker het vermelden waard is, is dat elk personage zijn eigen speelstijl heeft, zodat elke gamer zijn goesting zal vinden. Bovendien is de balans heel goed uitgewerkt, waardoor er niet echt personages zijn die sterker zijn dan de rest, al had ik de indruk dat de snellere vechters soms in het voordeel zijn dankzij hun combo’s.

Ik vertelde al hoe knap en gedetailleerd de modellen en de animaties zijn, maar hetzelfde geldt voor het volledige spel. Knappe en haarscherpe textures (sommige outfits zijn echt prachtig), prachtige en felle kleuren, allerlei erg geslaagde visuele effecten en omgevingen die niet enkel technisch correct, maar ook geïnspireerd overkomen doen de foutjes, zoals de vreemde manier waarop het haar valt, snel vergeten.

Liefhebbers van het Japans zullen ook blij zijn te horen dat iedereen nog steeds in die taal praat tijdens de filmpjes en tijdens het knokken. De stemacteurs doen hun job perfect (ook al begrijp ik er geen jota van) en de geluidseffecten zijn zoals ze moeten zijn. Gekraak, gerinkel, het breken van beenderen en het neerkomen van klappen schalmen lekker hard en glashelder uit je luidsprekers. De soundtrack is minder opvallend, maar heeft me op geen enkel moment gestoord en bovendien word je getrakteerd op enkele nummers van Aerosmith bij het begin en het einde van het spel.

Om van al dat moois te genieten kan je natuurlijk op een boel manieren op elkaars gezicht kloppen en dat bewijst Dead or Alive met de verschillende modes. De meest bekende, en leukste voor wie alleen speelt, is zonder twijfel de story mode. Daarin moet je acht rondes (best of three) afwerken tegen door de computer bestuurde tegenstanders, tussendoor gelardeerd met tussenfilmpjes en afgesloten met een eindanimatie. Veel verhaal zal je er niet in terugvinden, maar desalniettemin zullen de adembenemende filmpjes (zowel de regie, de effecten, de actie en de kleuren spatten werkelijk van je scherm) op het einde meer dan voldoende reden zijn om dit te doen bij elk personage. Bovendien krijg je telkens een nieuw kostuum als je een verhaal hebt afgewerkt, iets dat het gebrek aan diepgang van deze mode een klein beetje goedmaakt.

In de story mode, en ook aan de andere modes waarin de tegenstander door de cpu wordt beheerst, is de vijandelijke A.I. een punt van controverse. Hoewel deze zich erg goed aanpast aan je speelstijl en al snel dodelijk reageert als je steeds hetzelfde probeert, kan ze ook erg frustrerend uit de hoek komen. De makkelijkste setting is voor beginners overigens niet van de poes en vooral de eindbaas, een soort virtuele madam, Alpha-152 genaamd, kan ongelooflijk uit de hoek komen. Reken dan ook maar op het nodige gevloek eer je haar zal kunnen vloeren, ook al varieert haar tegenstand sterk van het ene tot het andere moment.

Een andere geslaagde optie is Survival waarin je de ene na de andere tegenstander krijgt te verwerken en je gewoon moet zien te overleven. Erg verslavend, zeker omdat je gerangschikt wordt op de Xbox Live Leaderboards. Bovendien kan je ondertussen een hoop, deze keer toffe, achievements unlocken net als een aantal gekke hebbedingetjes. Naast overleven kan je ook nog sparren, met twee tegen elkaar vechten op één console en Team Battle en Time Attack modes proberen. Er is dus een overvloed aan mogelijkheden, ook al komt het steeds op hetzelfde neer en ontbreekt er een optie om nog beter de fijnere punten aan te leren en te oefenen.

Die zal je overigens meer dan nodig hebben wil je hoge ogen gooien in de online modes. Je begint in een lobby met je eigen avatar (beide kan je overigens, ietwat overbodig, helemaal aanpassen en personaliseren) zodat je kan toekijken hoe twee andere spelers in de kamer elkaar afmaken terwijl je op je beurt wacht. Op die manier laat je je vingers tussen twee gevechten rusten en moet je niet telkens een nieuw game starten of zoeken na elke wedstrijd. Handig!

Lag is echter voorlopig de grote vijand van dit spel en alhoewel alles speelbaar blijft hopen we vooral op een patch die dit in orde brengt. Met wat geluk echter kan je een goeie host vinden en dan is het spel meer dan te genieten en zal het vooral de hardcore vechtgameliefhebbers aanspreken. De levensduur wordt hierdoor ongetwijfeld sterk verlengd en het biedt meer dan genoeg uitdaging om nog lang na het beëindigen van alle offline content plezier te beleven aan het spel.

Een lange review voor een korte conclusie: Dead or Alive 4 is een minutieus afgewerkt topspel dat elke fan van het genre zal bevallen. Bovendien zorgen de gevarieerde selectie van personages, de adembenemende graphics en filmpjes, de vele extra’s en aantrekkelijke achievements en natuurlijk de multiplayermogelijkheden ervoor dat dit game ook de meer sceptische gamer zal overhalen tot het uitdelen van enkele klappen. Bovendien is er meer dan voldoende diepgang, is er genoeg uitdaging en zijn er genoeg aanpassingen aan de gameplay om ook het hardcore publiek een nieuwe, stevige brok vechtplezier te bieden. Aanrader!

Onze Score:
9.0
gerelateerd spel: Dead or Alive 4
geplaatst in: Reviews, Tecmo Koei, X360
tags: ,


Leave a Reply