gaming sinds 1997

Front Mission Evolved

Een game waarin je reusachtige robotten bestuurt en tegelijkertijd in dichtbevolkte steden vecht, dat moet toch gewoon een win-win situatie zijn? Niet! Square-Enix en Double Helix bewijzen ons namelijk het tegendeel met Front Mission Evolved!

Om maar direct met de deur in huis te vallen, de game is niet vergelijkbaar met de vorige Front Mission games. Waar de vorige telgen je turn-based strategy voorschotelden, krijg je nu een third person shooter. Op zich zou dit je juist meer moeten betrekken in het spel, maar de uitvoering is gewoonweg een ramp.

Als eerste hebben we het verhaal, normaal gezien één van de fundamenten voor een prachtige singleplayer. Wie kan er niet genieten van een meeslepende verhaallijn die zich afspeelt tijdens een globale oorlog? Een verhaal waar je voeling krijgt met de personages, waar je woedend wordt als één van de “good guys” gewond of gedood wordt? Zoek in dit geval echter niet naar dat alles. In deze game is het vertelsel zo oppervlakkig en cliché, en een regelrechte schande in vergelijking met de vorige Front Mission games, waar het verhaal telkens één van de hoogtepunten was.

Het hoofdpersonage blijkt toch wel zeer toevallig een experimentele robot aan het testen te zijn, net op het moment dat ze worden aangevallen. Zonder enige gevechtservaring roeit hij echter zowat elke vijand uit op zijn weg om uiteindelijk gerekruteerd te worden door zijn natie en de terroristen compleet uit te roeien. Dit is zowat het avontuur in een notendop.

Over de gameplay valt er ook maar bitter weinig positiefs te melden. Je speelt met een reusachtige robot in het midden van een stad of wildernis, maar van vrijheid is geen spoor te bekennen. Dat woord kenden ze blijkbaar nog niet tijdens de ontwikkeling. Dat men de speler naar bepaalde locaties moet sturen kan ik begrijpen, maar wat verschillende mogelijkheden om er te geraken waren welkom geweest. Het is toch veel aangenamer om via verschillende wegen naar een bepaald doel te gaan, in plaats van een rechte lijn te volgen van punt A naar punt B?

Je zou normaal gezien ook midden in een oorlog moeten zitten, maar daar merk je bitter weinig van. Je komt maar zeer zelden bondgenoten tegen die aan het bikkelen zijn, diegenen uit je eigen squad niet meegerekend. Die eigen teamgenoten doen wel goed hun job en doden regelmatig vijanden. Als je het slim aanpakt kan je hen regelmatig hele groepen vijanden laten uitroeien zonder zelf enig risico te lopen.

De vijandelijke robots, infanterie, tanks, helikopters, etc… vind je wel telkens terug op dezelfde plaats. Niet echt een pluspunt voor de herspeelbaarheid. Regelmatig in het spel zal je ook je robot verlaten om gebouwen te betreden. Dit gedeelte zorgt wel voor de broodnodige afwisseling, maar kan het falende – en belangrijkste – gedeelte met de robots niet goedmaken.

Grafisch is het spel een grote teleurstelling. Wagens zien eruit alsof ze uit een PlayStation 2 game komen. Hetzelfde kan gezegd worden van de gebouwen. De vijanden zelf zien er iets beter uit, maar zijn nog altijd te pover als je ze vergelijkt met de graphics uit andere games. Je kan bijvoorbeeld telkens enkele onderdelen van een vijandelijke robot verzwakken, maar de animatie en de graphics van deze stukken zien er telkens 100% identiek uit. Tel daarbij nog wat zwakke textures, en grafisch ziet het spel er gewoon meer uit als eentje van de vorige generatie, dan één anno 2010.

Het geluid is gewoon zwak, de geluidseffecten klinken korrelig, de muziek is niet om over naar huis te schrijven en de stemmen van de acteurs zijn een regelrechte ramp. De Japanse stemmen mochten dan misschien perfect gekozen zijn voor de personages, maar de Westerse stemmen klinken gewoon zo verkeerd.

Iets dat meer afwisseling zou moeten geven is je hangar. Deze locatie laat toe je robot tot in de kleinste details aan te passen, gaande van het onderstel tot het embleem op je armen. Dit zou prachtig geweest zijn in de singleplayer, als men je niet telkens verplichtte om bepaalde specificaties te gebruiken. Zo heb je een missie waarbij je verplicht wordt om met een 6-potig onderstel te gaan lopen, terwijl dit veel vlotter zou gegaan zijn met een zwevend onderstel. Het is onbegrijpelijk dat men zoiets gewoon niet deftig geïntegreerd heeft.

Multiplayer heeft het spel ook, zo heb je de bekende modes als king of the hill en deathmatch, en de hangar heeft hier wel een extra bijdrage. Jammer genoeg is er niemand online om mee te spelen. Je zit dus meer te zoeken achter spelers dan effectief elkaar op te blazen. Het enige grote lichtpunt dat ik gevonden heb zijn de vele verzamelopdrachten. Deze gaan van het opblazen van sensoren tot het vinden van verborgen sleutels en brengen wat broodnodig en eenvoudig plezier.

Front Mission Evolved zag er beloftevol uit, maar zet er een incompetent team achter of geef ze te weinig middelen en je hebt een flop van een game. De singleplayer zuigt, de multiplayer wordt door geen kat gespeeld dus waarom nog deze game kopen? Voor de Achievements dan maar, maar of je dat ervoor over hebt is een andere vraag!

Onze Score:
3.0
gerelateerd spel: Front Mission Evolved
geplaatst in: Reviews, Square Enix, X360
tags: , ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>