gaming sinds 1997

Gotcha Force

Toen ik de doos van dit spel vastpakte kreeg ik meteen de kinderlijke gevoelens terug van toen ik vroeger als een zombie voor de televisie zat te kijken naar de avonturen van Pikachu en zijn vriendjes. Dit spel is namelijk een mengelmoes van Pokemon en Medabots. Het heeft de verzamelelementen van Pokemon en robotjes kennen we natuurlijk van Medabots. Natuurlijk is het mijn taak om te ondervinden of deze combinatie het nu gemaakt heeft, nietwaar?

Wanneer ik het spel voor de eerste keer opstartte had ik al meteen een opmerking; het standaardvolume van het geluid staat veel te hoog. Om even een vergelijking te maken, bij al mijn andere spellen staat het volume op 30, hier zet ik het op 10. Maar dat is natuurlijk geen erg probleem want je kan dit natuurlijk aanpassen…

In het menu heb je de keuze tussen Story Mode, Challenge, Versus, Options en Collection. Bij Collection kan je je verzamelde robotjes bekijken, en bij Options kan je het spel instellen naar keuze. Je kan gelukkig ook daar het volume aanpassen ;). Dan start ik zoals gewoonlijk eerst de Story Mode op.

Het voorfilmpje is van dezelfde tekenstijl als Pokemon en consorten, zeer Japans-ogende tekenfilmpjes dus en daar hou ik van. Even had ik zin om die DVD van Medabots die ik ooit met de bank heb gewonnen te bekijken, maar dat idee liet ik maar liggen.

Het verhaal is zeer simpel in een notendop samen te vatten; Op een dag ziet een jongetje, Kou genaamd, een meteoor neerstorten in het bos verderop. Hij snelt ernaartoe vindt een robotje dat zo klein is dat het op de palm van zijn hand kan staan. Zijn naam is G Red, een Gotcha Borg van de planeet Mega Borg. Deze is echter vernietigd door de Death Force, welke het nu op de aarde gemunt heeft. Daarom komen de Gotcha Borgs naar de aarde om ons te beschermen. Samen met G Red start Kou de Gotcha Force, die de aarde gaat redden van het kwaad.
Typisch Japans verhaaltje dus.

Mijn eerste gevechtje start. Hierin moet ik de controls zelf maar uitzoeken, of ik moet in het boekje gaan kijken. Dit laatste had ik te laat door maar ze zijn gelukkig niet reuzemoeilijk. Bewegen doe je met de Control Stick, aanvallen met de B en X knop. Je kan deze soms ook ingedrukt houden voor nog een andere aanval. Met de A kan je springen en sommige robots kunnen ermee vliegen. Met de L en R knoppen lock je op een andere vijand.

De graphics van het spel zijn niet super. De robots zijn wel mooi afgewerkt, en er zijn er ook meer dan 200 unieke, maar de aanvallen zijn niet echt mooi, zoals explosies en kogels enzo. Het is wel duidelijk de bedoeling om het cartoony te laten overkomen maar de aanvallen zijn gewoon duf. Ook de levels waarin je speelt zijn niet om van achterover te vallen, meer dan een lege ruimte met hier en daar een tafel of een heuvel zal je niet tegenkomen. Je merkt niet echt dat je met mini-robots te maken hebt, dit is enkel af te leiden uit de bureaulampen en bedden, enz. die groter zijn dan jijzelf.

Het geluid is ook niet om naar huis te schrijven. Steeds weer hetzelfde liedje op de achtergrond en simpele ‘dzief dzief’ geluiden wanneer je schiet. Dit verveelt gelukkig niet – het past wel bij het spel – maar het had heus wat beter gemogen.
Conversaties zijn dikwijls vervelend. De zinnen worden niet helemaal gelezen en in plaats daarvan weerklinkt bij het verschijnen van een zin een kreet van je robot, zoals ‘HOOOOAAA?’, en ‘HMMMM’. Je mannetje zelf babbelt door de gevechten door ook nog eens van ‘OOH YEA’, ‘YOU CAN DO IT’, en meer van die dinges.

Maar ja, we weten dat geluid en graphics geen game maken maar dat het de gameplay is die hierin een grote rol speelt! En hier zit het allemaal wel lekker snor. Je hebt een hoeveelheid GF Energy, die je nodig hebt om te vechten. Daarmee ‘betaal’ je je robots.

Als je bijvoorbeeld 800 GF Energy hebt, zal je een robot die 500 GF en een die 300 GF Energy vergt kunnen gebruiken. Ga je er echter boven, dan kan je niet al je robots gebruiken. Per gevecht krijg je GF Energy bij. Als je wint krijg je soms een robot of een item. Steeds na een battle was ik superbenieuwd of ik nu een nieuwe robot kreeg of niet. Die verzameldrang van bij Pokemon kwam weer naar boven borrelen.

Je moet niet enkel vechten tegen de Death Force, maar ook trainingen tegen je allies zijn aanwezig. Je leest het goed: je allies. Je speelt hier niet alleen in dit spel.

Sommige battles moet je alleen overleven, maar de meeste zijn met een door de computer gestuurde partner, die ook echt goed meewerkt. De AI van de robots is zeer goed gedaan, zowel van de vijandelijke als van je allies. De “slechte” robots helpen elkaar, alsook je eigen robots jou helpen. Dit gaat van je teammaat healen tot je bijstaan als jij wordt aangevallen door 3 opponenten tegelijk.

Soms gaat het er iets te hectisch aan toe en dan komen de framedrops wel eens om het hoekje loeren.
Ook de camera is megavervelend, dikwijls zit de camera ‘onder de grond’ en zit je naar rondhuppelende voeten te staren.

De Story Mode is niet echt lang, ik heb ze uitgespeeld in 15 uur en half. Moeilijk is het ook niet, alhoewel je wel merkt dat het spel steeds zwaarder wordt, er waren verschillende gevechten die ik een keer opnieuw moest proberen omdat heel mijn team robots genadeloos afgeslacht was door de Death Force. Wanneer je het verhaal hebt uitgespeeld kan je wel terug opnieuw beginnen met alle robots die je in je vorige avontuur hebt verzameld zodat je je collectie robots kan vergroten.

Multiplayer is ongeveer hetzelfde als singleplayer, alleen zijn de graphics hier enorm achteruitgeschroefd zodat het precies een N64 spel is.

Bij Versus kan je met maximaal 4 spelers spelen, een normaal gevechtje, en als je niet genoeg vrienden hebt kan je ook de computer inschakelen. Bij Challenge speel je maar met 2, en moet je steeds tegen de computer spelen. Als je wint ga je meteen naar het volgende, met hetzelfde team robots. Je bent wel terug volledig genezen. Een soort survival dus.

Dit is een zeer leuke titel, vooral voor Pokemon/Medabots fanaten. De drang om verder te spelen en meer en meer nieuwe robots te verzamelen is zeker aanwezig. De mensen die echter games kopen voor de graphics zullen dit niet meteen fantastisch vinden. Ben je een fan van het verzamelen zoals bij Pokemon, ben je gefascineerd door robots, kijk je niet zozeer naar de graphics? Dan is dit een titel waar je je zeker mee zal amuseren.

Onze Score:
7.0
gerelateerd spel: Gotcha Force
geplaatst in: Capcom, GC, Reviews
tags: ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>