gaming sinds 1997

Fable: The Lost Chapters

Fable: The Lost Chapters is een geesteskind van Peter Molyneux – je weet wel, de man met de grootse visies. Nog voor de release van Black & White 2, vond hij de tijd om de Xbox-versie wat op te poetsen. Wat hij ervan bakte lees je hier:

Je start het spel als jonge knaap in je vredige thuisstad. In de vorm van een tutorial krijg je een eerste missie voorgeschoteld: wat geld bijeen sparen om een verjaardagsgeschenk voor je zus te kopen. Wanneer je echter het geschenk wil afgeven, valt een gewapende bende binnen. Onschuldigen worden afgeslacht en, ware het niet voor Mace, dan was jou hetzelfde lot bezegeld.

Dankzij Mace word je opgenomen in de Gilde; zeg maar een Hero-kwekerij. In de periode tussen je puberteit en adolescentie word je opgeleid in het hanteren van een zwaard, pijl en boog en magische krachten, vergelijkbaar met die uit Warcraft III.

Eens afgestudeerd, word je als verse Hero de wijde wereld ingestuurd met enkele missies om je leven toch wat zin te geven. Deze missies zijn overigens eerder kort en -vooral in het begin- ongelooflijk eenvoudig. Vanaf een bepaald punt in het spel echter, schiet het niveau pijlsnel de hoogte in, zodat sterven plots een heel stuk makkelijker gaat.

De omgevingen in het spel zijn prachtig afgewerkt, het lijkt alsof ze rechtstreeks uit een sprookjeswereld overkomen. Er wordt overvloedig gebruik gemaakt van reflecterende oppervlakken en wazige effecten om het zonlicht zo goed mogelijk na te bootsen. De uitgestrektheid van de speelwereld stelt enigszins teleur. Die is opgedeeld in een dertigtal gebieden, die met elkaar verbonden zijn via wegen en ‘transportpoorten’. Eenmaal je een dergelijke poort hebt gevonden, kan je je er van op elk moment heen transporteren. Een leuk trucje, indien je op het punt staat om afgeslacht te worden.

Tijdens je reizen kom je in contact met diverse vijanden waaronder wespen, schorpioenen, rovers en bandieten, geesten en reuzen. Met grote zekerheid kan ik je vertellen dat je handwapen -zijnde een zwaard, bijl of knots- het sterkste en meest belangrijke wapen is. Afstandswapens kunnen je helpen om de eerste vijand uit te schakelen, maar zodra zij jóú aanvallen, gaat het allemaal ietsje te snel. Magie kan je zowel offensief als defensief gebruiken, maar die wordt pas écht nuttig indien je je er goed in traint.

Wapens, kledij en voorwerpen bijtanken kan je in de winkels in de steden, of bij de handelaars langs de weg. Het is trouwens ook jouw taak om hen te beschermen tegen het kwaad. Als dank verdien je respect en goedheidspunten. Heb je het niet zo voor handelaars? Dan sla je die toch gewoon in elkaar! Je goedheid daalt, zodat de mensen je niet langer aanbidden, maar vrezen.

Hoe meer je het spel speelt, hoe sneller je merkt dat je personage daadwerkelijk ouder wordt. Aan veertig verlies je je haarkleur, aan vijftig krijg je de eerste rimpels, en tegen je zestigste lente zie je er oud en versleten uit. Die leeftijd lijkt echter geen invloed te hebben op je prestaties, aangezien ik op mijn drieënzestigste een twintigjarige muze heb versierd, gehuwd en in bed gedomineerd. Verder heeft je personage geen probleem met polygamie of (vermoedelijk) homoseksualiteit, aangezien het statusscherm spreekt over je seksuele geaardheid. In het spel lijk je echter de enige te zijn die last heeft van ouderdom, want andere hoofdfiguren blijven precies in de fleur van hun leven.

De besturing van het personage is relatief eenvoudig. Sneltoetsen worden in de interface getoond, zodat je geen resem aan keybinds uit het hoofd moet leren. Enkel het gebruik van voorwerpen op andere personen had wat meer aandacht mogen verdienen tijdens het tutoriallevel, want meestal is het wat trial and error. Ook aan de missieomschrijvingen mocht meer gesleuteld worden. De meeste informatie haal je uit de dialogen voor en tijdens je missie. Indien je even afgeleid was, kan je de informatie nergens meer terugvinden en loop je min of meer verloren.

De muziek in Fable: The Lost Chapters werd gecomponeerd door Danny Elfman, een hoge piet in de filmwereld. Ze is best mooi, maar ook tamelijk repetitief, waardoor ze na een uur of tien toch begint te vervelen. De conversaties zijn duidelijk ingesproken, in zoverre het Engelse dialect verstaanbaar is. Door een vervelende bug was mijn linker- en rechterkanaal omgewisseld. Het ontbreken van de optie ‘swap stereo’ in het configuratiescherm was dan ook erg irritant.

Na een jaar wachten kunnen pc-bezitters nu ook genieten van het sterk gehypete Xbox-game Fable. Deze vernieuwde versie bevat naast grafische verbeteringen een pak nieuwe missies en meer items. Desondanks de wijzigingen aan het origineel, brengt het spel weinig échte vernieuwingen op gamegebied. Grafisch ziet het spel er dan weer voortreffelijk uit, zodat een occasionele RPG’er hier veel plezier kan aan beleven.

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Fable: The Lost Chapters
geplaatst in: Microsoft, PC, Reviews
tags: ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>