gaming sinds 1997

Fable

Als ik Fable de afgelopen jaren op de voet had gevolgd, zou ik nu met torenhoge verwachtingen zitten. De jarenlange hype die aan de komst van Lionhead’s RPG vooraf ging, heb ik dan ook wijselijk vermeden. Zo nu en dan keek ik langs mijn oogkleppen door naar een nieuwe screenshot, maar filmpjes bekijken; vergeet het maar! Ik wou er alles aan doen om de spelervaring fris en verrassend te houden. Voor diegene die nu denken: “Potjandorie, waarom heb ik daar niet eerder aan gedacht?”, geen nood: Fable is hype-waardig!

Het verhaal speelt zich af in de sprookjesachtige wereld Albion. In je geboortedorpje Oakvale begint je avontuur. Als kleine snotneus moet je voor je vader een paar goede daden verrichten om wat zakgeld bij te verdienen. Dit gaat van het verklikken van de plaatselijke overspelige kerel tot het redden van het teddybeertje van je buurmeisje. Allemaal vrij eenvoudige opdrachten die je toch al wegwijs maken in het zeer intuïtieve controlesysteem van Fable. Het brave dorpje lijkt nu niet meteen de ideale setting om een actievolle RPG rond te bouwen, maar wél als je weet dat een stel bandieten je ouderlijk huis verbranden, je zusje en moeder meenemen en je vader voor je ogen vermoorden. Een heldhaftige kerel genaamd Maze weet je te redden uit de handen van de criminelen en besluit je op te nemen in zijn gilde. Dit wordt je uitvalsbasis en zal allereerst dienen als tutorial om het real-time gevechtssysteem onder de knie te krijgen. Later zal je in de gilde je vaardigheden kunnen opwaarderen alsook je missieopdrachten ontvangen.

Eén van de innovaties waar Peter Molyneux graag mee uitpakte, is de uiterlijke evolutie. Naarmate de dagen slijten, verandert je voorkomen afhankelijk van je acties. In je beginjaren gaat dit erg vlug. Als je in de gilde eenmaal geleerd hebt hoe je met een zwaard moet omgaan, krijg je de keuze om naar je puberteit te gaan. Je uiterlijk verandert nu dus met een druk op de knop en heeft op die manier weinig om het lijf. Je ziet het namelijk niet evolueren, maar van het ene moment op het andere heb je de baard in de keel, staat er haar onder je oksels en raak je opgewonden van vrouwenondergoed (bij wijze van spreken natuurlijk). Lang zal je niet in de puberteit blijven, want al snel krijg je de keuze om over te schakelen naar de volwassenheid. Wanneer je de gilde uiteindelijk mag verlaten om zelf op avontuur te gaan, ben je volgroeid en klaar voor de strijd. Van nu af aan zullen je acties bepalen hoe je eruit ziet en evolueert je uiterlijk geleidelijker. Drink je iedere avond twintig potten bier, dan moet je niet opkijken als de vrouwtjes niet toehappen. Dan kan je nog zo overtuigend uit de hoek komen met oneliners als: “Al het goede gerief hangt onder een afdak”, zolang die horecaspoiler er is, blijven de dames weg. Het verleidelijke aan bier drinken is natuurlijk het neveneffect, het dronkenschap, dat zelfs in Fable erg geloofwaardig overkomt. Na je derde ad fundum wordt het beeld steeds waziger en zal je zuipschuit vlug voorover buigen om het nodige overtollige bier eruit te werken. Een aanrader: doe dit buiten, de cafébaas houdt namelijk niet van een kotslucht in zijn bar.

In de wereld van Albion is zelfverminking ook al een feit, zo zal je op je pad meermaals een kerel tegen komen die je kan voorzien van de nodige tatoeages. Deze kunnen zowel aantrekkend als afschrikwekkend werken, afhankelijk van wat jouw voorkeur is natuurlijk. Daarnaast kan je je ook nog de laatste nieuwe coupes laten aanmeten of een verse scheerbeurt versieren. Je hoeft er dus nooit als een sloddervos uit te zien in Fable, heerlijk toch? Met je nieuwe snit en verse inkt kan je zonder te blozen alle meiden versieren. Na een bepaalde hoeveelheid ervaring zal je nieuwe expressies tot je beschikking krijgen die, afhankelijk van je speelstijl, goede of kwade bedoelingen hebben. Zo zal je op een gegeven moment de “hero pose” kunnen aannemen waardoor de dames meteen voor je bezwijken. Als je de vrouw van jouw dromen eenmaal zo gek hebt gekregen dat ze alles voor je wilt doen, kan je haar een ring kopen en met haar trouwen. De hebberige trut zal dan meteen om een huis vragen en je op pad sturen om een mooi stulpje te zoeken.

Dit kost natuurlijk geld en dat groeit niet op je rug, noch aan een boompje. Er zijn verschillende manieren om aan geld te komen in Fable. De meest conservatieve is het succesvol beëindigen van missies. Dit brengt door de band ook het meeste op, waardoor de andere methodes minder belangrijk zijn. De barspellen, zoals memory en black jack, zullen je namelijk enkel rijk maken als je veel geld in zet en vaak wint. Voor de criminele geesten onder jullie is er ook de mogelijkheid om te stelen. Hier staat wel tegenover dat je personage meer naar de kwade kant neigt en je dus ook beter op je hoede moet zijn voor de bewakers in elk dorp. De laatste manier om aan geld te komen is het verhandelen van goederen. Het neemt echter veel tijd in beslag om een handelaar te vinden die op zoek is naar jouw producten, eens je die gevonden hebt, is het nog maar hopen of hij genoeg centjes op tafel kan leggen. Al bij al zijn het leuke toevoegingen die bijdragen tot de afwisseling, maar verder niet genoeg opbrengen.

Wat tot nu toe besproken is, zijn natuurlijk allemaal bijzaken; het hoofddoel van een spel blijft het succesvol afronden van de missies. In Fable zullen er zich twee soorten aandienen, namelijk hoofdmissies en submissies. Het spreekt voor zich dat de hoofdmissies het belangrijkste deel vormen. Deze zullen het verhaal uit de doeken doen. De submissies dienen eerder als vulling maar bieden toch voldoende variatie om niet links te laten liggen. Deze gaan van het bevrijden van een klein kind tot het begeleiden van een handelaar door een duister bos. Als je enkel de hoofdmissies speelt, zal het einde vlug in zicht zijn; het is echter aan te raden om de submissies erbij te nemen, niet enkel om de speelduur te verlengen, maar ook omdat ze gewoon leuk zijn om te doen. Al je opdrachten kan je vinden in de gilde. Vooraleer je aan een missie begint, kan je nog kiezen of je gaat bluffen of niet. Kan je het zonder je wapens, zonder zelf schade op te lopen of ga je gewoon in je onderbroek vechten, zonder bescherming? De moeilijkheidsgraad wordt op deze manier verhoogd, maar daar staat natuurlijk wel een hogere beloning tegenover. Kan je de blufpartij niet waarmaken, dan verlies je een aantal roempunten. Deze bepalen hoe de bevolking van Albion jou ziet. Heb je veel roem dan zullen ze voor je juichen, ben je daarentegen een echte angsthaas dan lachen ze je in je gezicht uit. Ze zullen je tevens een bijnaam geven à la Chickenchaser die je later nog kan veranderen. Een andere methode om je roem op te waarderen is het showen met je trofeeën die je na elke missie krijgt.

Het gevechtssysteem in Fable is, zoals eerder vermeld, real-time. Geen plots verschijnende vijanden, wachttijden en menu’s, gewoon rechttoe rechtaan actie zoals het hoort. Je kan hiervoor je vuisten gebruiken, maar het wapenaanbod gebruiken is des te leuker en effectiever. De zwaarden, bijlen en bogen zijn allemaal op te waarderen met “augmentations” zoals fire en silver (voor het doorboren van harnassen). Naast het ijzerwerk bevat Fable ook een resem aan magische krachten die onderverdeeld zijn in drie categorieën: attack spells, surround spells en physical spells. De attack spells spreken voor zich, vuur schieten, bliksemschichten afknallen, kortom: het gebruikelijke werk. De surround spells hebben een invloed op alle omstaande vijanden. Zo is er de force push waardoor je tegenstanders als domino steentjes tegen de vlakte gaan. De physical spells zijn eerder op jezelf gericht, zoals de spreuk om jezelf te genezen.

Wat op mij het meeste indruk maakte was toch de sfeer. Van de kabbelende beekjes in de bossen tot de Efteling-achtige huisjes in de dorpen; alles straalt een sprookjesgevoel uit dat je moeilijk kan haten. Grafisch is dit één van de mooiste games op onze Xbox; we zien de sporadische slowdowns gedurende grote gevechten dan ook graag door de vingers. Ook op vlak van geluid hebben ze zich bij Lionhead niet ingehouden. Waar de verwachte concurrent Sudeki leed aan verschrikkelijk slechte voice overs doet Fable het tegenovergestelde. De stemmen die je gedurende je avontuur te horen krijgt, zijn met momenten hilarisch en vooral erg passend bij de rest van het spel. Neem daar de uitstekende soundtrack bij en je bent verzekerd van een fabelachtige ervaring.

Zoek fabel op in het woordenboek en je zult het volgende tegenkomen:
fabel v (m) [-en, -s] bep. kort moraliserend verhaal; verzinsel; korte inhoud.
fabelachtig bn & bw ongeloofwaardig, ongelooflijk (groot).

Mijn Prisma Woordenboek uit 1989 is ondertussen lichtjes verouderd, maar slaat desalniettemin de spijker recht op zijn kop. Fable is qua speelduur een fabel; een verhaal met een korte inhoud. Met de submissies inbegrepen zal je na een 15-tal uur het einde al zien. Dit is mede te wijten aan de moeilijkheidsgraad die, in vergelijking met andere RPG’s, op een wel erg laag pitje staat. Hierdoor blijf je licht onbevredigd achter. Ze schotelen je aan de ene kant heel veel mogelijkheden voor en aan de andere kant een te korte speelduur, waardoor je niet van alles hebt kunnen proeven. Qua sfeer en graphics is Fable dan weer fabelachtig, ongelofelijk mooi. Het is zijn geld meer dan waard want Fable is de beste RPG die je tot nog toe in het Xbox aanbod kan vinden.

Onze Score:
9.0
gerelateerd spel: Fable
geplaatst in: Microsoft, Reviews, Xbox
tags: ,


Leave a Reply