gaming sinds 1997

Drawn to Life

In Drawn to Life bepaal je zelf met wie je speelt. Of dat was tenminste de bedoeling. Het concept mist namelijk nogal wat. Op papier is het natuurlijk origineel; jandorie, op papier is het zelfs revolutionair! Wie wil nu niet zijn of haar eigen personage uitvinden. Want zeg nu zelf: Master Chief en Solid Snake zijn toch hansworsten in vergelijking met wat mijn creatieve geest uitzendt?

Jammer genoeg bleek dat maar een utopie. Mijn glorierijke ideeën moesten nog maar eens wijken voor een ongeïnspireerd spel. Nog een geluk dat het een gezellig spel is. Typisch iets om te spelen met Kerstmis. Je hebt besneeuwde werelden, ruimtewerelden, idyllische tuinlandschappen en alles wat je verwacht van een standaard platformspel.

Je kunt dus je eigen held tekenen. Maar hoe? Je personage bestaat uit een aantal vakjes die je zelf moet inkleuren.

Zo ziet je held er meestal uit als een blokken kneus en mijn helden zijn geen blokken kneuzen! Voor mij was het balen als een kapotte stekker dus. Gelukkig kun je ook enkele voorgeprogrammeerde lichaamsdelen kiezen, maar dan is heel het concept natuurlijk om zeep. Daarom besloot ik om mijn held zo goed mogelijk uit te werken. Het resultaat was een geblokte kale kerel met een rode onderbroek en een sm-masker aan. Tof hoor, de wereld van konijnachtige figuren redden in een rode onderbroek!

En zo ging ik op stap. Mijn virtuele vriendjes vonden het helemaal niet vreemd dat ik eruit zag als de slaaf van een bizarre fetisjist.

Verdraagzaamheid is er namelijk voor iedereen, dus ook voor geblokte slaven in een rode onderbroek. Al snel blijk dat één of andere snoodaard enkele vriendjes heeft ontvoerd. Snel er achteraan, dus! Dat doe je door muntjes te verzamelen, nieuwe dingen te leren en nog meer muntjes te verzamelen. Dat alles in een vrij stereotiepe, maar kleurrijke omgeving, waar je alle platformkunstjes van de laatste twintig jaar nog eens over moet doen. Jammer genoeg gaat het meestal om de eerste tien jaar van de platformgeschiedenis en dan praat ik niet eens over de klassiekers van toen.

Muzikaal zit het wel goed. De muziek zorgt ervoor dat het avontuur helemaal tot leven wordt getekend. Hahaha, ik ben er toch eentje. Voor de rest vind ik nou niet zo heel veel van dit spel. Wat is er ook van te vinden? Drawn to Life is leuk, verre van slecht, maar echt goed wordt het nooit. Jammer voor het concept, want dat heeft zeker nog toekomst.

Onze Score:
6.0
gerelateerd spel: Drawn to Life
geplaatst in: DS, Reviews, THQ
tags: ,


Leave a Reply