gaming sinds 1997

God of War

Als een op hol geslagen tornado sleurt dit spel je mee op een tocht doorheen het oude Griekenland, langsheen gigantische, mythische wezens, onder dreigende vergezichten met kolkende golven en gierende vuurballen… Het grijpt je meedogenloos bij de keel vanaf het moment dat de menu’s verschijnen, snokt je heen en weer aan je controller tijdens de uren brutaal bloedvergieten en smakt je daarna botweg neer op de scherpe rotsen in de Egeïsche zee. God of War, beste vrienden, is wat we noemen een topper!

De dramatische avonturen van Kratos, een Spartaanse krijger en de held van het verhaal, krijgen we in kleine stukjes te verwerken zodat alles in het begin van het spel lekker mysterieus en spannend blijft. Al snel leren we het verschrikkelijke verhaal kennen van de hoofdrolspeler die sinds mensenheugenis het vuile werk voor de goden moet opknappen. Moe gestreden en uitgeput neemt hij nog een laatste keer de wapens op om een ultieme opdracht te vervullen: het verslaan van de god van de oorlog, Ares. In de hoop op die manier vergeving voor zijn vele zonden te verkrijgen mengt Kratos zich voor een laatste keer in het strijdgewoel.

Dit uiteindelijk eenvoudige verhaal wordt op een epische manier in beeld gezet en zo meeslepend verteld tijdens de vele tussenfilmpjes dat je helemaal mee wordt gezogen in de harde wereld van toen. En die harde wereld van het oude Griekenland wordt tijdens het spelen zelf op een even overtuigende wijze op je tv getoverd. Stuk voor stuk zijn de omgevingen pareltjes van leveldesign, volgestopt met secrets en boordevol prachtig ontworpen gebouwen, uitzichten en details. Sommige doen je echt geloven dat je je bevindt in een immense wereld vol van bergen, zeeën en uitgestrekte vlakten. Bovendien gebeurt er steeds wel iets in de achtergrond en zijn de modellen van Kratos en vijanden om duimen en vingers bij af te likken. Dit alles wordt door de uitstekende cameravoering perfect in beeld gebracht zodat je een echt cinematografische ervaring wordt voorgeschoteld.

Die ervaring wordt nog versterkt door de manier waarop de animatie is gebeurd. Elke beweging, elke overgang, sprong of verandering van richting wordt werkelijk perfect afgehandeld, maar aangezien GoW vooral een actiespel is, zijn de makers ook niet vergeten om de combatmoves en gevechten ongelooflijk knap en gemeen te animeren. Ledematen vliegen in het rond, bloed spat letterlijk alle richtingen uit, hoofden worden zonder aarzelen afgerukt en schedels zonder enige terughoudendheid ingebeukt. Bloederig, dat wel, maar met een overvloed aan stijl.

Het hoofdwapen van Kratos, de ‘Blades of Chaos’, zijn twee immense stukken bijl die met een ketting werden vastgemaakt aan zijn polsen en die hij vervaarlijk ver rond zich heen zwiert. Hoef ik nog uit te leggen dat hetgeen je er allemaal mee kan uitspoken zowat de knapste gevechten oplevert die ik al op console heb gezien?

Niet enkel dit draagt bij tot het gewelddadige karakter van het spel, ook de vele combos spelen een belangrijke rol. Deze zijn allemaal prachtig om te zien, sluiten perfect op elkaar aan en zelfs als je ze niet gewild opzoekt is elke klap die Kratos uitdeelt een genot voor het oog. Ik betrapte mezelf er zelfs op dat ik nu en dan een kreetje in de aard van ‘Wow man, dit spel is gewoon zoooooo cool’ slaakte, ietwat op dezelfde manier als wanneer je in The Matrix voor de eerste keer bullet time te zien krijgt.

Ook even meegeven dat naast dit stukje agressie er nog een ander volwassen kantje aan het spel zit. Zo wordt het orakel bijvoorbeeld voorzien van een dun stuk textiel zodat je een mooi beeld krijgt van haar best omvangrijke boezem. Ook in andere scènes krijg je dergelijke beelden, en in een mini-game kan je zelfs in bed kruipen met twee naakte Griekse deernes en hen tot een orgasme drijven. Vierkantje, driehoekje, cirkeltje, draaitje links, draaitje rechts en herhaal en de rest mag je zelf uitvinden! Had ik dit maar geweten toen ik voor de eerste keer met mijn … (zo is het wel genoeg…-red.).

Nu we toch over de fijnere kanten van het spel bezig zijn, een woordje over de gameplay is hier zeker gepast. Het grootste gedeelte van het spel zal je bezig zijn met rondrennen, verkennen en de vele knokpartijen tegen de erg verscheiden en interessante vijanden (minotaurs, cyclopen, undead krijgers, harpijen etcetera), afgewisseld met boss fights en enkele puzzels.

Naast combos krijg je tijdens het vechten soms ook de kans om mini-games op gang te zetten; op dat moment kruipt Kratos bijvoorbeeld op het monster en moet jij zo snel mogelijk een toets of een combinatie indrukken, waarna je een instant kill krijgt of je een boss tegen de muur kwakt. Mooi! Niet enkel kan je met je wapens aan de slag, mits een opgevulde mana-meter kan je ook magie gebruiken (bv. verstenen van tegenstanders of het sturen van een bliksemschicht).

Jezelf verbeteren doe je door het verzamelen van Red Orbs, die je kan inwisselen voor upgrades aan je wapens of de verschillende magische trucjes die je krijgt van de goden doorheen het spel. Op die manier vergroot niet enkel de range en de kracht van de attacks, maar krijg je er ook telkens nieuwe mogelijkheden bij zodat je beetje bij beetje de combinaties aanleert.

En die laatste zal je meer dan nodig hebben bij de ongeëvenaarde boss fights. Deze zijn niet groot in aantal, maar des te uitgebreider en erg creatief uitgewerkt. Je zal dikwijls gebruik moeten maken van zaken in de omgevingen, je zal snel moeten reageren, toeslaan en uitwijken en bij de meeste zal je meer dan eens in het stof bijten. Dit alles vergeet je echter erg snel als de tegenstander in kwestie neergaat en je met een werkelijk voldaan gevoel het volgende filmpje mag bekijken.

De controls zijn overigens goed uitgewerkt en alhoewel ik het vechten zelf in Ninja Gaiden nog een stuk dieper en beter uitgewerkt vond, vooral omdat in GoW na een tijdje het vechten toch iets teveel van hetzelfde wordt, is het net uitgebreid genoeg (blocken is wel degelijk nodig) voor dit veel toegankelijkere spel.

Enkele andere wapens (met even prachtige animaties) waren echter welkom geweest. De moeilijkheidsgraad op Normal is in tegenstelling tot Ninja Gaiden dan weer wel van een normaal en doenbaar niveau en dankzij de vele checkpoints moet je quasi nooit lange stukken opnieuw spelen. De God mode biedt de erg ervaren speler wel een extra uitdaging en beloont je met meer stukjes film als je het tot een goed einde brengt. Samen met wat vrij te spelen ‘deleted levels’ en ‘behind-the-scenes’-materiaal zorgt deze moeilijkheidsgraad voor een hoger replaygehalte.

Zoals gezegd krijg je ter afwisseling ook puzzels te verwerken die kunnen verschillen van het balanceren op een balk, het verschuiven van een kist tot het oplossen van ingewikkelde constructies waar je toch een hele tijd mee zult bezig zijn. Ze hebben echter allemaal een ding gemeen: ze zijn leuk, uitdagend en gaan op geen enkel moment storen!

Het geluid verdient evenzeer hetzelfde soort lof: de soundtrack is fenomenaal, met prachtige stukken orkestrale muziek die heel goed de intense gevechten ondersteunen en de tussenfilmpjes van het nodige drama voorzien. De effecten vielen me minder spontaan op, maar ze zijn zeker op hoog niveau afgewerkt. Wat ook een aparte vermelding verdiend is de voice-acting die van een torenhoog niveau is. De vertelster is zo goed dat je na drie seconden helemaal vergeten bent dat je niet op een rots hoog boven een bulderende branding staat, maar gezellig thuis in de zetel zit (de vertelster blijkt Linda Hunt te heten -red.).

God of War is uren puur actieplezier van het hoogste niveau, vooral omwille van het prachtige verhaal, de uitstekende graphics en muziek, de vettige animaties en de voldoening gevende puzzels. Dit wordt bovendien ondersteund door solide en perfect gebalanceerde gameplay, beter dan gemiddelde gevechten en werkelijk adembenemende bossfights, overgoten met een volwassen en donker sausje van bloedvergieten, sarcastische humor en schaars geklede dames. Dit is het virtuele equivalent van een epische actiefilm, maar het enige verschil is dat jij het deze keer bent die keet mag schoppen. Het spel is niet zonder enkele kleine foutjes en misschien zullen hardcore gamers dit net iets te mainstream vinden, maar als Kratos en God of War jou na vijf minuten niet bij het nekvel hebben gegrepen, dan werp je beter je PS2 bij het afval!

Onze Score:
9.0
gerelateerd spel: God of War
geplaatst in: PS2, Reviews, Sony Entertainment
tags: , ,


Leave a Reply