gaming sinds 1997

Dungeon Siege: Throne of Agony

Dungeon Siege: Throne of Agony is een zoveelste dungeon crawler, Diablo-kloon of hoe je die variaties op het actie-RPG-prototype ook wil noemen. Het lijkt erop dat de PSP na Untold Legends ook een reeks Dungeon Siege-games zal mogen verwelkomen. Voor mij is het iets te veel van het goeie, maar wie ben ik?

Wie houdt van die gameplay zal alvast blij zijn om te vernemen dat Gas Powered Games zijn huiswerk goed heeft gedaan en een singleplayerervaring aflevert die zonder veel problemen kan tippen aan de grotere broertjes op pc. Net zoals op je monitor zal je op het scherpste der schermpjes kunnen genieten van hack ‘n’ slash à volonté, knappe en best geïnspireerde graphics, huisdiertjes (!) en natuurlijk de nodige kerkers en buitengebieden.

Wat onmiddellijk opvalt is dat de PSP-versie een paar typische tekortkomingen heeft, maar dat de game ook veel gekende problemen van de handheld weet te omzeilen. Zo is de inventory handig te gebruiken, maar zijn de laadtijden veel te lang voor een handheld, iets wat jammer is bij een spel dat het vooral moet hebben van zijn actie. Ook de menu’s zijn minder gemakkelijk te navigeren dan je zou willen (een muis zou handig zijn) en het gebied dat getoond wordt op het scherm is te klein voor wie houdt van op afstand tegenstandertjes afschieten.

Dat is overigens niet enkel jammer omwille van het feit dat je vaker dan je lief is zal beginnen vuren vooraleer je iets kan zien (de minimap is je vriend, onthoud dat), maar ook omdat de omgevingen best fantasievol zijn ontworpen. Het deed me bij momenten zelfs even denken aan de sfeer van Diablo 2 en dat is een compliment dat kan tellen. Jammer is dan weer dat er net iets minder aandacht werd besteed aan de uitwerking van de hoofdrolspelers.

Beginnen in die aantrekkelijke wereld doe je immers door een keuze te maken uit drie mogelijke personages: Serin, een bijziende elf die op zoek is naar haar lotsbestemming en vooral uitblinkt in behendigheid, Mogrim, een dikzak die vooral koppen wil instompen, teneinde zijn volk van giganten te redden en tenslotte Allister die zich thuisvoelt in de wereld van de magie. Je kan zelf wel bedenken welk soort avatar past bij welke speelstijl, en voor wie meer subtiliteit en diepgang wil is er nog de mogelijkheid om je klasse uit te bouwen later in het spel. Dat zorgt voor wat geslaagde en welkome personalisering en natuurlijk de nodige herspeelbaarheid (naast een unlockable extra moeilijkheidsgraad en multiplayeropties) voor wiens PSP-knopjes er dan nog niet zijn afgevallen.

Verrassend en leuk is dat elke persoon een vriendje kan kiezen, zodat je nooit alleen op pad hoeft te trekken. Nog verrassender is dat deze niet voorzien zijn van een aan debiliteit grenzende AI, maar dat ze je efficiënt helpen door handig door kerkers te navigeren, vijanden gepast aan te vallen en indien nodig een stapje opzij te zetten en zich terug te trekken.

Dat allemaal in tegenstelling tot de intelligentie van diegenen die jou willen tegenwerken en dus in de weg komen lopen. Dat laatste doen ze overigens meestal niet, want ze wachten liever tot je een pijl of een bijl in hun achterwerk plant, en het moet dan nog redelijk diep zijn, vooraleer ze doorhebben dat ze in actie moeten schieten. Gelukkig zijn er genoeg monsters en staan ze stuk voor stuk hun mannetje zodat het toch geen gezondheidswandeling wordt. De bazen doen daar nog een schepje bovenop en zullen je regelmatig eens goed op de proef stellen.

Op het einde van je tocht is de conclusie dan ook positief. Dungeon Siege: Throne of Agony is een stevig in elkaar gestoken game, met de nodige sterke punten, knappe graphics, voldoende diepgang en herspeelbaarheid en meer dan genoeg inhoud om je een tijdje bezig te houden. Wil je een actie-RPG op de PSP, dan is dit spel zonder twijfel eentje dat je uit de rekken moet halen. Vind je Diablo en alles dat er ook maar naar ruikt helemaal niks, dan zal deze kerkerkruiper jou niet van het omgekeerde kunnen overtuigen.

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Dungeon Siege: Throne of Agony
geplaatst in: 2K Games, PSP, Reviews
tags: ,


Leave a Reply