gaming sinds 1997

Dead to Rights: Reckoning

Toch niet weer. Waarom houdt Namco zich in gods naam nog bezig met het uitgeven van nog meer spin-offs en sequels van een reeks waar niemand dol op is? Anyway: maak kennis met Dead to Rights: Reckoning, Namco’s bijdrage aan de immer groeiende vloedgolf van PS2-naar-PSP-games die niets nieuws brengen en die dikwijls het origineel niet eens benaderen. En wat als het origineel al niet goed was?

Dan zit je in de puree. Dead to Rights: Reckoning presenteert het hersenloos geknal van Dead to Rights II op Sony’s PlayStation Portable. Als je daar wel van houdt, kan je wel wat plezier uit deze titel halen, maar de meeste gamers zullen er niks leuks aan vinden. Ik was alvast iemand uit die laatste categorie.

Om te beginnen maakt Reckoning gebruik van een rampzalige camera. In theorie hoef je enkel een tegenstander te locken en op hem knallen. In de praktijk daarentegen, schiet je vaak in het wilde weg op gelockte zaken -of het nu een schurk, een auto, een exploderend vat of een schakelaar is-, aangezien de camera je zelden een goed overzicht geeft en eigenlijk niet meekan met het snelle tempo van het spel.

Alle gameplay-ideeën uit het origineel hebben de overstap naar de PSP overleefd: shootdodges, hopen wapens, gewelddadige ontwapeningen, je hond etc. Jammer genoeg kunnen die het grootste minpunt van het spel niet camoufleren; het spel is gewoon zo saai. In tegenstelling tot het origineel is in Dead to Rights: Reckoning schieten gewoon niet plezierig. De tegenstand is zowat even randdebiel als de gemiddelde Big Brother-bewoner: ze lopen steevast naar jou toe en proberen je te vermoorden. De enige uitdaging ligt in hun grote aantallen en jouw veel te zwakke weapons. Je hebt zowat een halve SMG-clip nodig om een idioot met ontblote borst om te leggen (nochtans draagt hij volgens het spel een gepantserde vest, begrijpe wie kan).

Op het vlak van presentatie is dit een van de slechtste games op de PSP. Het “verhaal” gaat over een meisje dat bedreigd wordt, jij die haar besluit te redden en zo in een val loopt, enzovoort, enzoverder… Namco heeft niet eens de moeite gedaan om de lijntjes tekst te laten voorlezen door iemand. Sterker nog: er is helemaal geen voice-acting in het spel. Het enige geluid in DtR:R zijn de debiele wapengeluiden en de barslechte muziek.

De modellen zijn redelijk gedetailleerd, maar dat is ook alles. Hoewel de levels er best ok uitzien, zijn ze helemaal niet nieuw. Ondanks dat deze game een andere verhaallijn volgt, zijn sommige levels simpelweg gekopieerd uit Dead to Rights II (bijvoorbeeld het treindepot), wat nogmaals demonstreert hoeveel moeite men gedaan heeft om dit spel te maken. De animaties van je vijanden zijn onrealistisch, op het hilarische af.

Alsof dat nog niet erg genoeg was is het spel bovendien extreem kort. In zowat 3 uurtjes heb ik het uitgespeeld op de normale moeilijkheidsgraad. Zo unlock je enkele spullen, maar ik heb niet de moeite genomen om die te bekijken. Jullie nemen het me vast niet kwalijk. Verder bevat Reckoning een Ad Hoc multiplayer mode waar helemaal geen plezier mee te rapen valt.

Alles opgesomd is Dead to Rights gewoon je zuuverdiende euro’s niet waard. De gameplay, de camera en het geluid zijn allemaal niet goed genoeg en het spel is bovendien veel te kort (wat eigenlijk een pluspunt is vanuit een bepaald opzicht). Als je een goed actiespel zoekt, dan zal je het hier alvast niet vinden.

Onze Score:
5.0
gerelateerd spel: Dead to Rights: Reckoning
geplaatst in: NamcoBandai, PSP, Reviews
tags: ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>