gaming sinds 1997

Enemy Territory: Quake Wars

Het recept: je neemt een van de grootste franchises ter wereld, combineert die let een van de meest populaire gratis games ooit en voegt er allerlei statistieken en achievements aan toe die een mens doen afvragen wat hij/zij in godsnaam zou doen met Xbox Live. Het resultaat: Enemy Territory: Quake Wars. Maar hoe smaakt het?

Laten we beginnen met wat historische informatie. Enemy Territory: Quake Wars is de geestelijke opvolger van Return to Castle Wolfenstein: Enemy Territory en is zowat een mix van die laatste met Quake 4. Terwijl die laatste vooral gericht was op de singleplayer-ervaring, zorgt ET:QW voor pure multiplayer-pret. Niet meer en niet minder.

De game speelt zich af tijdens de eerste Strogg-invasie op Aarde, zowat zes jaar in de toekomst. Aangezien er geen SP-campagne is, zal ik jullie verder niet lastigvallen met plotinformatie en dies meer. Zeg nu zelf: al wat je wilt weten is hoe het spel speelt, toch?

Je kan zowel als Strogg of soldaat van het GDF spelen en beide zijden bieden tal van mogelijkheden. Er zijn verschillende klassen, met elk hun voor- en nadelen; de wapens zijn anders en elk leger heeft tevens zijn eigen deployables. Ja, dat heb je goed gelezen: deployables. Radars, antitankkanonnen, anti-infanteriegeschut, luchtafweer en dergelijke meer staan allemaal ter jouwer beschikking. Je kan zelfs een luchtaanval aanvragen om de boel wat vrij te maken. Die mogelijkheden hangen echter uiteraard af van je gekozen klasse: een ‘covert ops’ zal bijvoorbeeld wel een radar kunnen neerpoten, maar geen machinegeweren.

Het is niet zo verrassend, aangezien het de gekende Quake-wapens betreft. Veteranen zullen dus zeker bekend zijn met speeltjes als de railgun, nailgun, hyperblaster en dergelijke. De menselijke wapens zijn niet erg exotisch, gezien ET:QW zich slechts in de nabije toekomst afspeelt, maar ik denk niet dat veel gamers zich daaraan zullen storen. Shotguns, aanvalsgeweren, sniper rifles, granaten, enz.: alle standaard tuigen doen hun werk. Het grootste verschil tussen de wapens van de Strogg en die van de mensen is dat de energiewapens van de aliens niet hoeven te herladen, maar dat ze wel moeten opladen om hun volle potentieel te benutten. The railgun is een van de beste voorbeelden: je eerste schot is het krachtigst en als je niet wacht tot de energiemeter terug gevuld is, zal het volgende schot heel wat minder punch hebben. Uiteraard wil dat niet zeggen dat een headshot geen instant kill betekent, maar andere delen van het lichaam (of van een voertuig), zullen minder schade incasseren.

Aangezien voertuigen reeds enkele jaren geleden hun intrede hebben gemaakt in multiplayer-games, konden die ook in Quake Wars niet ontbreken. Tanks, buggy’s, motoren en helikopters zijn allemaal bestuurbaar, maar vergeleken met mijn eerdere betatest in Londen, zijn de Strogg-voertuigen wat minder krachtig gemaakt. Om je een voorbeeld te geven: tijdens de beta kon je met een Strogg Desecrator zonder problemen de strijd aan met een GDF-tank, maar als je nu noet oplet, ben je er geweest voor je het weer. Het is ook heel wat moeilijker geworden om voetvolk met een tank te doden, waardoor voertuigen minder in het voordeel zijn -een goede zaak voor de balans-.

Over balans gesproken: de meest speelde mode is ‘campaign’ (drie maps op rij, met meerdere teamdoelen per map) en de verschillende levels zijn aardig uitgebalanceerd. Ik vond persoonlijk dat sommige maps een voordeel boden voor deze of gene zijde. Na meer dan 30 uur online doorgebracht te hebben kan ik echter zeggen dat het nooit onmogelijk is om een doelstelling te halen, zeker wwanneer je in een degelijk team zit. Clans zullen ook graag horen dat de levels in campaign mode ook mooi afgewisseld worden, waardoor geen enkele zijde duidelijk in het voordeel is.

Zoals gezegd hebben de levels meerdere teamobjectieven, maar er zijn ook in persoonlijke doelstellingen in ET:QW. Het kan dus gebeuren dat jij bijvoorbeeld een turret moet hacken of een spawnpunt veroveren, terwijl je team een bepaalde barricade aan het verdedigen is. Dat maakt de gameoplay vrij interessant, omdat je kan kiezen tussen het algemene belang en je eigen persoonlijke score. Gelijk wat je doet, er zijn steeds ervaringspunten te verdienen en, afhankelijk van welke missie je gekozen hebt, zijn dat er meer of minder. Uiteraard kan je beweren dat spelers zich op ranked servers meer zullen toeleggen op hun persoonlijke doelstellingen dan op die van hun team, maar in de praktijk zal je daar maar weinig hinder van ondervinden.

Wanneer je stopt met spelen is de pret nog niet voorbij, aangezien je je voortgang en skills kan bekijken. Je daden worden omgezet in statistieken (althans op ranked servers) en er is een website die je zowat alles vertelt wat je wilt weten. Er zijn rankings voor kills, deaths, nauwkeurigheid, enzovoort. Je kan achievements behalen; er zijn beloningen die je kan verdienen door in-game en ga zo maar door. Je kan zelfs vergelijken met je vrienden of met de beste spelers op Aarde. Vergelijk het met Xbox Live, maar dan op pc.

Om het commmunitygevoel in-game te bevorderen, kan je je eigen geregistreerde clan opstarten en managen, evenals een vriendenlijst aanmaken. Zo kan je zien wie er online is en op welke server ze aan het spelen zijn. Al die extraatjes zijn erg leuk en maken het stukken makkelijker om samen te spelen met mensen die je kent.

Op technisch vlak doet ET:QW het vrij aardig. Er zijn ondertussen wel al games die er beter uitzien, maar als je de pure souplesse en de hoeveelheid detail in rekening brengt (evenals het opvallende gebrek aan storende bugs), dan kan je niet anders dan Splash Damage feliciteren met hun uitstekende werk. Quake Wars speelt heel, heel snel en je hebt niet eens een systeem van 10.000 euro nodig om het in zijn volle glorie te draaien. Dat is een stevige prestatie als je het mij vraagt, maar een echt schokkende vaststelling is dat niet. Zoals we al eerder in onze preview berichtten, is dat in grote mate te danken aan de MegaTexture-technologie. Het geluid is ook erg degelijk en je zal geen problemen hebben om uit te vissen waar je teamgenoten en je tegenstanders zitten. De stemmen en effecten zijn naar goede gewoonte prima afgewerkt.

Ik heb nog niet veel minpunten aangeraakt, maar daar is een reden voor: er zijn er namelijk niet al te veel. Er is eigenlijk maar één ding waar ik me echt aan erger: der serverbrowser. Voor een multiplayer-only game is die gewoon veel te simplistisch. Niet dat je geen leuke matches zal vinden, maar zelfs Call of Duty 2 had meer opties. En dat, beste lezer, was een singleplayer-spel met een multiplayer-component.

Nog iets wat me al vaker is opgevallen is dat je een server kan joinen, om dan te ontdekken dat hij offline is, ook al had je seconden ervoor nog op refresh gedrukt. Dat dit soms voorvalt, valt nog te begrijpen, maar het is niet iets dat je op regelmatige basis zou verwachten op ranked servers, laat staan op grote serverfarms als ID3.net, Jolt of 4NetPlayers. Een server wordt niet gevonden, blijkt dan enkele seconden offline te zijn, om dan soms uit het niets terug op het scherm te verschijnen. Vreemd.

Ik kan nog uren doorgaan over de mogelijkheden van Enemy Territory: Quake Wars, maar uiteindelijk komt het neer op dit: Quake Wars is zeker en vast je zuurverdiende centjes waard.

In mijn inleiding ben ik begonnen met een recept en heb ik de vraag gesteld hoe het geheel smaakte. Stel je gewoon Quake voor met de multiplayer van Enemy Territory, gecombineerd met relatief lage systeemeisen en een uitgebreid ervarings- en achievements-systeem à la Xbox Live. Het resultaat is dus een steak béarnaise voor de prijs van een cheeseburger

Onze Score:
10.0
gerelateerd spel: Enemy Territory: Quake Wars
geplaatst in: Activision, PC, Reviews
tags: , ,


Leave a Reply