gaming sinds 1997

Fallout 3

Fallout 3 is een fantastisch spel dat bijna de torenhoge verwachtingen kan inlossen. De legendarische status van zijn voorgangers had immers niet alleen fans en voorbijgangers tot hoogdravende discussies geleid, maar ook tot door nostalgie aangedreven, en onmogelijk te vervullen, eisen. Gelukkig koos Bethesda ervoor om hun eigen ding te doen en kwamen de ontwikkelaars met een game dat los van zijn geschiedenis als een topper in het genre zal bijgeschreven worden.

Het eerste uur van Fallout 3 is al genoeg om te beseffen dat je hier met een diep uitgewerkt en rijkgevuld game te maken hebt. De voice-acting is af en de wereld wordt vanaf de eerste seconden tot in de puntjes opgezet zoals het moet: met een diep achtergrondverhaal en veel personages, elk met hun eigen persoonlijkheid en motivatie. Niet alleen betoveren de omgevingen je met hun levendigheid en echtheid, maar echt impressionant wordt het dankzij de vrijheid en keuzes die je kan maken. Elke genomen beslissing heeft weinig of veel effect op jouw personage, op de wereld rondom hem of haar en iedereen die erin leeft. We spreken hier niet over of je oma al dan niet kwaad wordt op jou of niet. Je kan pakweg een volledige stad, en alle NPC’s, quests en objecten erin, van de kaart vegen of ervoor kiezen het te laten bestaan en er de vruchten van te plukken.

Over het verhaal zal ik niet teveel verklappen want net de ontdekking ervan maakt alles zo meeslepend. Je eerste gameplaymomenten vinden plaats in een ondergrondse bunker waar iedereen al jaren in verblijft, zich verbergend van de buitenwereld die na een kernontploffing zo goed als onbewoonbaar is geworden. Na enkele verrassende gebeurtenissen doet je vader het ontdenkbare en begeeft hij zich buiten de veilige muren van de Vault. De enige mogelijkheid die jou nog rest is hem achterna gaan en je eerste stappen te zetten in de onherbergzame woestenij dat vroeger Washington was, vol van vreemde creaturen, nederzettingen en nieuwe sociale structuren.

Grafisch zit Fallout 3 prachtig in elkaar. Omgevingen zijn groots en indrukwekkend, niet alleen qua afmetingen, maar ook qua sfeer, en moeten bovendien niet inboeten aan details wat wordt bewezen door zaken zoals gevulde tafeltjes in een café of scherpe textures in binnenlocaties. De combinatie van futuristische apocalyps met aan de fifties doen denkende materialen is bovendien nog steeds erg betoverend en charmant. De art direction zit dan ook helemaal snor. Enkel de personages konden wat meer ziel gebruiken bij momenten, maar daar komt de voice-acting meestal een mouw aan passen. Diezelfde kwaliteit vinden we overigens terug in het geluid. De radiostations die je, met of zonder storing, kan oppikken tijdens je gevaarlijke tochten zijn fantastisch en geluiden zoals de striemende wind of het kreunen van nog verborgen vijanden trekken je helemaal mee.

Het is ondermeer dankzij deze technische kunde dat het eerste dat je opvalt na het verlaten van de Vault, wanneer de verblindende lichtstralen, de hitte en het stof wat gezakt zijn, de grote vrijheid en de prachtige manier is waarop de stad Washington, en de gebieden eromheen, werden omgezet naar iets post-apocalyptisch dat enkel Fallout kan klaarspelen. Het hoofdverhaal ligt voor je klaar, maar er is zoveel te verkennen en te ontdekken dat je al snel zal meegesleept worden in één van de vele zijverhalen die interessante avonturen op zich vormen, met onderliggende verhaaltjes en gebeurtenissen. En alhoewel dit vooral een wereld is voor eenzaten valt er heel wat spektakel te rapen bij momenten. Over de sexy gevechten lees je hieronder meer, maar nu en dan zit er ook een verrassend grote boss op je te wachten of mag je deelnemen aan een aan Wereldoorlog 2 doen denkende aanval. Een rijke en voldoening gevende wereld noemen wij dat!

Bovendien is de herspeelbaarheid hoog, enerzijds door het feit dat je je avatar enorm diep kan personaliseren maar vooral omdat je de quests op verschillende manier kan benaderen of oplossen naargelang je skills, perks, je karma-status en tegen wie je praat. En herspelen is eveneens leuk om de diverse eindes te ontdekken. Keuzes gemaakt tijdens het spel zullen immers invloed hebben op hoe het verhaal wordt afgesloten. Om maar te zeggen, een World of Fallout zou ongetwijfeld een pareltje van een wereld opleveren en liefhebbers van échte role-playing kunnen op beide oren slapen.

Rollenspelspecialisten kunnen zich natuurlijk ook terug verlekkeren op het SPECIAL-system, gecombineerd met de perks en skills. De perks bieden vooral leuke extra’s zoals de mogelijkheid om op een goed blaadje te staan bij de vrouwen, of het kunnen opeten van vijanden nadat je ze hebt afgemaakt. Nieuw is het VATS-systeem dat doet denken aan oudere turn-based games zoals UFO of Jagged Alliance. De tijd wordt even stilgezet en je kan kiezen welk lichaamsdeel van je tegenstanders je wil aanvallen. Zet het spel terug in gang en je krijgt de bloederige uitkomst in al zijn glorie op je scherm. Om één of andere niet nader te omschrijven reden zijn die steeds verschillende slow-motion beelden van afvliegende ledematen (waarna het effectief ook niet meer bruikbaar is door die vijand) of ontploffende hersenpannen niet alleen een lust voor het oog maar houden ze ook de combat interessant doorheen het spel. Mooi is dat! Vooral als je weet dat het gebruik van andere wapens ook andere effecten oplevert, visueel maar ook qua schade.

Je kan natuurlijk ook knallen en knokken in real-time, maar op de Xbox 360 viel dit toch wat tegen. Een gelikte FPS zoals Halo 3 of CoD4 is dit allesbehalve; bewegingen zijn traag en schokkerig en heel wat kogels gaan verloren terwijl je op zoek gaat naar een headshot. Gelukkig is het VATS-systeem zo goed uitgewerkt dat je gewoon daarop een beroep kan blijven doen, afgewisseld met de snellere real-time mogelijkheid voor gemakkelijke tegenstanders. Dat dit geen shooter is maar een complexe RPG blijkt overigens ook uit het feit dat je wapens en items moet herstellen wanneer je ze vaak gebruikt, en dat dat een stevige duit kost. Datzelfde detail wordt ook doorgevoerd naar health packs, stralingsziekte of pakweg alcohol. Zo kan je sterke drank drinken voor een tijdelijk opkikkertje, maar doe je dit te vaak, dan zal je naar huis waggelen in plaats van joggen.

In tegenstelling tot bij Oblivion zullen tegenstanders zich overigens niet scalen aan jouw ontwikkeling. Hoe verder je in het gebied doordringt, hoe moeilijker en sterker vijanden worden, en hoe gemakkelijker je diegene die je in het begin ontmoette kan afmaken. Op die manier krijg je toch het gevoel dat je alsmaar krachtiger en beter wordt en is het ook spannender om je nu en dan verder te wagen dan je zou mogen. In ruil zal je meer dan eens het loodje leggen, maar dit was sowieso al geen softcore spel.

Over dit game kan je pagina’s voltikken, maar uiteindelijk draait het enkel om een paar belangrijke elementen. De sfeer en het verhaal zijn compleet af, en kunnen in grote mate worden beïnvloed door je eigen keuzes. De personalisering van je avatar gaat erg ver en is bovendien meeslepend uitgewerkt; de quests, groot en klein, zijn boeiend en het gevechtssysteem zal je tocht tot op het einde van de nodige spanning en voldoening voorzien. Fallout 3 is een wereld die verdient te worden verkend en uitgepluisd door gamers die houden van kwaliteit, diepgang en beleving. Een topper!

Onze Score:
9.0
gerelateerd spel: Fallout 3
geplaatst in: Bethesda, Reviews, X360
tags: ,


Leave a Reply