gaming sinds 1997

Doom 3

Na vier jaar wachten is het eindelijk zover. Doom 3 ligt in de winkels en zal de geschiedenis ingaan als het spel dat de PC als gameplatform gered heeft. Of toch niet?

Jaren geleden werd er een spel gereleased dat een revolutie teweegbracht in de gamingindustrie. Dat spel was “Doom” en alhoewel het niet de eerste first person shooter was (dat was namelijk Wolfenstein3D) opende het wel de deur naar het grote publiek voor dit nieuwe genre.

De makers van Doom, ID Software, hebben sindsdien hit na hit uitgebracht in het genre dat ze zelf uitgevonden hadden, maar toen enkele jaren geleden de vraag zich stelde wat ze gingen maken als volgende spel, gingen de poppen aan het dansen. Interne discussies laaiden zo hoog op dat ID Software er niet in slaagde om de zaken binnenshuis te houden en al snel had de hele wereld door dat er iets gaande was. De firma werd verdeeld in twee kampen, met aan de ene zijde Adrian Carmack en zijn volgelingen, die eens iets compleet anders wilden maken (en niet enkel meer hersenloze shooters zoals men van ID gewoon was). Aan de andere kant waren er dan John Carmack en Paul Steed die een remake wilden doen van het spel dat hen beroemd had gemaakt: Doom.

We weten allemaal het eindresultaat: Paul Steed kon zijn boeltje pakken, maar het spel dat hij ten alle kost wilde maken zou toch het volgende grote project van ID Software worden, nadat John Carmack een ultimatum stelde. Ofwel vertrok hij, ofwel begon ID aan Doom 3. ID zwichtte, want een genie als Carmack zet je gewoon niet aan de deur.

Tot zover dan voor de geschiedenisles. We zijn vier jaar later en wanneer ik naar mijn scherm kijk, is er een icoon op de desktop, dewelke duidelijk maakt dat Doom 3 geïnstalleerd staat op de harde schijf. Nu ik het spel gespeeld heb moet ik een van de moeilijkste taken in mijn leven als reviewer doen: een review schrijven van het spel waar zovele mensen naar uitgekeken hebben. Het spel waarvan gezegd wordt dat het alles dat we tot nu toe kenden van de kaart zou vegen. Het spel waarvan verwacht wordt dat het pc gaming zal redden.

En toch. Het is niet het feit dat ik een van de grootste titels in de geschiedenis van pc gaming moet reviewen dat het zo moeilijk maakt voor mij. Ik heb reeds vele “blockbuster”-spellen gereviewed in het verleden, zonder ooit een probleem te hebben om mijn mening neer te pennen. De reden dat ik het deze keer wel zo moeilijk heb, is omdat ik geen duidelijke mening kan vormen. Zelfs wanneer ik voor mezelf probeer uit te maken wat ik nu van het spel vind, geraak ik er niet uit.

Tijdens mijn zoektocht naar het antwoord ben ik gaan spreken met verscheidene mensen die Doom 3 ook gespeeld hebben. Het rare hiervan is dat eender wat ze zeggen, ik ze bijna altijd gelijk moet geven. Of het nu positief of negatief is. Niet direct iets dat je zou verwachten en al helemaal niet iets dat je helpt met het vormen van een duidelijke mening.

Sommige mensen zeggen dat Doom 3’s multiplayer mode zuigt. Aangezien we in een wereld leven waar elk spel dat iet of wat succesvol wil zijn minstens 4 dozijn verschillende multiplayer modes moet hebben, evenals co-op, duizenden online servers en clan ladders, hebben deze mensen absoluut gelijk. Maar! Doom 3 was nooit bedoeld als een spel dat zich op multiplayer focust. Van in het prille begin van de ontwikkeling was het duidelijk dat ID Software enkel in de singleplayer geïnteresseerd was. Het feit dat we überhaupt een deathmatch mode krijgen is reeds iets waar we blij om mogen zijn. Met de deathmatch mode en de goede netwerkcode erachter kan de community immers elke denkbare mod en multiplayer mode ineensteken.

Anderen vertellen me dat ze de verhaallijn onorigineel en zeker niet verrassend vinden. Wederom zijn ze correct, maar ze blijken te vergeten dat we het over een remake hebben. Doom 3 is geen compleet nieuw spel maar een remake van de originele Doom, welke reeds jààààren geleden gereleased is. Wat had men dan verwacht? Het is niet dat de verhaallijn plots zou veranderen, toch? Wanneer een remake van een film gemaakt wordt, gaat deze ook niet plotseling andere wendingen hebben, maar dat wil niet zeggen dat de remake slecht is. Het is zelfs zo dat een film hermaken met moderne technologie nieuw leven brengt in een titel, die anders stof zou gaan aantrekken in een of andere verzameling, zonder dat er ooit nog veel aandacht aan besteed zou worden, afgezien van diegenen die hem in hun jonge jaren gezien hebben en er goeie herinneringen aan overhielden. Een remake kan een nieuwe generatie hetzelfde plezier bezorgen dat de “ouderen” hadden, toen zij voor het eerst het origineel te zien kregen.

Blijkbaar zijn er ook personen die niet echt gelukkig zijn met hoe de atmosfeer van het spel uitgewerkt is, maar dit is een ding dat ik niet begrijp. Doom 3 is een horrorspel en het slaagt er zeer goed in om een griezelige atmosfeer te creëren. Het verschil met het originele spel echter, is dat je een pak voorzichtiger te werk moet gaan. Je wilt er echt geen wedstrijd van maken om zo snel mogelijk door de levels te lopen, zonder veel aandacht te besteden aan wat rond je gebeurt. De levels zijn extreem donker en het gebruik van je zaklamp is wel degelijk nodig, omdat je anders zelfs je eigen hand niet meer voor je ogen zou zien. Natuurlijk helpt dit gewoon bij het maken van de griezelige sfeer, aangezien gevaar achter elke hoek lijkt te wachten. Het originele Doom was misschien wel creepy, maar nog niet half zo erg als Doom 3. Alles is een pak realistischer nu en het feit dat de geluidstechnologie er serieus op vooruit is gegaan de laatste jaren maakt dat je je echt niet veilig zal voelen terwijl je dit spel speelt.

Een ding waar iedereen het dan toch over eens blijkt te zijn is de graphics. Deze zijn gewoonweg fantastisch. Misschien zelfs een beetje TE goed, aangezien zelfs een Radeon 9800XT in 1024*768 op medium kwaliteit soms moeite heeft om een deftige framerate te halen. De richtlijnen van ID Software zelf volgend, zou men zelfs een videokaart moeten hebben die nog niet beschikbaar is om het spel op beste kwaliteit (ultra detail) en hoge resolutie te kunnen spelen, tegen een deftige framerate. Of heeft iemand van jullie misschien al een 512MB videokaart in de winkels zien liggen ?

Al deze zaken bijeen laten me achter met een zeer raar, moeilijk te beschrijven gevoel. Is Doom 3 griezelig? Ja! Is het grafisch gezien het beste dat we in jaren gezien hebben? Ja! Zorgt het geluid ervoor dat er een fantastische atmosfeer gecreëerd wordt? Ja! Is het alles dat ons beloofd werd? Ja!

Wat mis ik dan? Waarom kan ik dan niet gewoon zeggen dat het het beste spel dat ik ooit gespeeld heb is? In één woord: drang. Ik mis de drang, de noodzaak om te spelen. Andere top first-person shooters bezorgden me een drang om ze te beëindigen, vanaf het moment dat ze gereleased werden. Vanaf dat ik begon te spelen, kon ik niet meer stoppen en wanneer ik van mijn bureau weggesleurd werd om tegaan werken, kon ik niet wachten tot ik weer thuis was om verder te spelen. Dit gevoel heb ik niet met Doom 3.

Technisch gezien is Doom 3 het beste spel dat op dit moment beschikbaar is. Het heeft alles wat je zou kunnen verwachten van een first-person shooter. Maar… het is misschien teveel. Misschien is het spel zo perfect gemaakt in elk aspect dat het er niet meer in slaagt om me op te zuigen. Of misschien ben ik gewoon te oud aan het worden en maakt het feit dat ik reeds zovele spellen gezien en gespeeld heb het moeilijk om nog écht de motivatie te vinden om er nóg een te spelen.

Ik herinner de originele Doom en hoe deze uiteindelijk de deur opende voor de PC om de gaming machine te worden die we sindsdien gekoesterd hebben. Ik herinner me hoe gefascineerd ik was toen ik, gaande van level naar level, immer monsters neerschoot. Ik herinner me hoeveel schrik ik had telkens ik een deur opende, wetende dat er een vijand aan de andere kant stond te wachten op mij. Ik herinner me dat mijn haren recht overeind kwamen als er géén monster achter de deur stond, omdat ik gewoon wist dat er iets ergers op de loer moest liggen. Ik herinner me hoe mijn bloed door mijn aderen pompte als ik een kamer tegenkwam die leeg was, op een broodnodig ammo pack na, omdat ik er zeker van was dat op het moment dat ik mijn wapens herlaadde er iets zou gebeuren. Ik herinner me hoe fantastisch gamen was… maar die tijden zijn voorbij.

Doom 3 is gearriveerd en het toont ons hoe games gaan zijn in de komende jaren. Spellen zullen realistischer dan ooit zijn, ze zullen de beste graphics hebben die onze ogen ooit hebben mogen aanschouwen en ze zullen zonder problemen elk spel overklassen dat ik gespeeld heb in de tijd toen pc-gaming nog jong was. Doom 3 zet de nieuwe standaard voor de games van de volgende jaren. Een ding dat Doom 3 echter níet zal doen is een revolutie creëren zoals het originele spel dat wél deed en ik ben er vrij zeker van dat we nog een revolutie goed kunnen gebruiken…

Onze Score:
9.0
gerelateerd spel: Doom 3
geplaatst in: Activision, PC, Reviews
tags: , ,


Leave a Reply