gaming sinds 1997

Dead to Rights

De gebroeders Wachowski hadden waarschijnlijk nooit durven dromen wat hun levenswerk, The Matrix, allemaal teweeg zou brengen. Niet alleen zijn ze er al stinkend rijk door geworden, veel nieuwe films maken ook gebruik van sterk vertraagde effecten. Maar dit snufje is ook de game-industrie binnengeslopen en heeft er eveneens veel furore gemaakt. Max Payne was reeds een spel om u tegen te zeggen en dat is ontwikkelaar Namco niet ontgaan. Ze zijn dan ook als de bliksem in hun ontwikkelingsstudio gedoken en komen nu op de proppen met Dead to Rights voor de XBOX. Maar kunnen spectaculaire kungfu bewegingen en veel wapens een doorwinterde reviewer bekoren?

Vanaf het moment dat je het blinkende schijfje in je XBOX stopt, word je ondergedompeld in de harde actie van het spel. Na een flitsend introfilmpje, dat je al laat kennismaken met het betere sla- en schietwerk, kom je terecht op het hoofdmenu. Na het instellen van de gewenste opties, kies ik uiteraard voor een nieuw spel en leun achterover om kennis te maken met het verhaal. Jack Slate, politieagent in Grant City, is samen met zijn trouwe hond Shadow op patrouille wanneer hij een oproep krijgt. Hij begeeft zich naar een verlaten constructieterrein en daar begint het spel. Deze level dient als tutorial en laat je kennismaken met de controle en de verschillende bewegingen. Nadat je op deze manier jezelf een weg hebt gebaand door het terrein, vind je Jacks vader terug … dood.
Alhoewel je overste het je verbiedt, ga je zelf op zoek naar de moordenaar, maar het lot is je niet gunstig gezind. Jack wordt erin geluisd en belandt in de gevangenis, waar hij wacht op zijn executie. Hoog tijd dus om met een plan op de proppen te komen, wil je niet als een geroosterde biefstuk eindigen …

Het verhaal wordt je verder duidelijk gemaakt door tussenfilmpjes, die heel mooi zijn, maar helaas toch 1 grote tekortkoming hebben: de ondertitels ontbreken waardoor je niet altijd begrijpt wat er precies wordt gezegd. Ook de muziek overstemt hier soms het gesprek, zodat je vaak niet eens begrijpt hoe het verhaal nu verder evolueert. Spijtig, want er zitten toch wel enkele leuke wendingen in het spel, die je op deze manier niet meteen doorhebt.

Maar Dead to Rights is vooral gericht op bikkelharde actie en dit merk je ook meteen. Wanneer een tiental vijanden op je afkomen, zou je in een “normaal” spel het al vlug op een lopen zetten. Maar voor Jack Slate is dit een peulschil. Gelukkig heeft hij heel wat wapens ter beschikking om met zijn tegenstanders af te rekenen. Pistolen, shotguns, uzi’s, machinegeweren, sniper rifles, granaatwerpers en af en toe zelfs een rocket launcher. Genoeg om een horde wapeninspecteurs op je dak te krijgen … Alleen spijtig dat je maar weinig kogels met je kan meedragen.

Het schieten gebeurt met een auto-aim functie, maar dit is niet noodzakelijk een nadeel. Hierdoor kun je je vooral op je moves en stunts concentreren en hoef je niet elke vijand zelf te zoeken. Je kunt ook naar een eerstepersoons-gezichtspunt overschakelen en zelf richten, maar dit is enkel handig bij de sniper rifle. En dat is nog niet alles, het is ook mogelijk om een tegenstander eens nuttig te gebruiken. Je kunt hem namelijk vastgrijpen en als levend schild gebruiken, terwijl jij ondertussen zijn makkers omlegt.

Onze Jack is echter een manusje-van-alles en voor wat handwerk draait hij ook zijn hand niet om. Hij draait liever andermans handen om, verkoopt ze enkele stompen en smijt ze dan sierlijk tegen de vlakte. Wanneer je je wapens wegstopt, kun je schoppen, slaan en vijanden weggooien. Maar Namco is niet voor niets de ontwikkelaar van enkele succesvolle beat ‘em ups, je kunt ook heerlijke combo’s uitvoeren. Het is trouwens ook mogelijk om een gewapende vijand meteen uit te schakelen door zijn wapen te grijpen en hem er spectaculair mee neer te leggen. Dit kan op verschillende vloeiende manieren, die je doorheen het spel vrijspeelt door nieuwe geweren van vijanden afhandig te maken. Deze actie zie je in slow motion en het is zelfs mogelijk een ander camerastandpunt in te schakelen om het beter te kunnen bewonderen.

Maar had Jack ook geen hond? Inderdaad en af en toe kun je de trouwe Shadow even inschakelen om met een vijand af te rekenen. De lieverd bijt zijn slachtoffer dan dood en brengt jou het wapen, van goeie service gesproken.

En dan de omstreden bullet time. Deze activeer je wanneer je een tijgersprong maakt en is erg handig om je vlug van meerdere vijanden te ontdoen. Dit kan enkel echter als je adrenalinemeter hoog genoeg is. Deze laadt zich mettertijd automatisch terug op. Spijtig is wel dat je, in tegenstelling tot Max Payne, de kogels niet echt ziet vliegen. Deze vertraagde effecten worden ook op sommige momenten geactiveerd om de actie nog spectaculairder te maken. Als je bijvoorbeeld een “canister”, een ontplofbare kan die hier in daar in de levels te vinden zijn, naar een vijand gooit, treedt de bullet time opnieuw in werking. Op dit moment is het dan de bedoeling om op het juiste moment op de “canister” te schieten en daarmee je vijanden met een explosie uit te schakelen. Spektakel gegarandeerd !

De actie in Dead to Rights is dus heel goed uitgewerkt, maar helaas heeft het spel weinig meer te bieden dan schieten, schoppen en slaan. Vooral naar het einde toe krijg je met overdreven veel vijanden af te rekenen, waardoor het soms ietwat gaat vervelen. Gelukkig zijn er nog de minigames, om alle drukte even te vergeten. Deze kom je regelmatig tegen in het spel en testen vooral je handigheid met je controller. Afwisselend op A en B duwen om je adem in te houden bij de foltering, een balkje voortdurend in de “hot zone” houden om gewichten te heffen, op het juiste moment de juiste knop indrukken om de paaldanseres in goede banen te leiden (habba habba …), enz. Hoewel ik in het verleden nooit echt een voorstander van dergelijke spelletjes was, zijn de minigames in Dead to Rights heel gevarieerd en geven ze het spel toch wat meer diepgang. Alle minigames kun je trouwens later nog eens opnieuw spelen in het hoofdmenu.

Er is heel wat te vertellen over de inhoud van dit spel, maar laten we ook nog een woordje hebben over de verpakking. En dan bedoel ik uiteraard niet het doosje, maar de graphics. Deze zijn vrij goed, hoewel ze mijn mond ook niet meteen deden openvallen van verbazing. De models zijn wel erg mooi, evenals de effecten, er is nooit sprake van framedrops, … alleen zijn de omgevingen in een level vaak héél gelijkaardig, waardoor je soms een déjà vu gevoel hebt. De graphics zijn goed maar ook niet meer dan dat. En hetzelfde kan gezegd worden van het geluid. De wapens klinken vrij realistisch en er zijn op dit vlak geen negatieve elementen aan te halen, maar de muziek en de effecten zorgen toch voor weinig sfeer. En iets wat een spel als dit alsnog een meerwaarde kan geven is net een extra dosis sfeer …

Wie op zoek is naar een actietitel om ettelijke uurtjes achter zijn XBOX door te brengen hoeft niet langer te zoeken. Dead to Rights biedt veel spectaculaire scènes waarbij improvisatie en het vlug inschatten van gevechtssituaties jouw enigste vereiste zijn. Probeer je zoveel mogelijk vijanden neer te leggen met een sprong in slow motion of neem je dekking, wacht je hun komst af, ontdoe je vlug eentje van zijn wapen, zend je je hond op een ander af, neem je nóg een andere als levend schild en knal je op die manier de rest af ? Alle mogelijkheden zijn open en dat maakt het spel net zo leuk … hoewel je bij de 579e neergekogelde vijand jezelf toch eens afvraagt of je Rambo zijn record nu nog niet gebroken hebt …

Onze Score:
9.0
gerelateerd spel: Dead to Rights
geplaatst in: NamcoBandai, Reviews, Xbox
tags: , ,


Leave a Reply