gaming sinds 1997

Genji

Van de Japanse spelontwikkelaar Yoshiki Okamoto (onder meer verantwoordelijk voor Onimusha, Devil May Cry en Resident Evil) komt er nu een verhaal van brutaal geweld en prachtige legende uit de tijd van de samurai-krijgers… Zo begint het verkoopspraatje op de achterkant van de hoes en voor een keertje zit er heel veel waarheid in.

Hoewel de titel in de weken voor de release met heel wat argwaan gevolgd werd, heeft hij toch grotendeels vriend en vijand kunnen overtuigen van zijn kwaliteiten. Het verhaal draait rond Yoshitsune, een Japanse krijger op de vlucht voor de Heishi-clan en Benkei, een krijger-monnik die al vroeg in het spel de zijde van Yoshitsune zal kiezen. Samen trekken ze ten strijde tegen de Heishi en of ze succesvol zijn ligt volledig in jouw handen, want beide personages zijn speelbaar. Yoshitsune is relatief klein en zeer snel, maar uiteraard ook veel minder sterk dan Benkei, de zware reus die in het begin een wapen met zich meedraagt dat verdacht veel op een sequoiaboom lijkt.

De inzet van de strijd tussen de twee helden en de Heishi-clan is niet alleen Japan, maar ook de Amahagane. Dit zijn zeldzame edelstenen die de bezitter allerlei magische krachten geven. Door het verslaan van de eindbazen kan je deze edelstenen verzamelen en ze bijvoorbeeld gebruiken om je personage te upgraden. Upgraden doe je ook door de benodigde experience points bijeen te vechten en dat vechten is meteen het sterke punt van dit spel. De gameplay kent een zeer toegankelijke hack ‘n’ slash-basis, maar al snel wordt duidelijk dat het toch veel dieper gaat dan dat. Als je eerst even rustig de hele situatie overziet, kan je erna snel verschillende combo’s aan elkaar rijgen en je Kamui-meter doen vollopen.

Je Kamui, dat is je bullet time in dit spel. Het is een feature die heel, heel erg handig is als je hem eenmaal onder de knie hebt. Wanneer je in een gevecht je Kamui triggert, krijg je beneden op je scherm een icoontje te zien wanneer je jouw aanval net moet uitvoeren. Doe je dit goed, dan kan je vrij lang in je Kamui-mode blijven zitten en vijand na vijand in slow motion afmaken. Indien je jouw Kamui-aanval goed uitvoert bij de gevechten met de eindbazen; zal je trouwens niet alleen heel erg snel door hun verdediging kunnen heenslaan, maar bovendien levert het je dikwijls ook speciale voorwerpen op. Deze kan je, samen met de nodige goudstukken, inleveren bij je lokale smid om op die manier enkele speciale wapens te laten maken. Naast het bestellen van wapens kan je ook allerlei voorwerpen kopen die je beschermen tegen magie, vuur, vergif, bliksem of die simpelweg je leven herstellen. Vergeet ook niet om met de twee verschillende personages de omgevingen eens goed uit te kammen op zoek naar die items. Je komt er niet alleen goedkoop vanaf, het geeft je dikwijls ook de kans om te genieten van de prachtige graphics in dit spel. Samen met de leuke geluidseffecten en de goede achtergrondmuziek zorgen de heldere kleuren voor een speciale sfeer. Je waant je zo in een film als House of Flying Daggers of Hero.

Met de gameplay, de graphics en de sfeer zit het dus meer dan goed. Kent het spel dan geen minpuntjes? Toch wel: ook hier wordt de trend gevolgd om games meer en meer filmische kwaliteiten toe te dichten en aldus worden soms de camerastandpunten eerder gekozen omwille van hun dramatisch effect dan om de speelbaarheid van het spel te behouden. Hoewel het slechts zelden gebeurt, zal je toch verschillende keren vloeken op de ontwikkelaars, omdat je net in je Kamui killing spree die éne vijand niet zag aankomen of dat je je in een eindbaas gevecht net niet goed genoeg kon positioneren om die éne effectieve aanval uit te voeren. Het is een klein minpuntje waar toch wel meer aandacht aan besteed had kunnen worden. Ook is het spel zeer kort; in minder dan zes uur zit je al aan de laatste eindbaas en daarna heb je in feite niet meer zoveel aan deze game. De replay value ligt vrij laag ondanks een continue mode en enkele unlockable features.

Wie van actiespellen houdt, maar toch wat meer wil dan blind hack ‘n’ slashen is bij Genji aan het juiste adres. Het spel is grafisch zeker één van de mooiste games op de PS2 en ademt een unieke sfeer uit, die me meer aansprak dan het duistere gedoe in Devil May Cry 3. De gameplay is heel toegankelijk maar toch diepgaand, zodat ook de gemiddelde gamer al vrij snel heel wat indrukwekkende kunstjes kan laten zien. Vraag is echter of je je zuurverdiende euro’s aan zo’n kort spel zou willen uitgeven…

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Genji: Dawn of the Samurai
geplaatst in: PS2, Reviews, Sony Entertainment
tags: ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>