gaming sinds 1997

Fable 2

Fable 2 is niet wat je noemt een typische RPG, of zelf een typisch game. Verrassend volwassen, doorspekt van heerlijke Britse humor en voorzien van gameplay die je niet onmiddellijk doet denken aan andere bestaande spellen of ervaringen.

Mijn avontuur in Albion was weliswaar niet overdreven lang, het maakte wel een indruk en de uren die ik erin mocht doorbrengen met mijn held waren meer dan aangenaam en zullen in tegenstelling tot bij zoveel eindejaarstoppers wel langer blijven hangen. Misschien heb je opgemerkt dat ik het had over ‘mijn’ held? Deze keer zijn dit geen loze woorden. Je personage kan je immers zo uitbouwen dat hij of zij wordt hoe jij je wil gedragen in een game. Het grote geheim is dat dit niet gebeurt via droge statistieken of sliders die bepalen hoe dik je linkerneusflap moet zijn, maar wel via hoe jij je gedraagt in Fable 2.

Wil je de gore klootzak uithangen, dan is dat perfect mogelijk! Mensen uit hun huis zetten om ze daarna woekerprijzen te laten betalen, met verschillende hoertjes tegelijk het bed induiken en zo je eigen brave vrouw bedriegen, eten tot je een vetzak bent of voor het plezier konijntjes afmaken en wat later op het dorpsplein lieflijke taferelen eerst verstoren met je scheten om daarna iemand koudweg af te maken? Be my guest! Alles is mogelijk en wordt niet afgestraft. Je zal enkel moeten leven met de gevolgen, zowel wat betreft je uiterlijk als het feit dat mensen verschrikt weglopen van je, en natuurlijk de invloed van je beslissingen op de wereld. Mensen die liever de goedzak uithangen worden dan weer op een andere manier beloont, maar welke weg je ook kiest, je zal nooit de indruk krijgen dat de makers je een bepaalde richting wilden uitsturen.

De wereld ligt dus klaar voor jouw overheersing, en het is een mooie, interessante wereld. De setting ziet er fantastisch uit, zowel technisch als artistiek, en je waant je wel degelijk in een sprookje waarin jij de hoofdrol speelt. Dit gevoel wordt ondermeer verstrekt door de originele en betoverende (of waar nodig angstaanjagende) soundtrack en het uitstekende stemmenwerk dat eindelijk ‘s niet beperkt is tot wat grommende Amerikanen of puberende Japanse tienermeisjes. De vele opdrachten helpen ook om de wereld tot leven te brengen en zijn stuk voor stuk origineel, of tenminste voorzien van een grappig, verrassende personages met hun eigen achtergrond of een leuk verhaal. Geen simpele heen-en-weer quests hier want in ruil voor minder kwantiteit, krijg je een stuk kwaliteit terug. Het enige minpuntje dat wij konden bedenken is dat het hoofdverhaal wellicht iets epischer mocht, maar dat is uiteindelijk een beetje muggenziften.

Jammer is wel dat al dit moois een beetje wordt verstoord door de totaal nutteloze map en de vele laadtijden tussen de gebieden. Handig is dat je reeds eerder bezochte gebieden onmiddellijk kan bezoeken, maar we hadden liever een naadloze omgeving gehad waarin het reizen iets aangenamer was. Het ziet er allemaal prachtig uit, en het gloeiende broodkruimelspoor dat je helpt naar de volgende locatie in je actieve quest is een goeie vondst, maar je krijgt nooit het gevoel dat de vele interessante gebieden één groot geheel vormen. Spijtig is dat! Het hebben van een hond is overigens de perfecte tegenpool van het kruimelspoor: hij lokt je nu en dan naar weg van de betreden paden om onbekende gebieden te ontdekken. Ook zal hij je blaffend attent maken op verborgen schatten of vijanden.

Die vijanden mochten overigens wel van wat meer variatie worden voorzien. Bazen zijn schaars en dien je altijd op dezelfde manier aan te pakken en ook de meer dagelijkse tegenstanders bestaan uit een stuk of tien modellen. Toegegeven, ze zijn wel op een geïnspireerde manier ontworpen en in beeld gebracht. Vechten doe je op drie manieren: schieten, knokken of magie gebruiken. Eenvoudig in het begin (één knop, bijvoorbeeld de A-knop voor het knokken, is alles wat je nodig hebt) maar je kan later, door het verzamelen van ervaring, meer mogelijkheden unlocken. Laat ik zeggen dat het nét niet saai werd naar het einde van de game toe, en dat de meer geavanceerde mogelijkheden, vooral bij het handvechten, altijd een beetje vaag blijven en dus niet zo voldoening gevend zijn als had gekund.

Fable 2 is een prachtig, meeslepend sprookje geworden, waarin eindelijk de beloftes van keuzevrijheid, échte role-playing en een meeslepende wereld worden waargemaakt. Jammer dat enkele technische tekortkomingen zoals de vele laadtijden, de soms gebrekkige interface en het niet altijd even goed uitgewerkte vechtsysteem de boel wat minder aangenaam maken. Op geen enkel moment zullen die minpunten echter je tegenhouden om met volle teugen te genieten van dit warme, aangename spel waarin je je helemaal kan uitleven en waarin je zal genieten van de humor, de fantasie, het verrassende einde en de vele onvergetelijke momenten.

Onze Score:
9.0
gerelateerd spel: Fable 2
geplaatst in: Microsoft, Reviews, X360
tags: ,


Leave a Reply