gaming sinds 1997

Drakengard 2

Achttien jaar nadat Caim en zijn huisdier een grote en vooral saaie barbecue mochten geven in een middeleeuwse fantasiewereld kan Nowe met zijn goede vriend Legna het spelletje eens rustig overdoen. Als pas aangeworven lid van de ridderorde Knights of the Seal moet hij het land verdedigen tegen aanvallen van binnenuit en buitenaf. Hij komt er echter al snel achter dat de ridderorde zelf de vijand is en daarom ziet hij zich moreel verplicht om het volk te redden van deze onderdrukkers.

Het klinkt enorm onorigineel en dat is het ook. Op het slagveld zelf kan je kiezen tussen verschillende personages die elk hun sterke kanten hebben. Daarnaast kan je met Nowe ook je draak oproepen en de vijand vanuit de lucht te lijf gaan.

Op zich is het een cool idee dat de mogelijkheid biedt om zelf eens een Lord of the Rings-achtig spektakel te beleven, maar spijtig genoeg zijn de ontwikkelaars er niet in geslaagd om de gameplay uitdagend of zelfs maar interessant te maken. Al van bij de eerste missies bekruipt je een gevoel dat je je tijd toch wel veel beter aan iets anders kunt besteden en dat gevoel wordt alleen maar sterker naarmate het spel vordert.

Het spel bestaat immers in feite uit niet veel meer dan het afmaken van sitting ducks want de A.I. is gewoonweg verschrikkelijk. Zowel je vijanden als je geallieerden staan er maar een beetje bij te kijken waardoor het hack ’n slash gedeelte al snel verschrikkelijk saai wordt. Net wanneer je denkt dat het niet makkelijker kan, krijg je dus ook nog de mogelijkheid om deze bende comateuze stoners vanuit de lucht te bestoken met vuurballen, wervelwinden en klauwen. Het resultaat is een beetje hetzelfde als met een B-2 stealthbommenwerper de legioenen van Caesar aanvallen!

Het upgraden en vinden van wapens, het gebruiken van magie en het kiezen van allerlei accessoires zorgen daarnaast nog voor een minimum aan variatie, maar wat de ontwikkelaars ook beweren: het biedt geen meerwaarde aan het spel.

Ook op technisch vlak stelt Drakengard II zwaar teleur. Grafisch ziet het er niet uit: kale en ongeïnspireerde omgevingen, veel te weinig variatie in texturen en een twijfelachtige animatiekwaliteit. Trek die lijn overigens maar onmiddellijk door naar het geluid. Een synthesizerachtig deuntje en enkele magere soundeffecten die men nogal onhandig wil verdoezelen met een hoop clichématige, Britse voice-overs zorgen nu niet bepaald voor “intense and epic battles”.

Met je karakter doorploeg je dus land en lucht op zoek naar hordes wandelende en vliegende vijanden. Je kan verschillende wapens gebruiken, waaronder allerlei zwaarden en speren, maar je kan ook een beroep doen op magie. Daarmee kan je een hele horde vijanden in één oogwenk tegen de grond slaan. Dit klinkt allemaal vrij standaard voor een actiespel en op zich zou dat de extreem (?) lage score van Drakengard 2 niet rechtvaardigen. Het probleem zit hem echter in de saaiheid van het spel. Door de schrale omgevingen enerzijds en de slechte A.I. van de vijand anderzijds, ga je al snel over tot hersenloos button bashen waardoor er al helemaal geen sprake is van diepgaande gameplay. Vervallen in een soort Dynasty Warriors-trance –de gameplay van Drakengard is trouwens grotendeels gebaseerd op dit spel-, ga je je al snel ergeren aan de sfeer en het kinderachtige plot. Dit spel heeft dus in zijn genre totaal niets te bieden en je kan beter je toevlucht zoeken tot games als Genji en de Onimusha- of Lord of the Rings-reeksen.

In het actiegenre zijn er dan ook veel betere spellen te vinden dan dit. Drakengard 2 is één van die games die veel te laat in de levensloop van een console gereleased worden en er niet in slagen om hun technische beperkingen goed te maken door een uitdagende gameplay of een interessant verhaal.

Onze Score:
4.0
gerelateerd spel: Drakengard 2
geplaatst in: PS2, Reviews, Ubisoft
tags: ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>