gaming sinds 1997

Gran Turismo 4

Hier zijn we dan. Gran Turismo 4 is eindelijk beschikbaar na meerdere vertragingen, maar middenin de ontwikkeling werd de online mode geannuleerd (met wat geluk krijgen we die dit jaar nog met GT4 Online). We zitten dus eigenlijk opgescheept met een soort Gran Turismo 3 Redux. Zijn de eerste tekenen van verval zichtbaar op de keizer van de racegames?

Wanhoop echter niet, Gran Turismo 4 doet nog steeds waar het het beste in is, en dat is het ultieme rijgevoel simuleren. Er is geen enkel spel dat ook maar in de buurt komt van GT4′s ultrarealistische rijphysics en indrukwekkende afwerking. Het spel is ook veruit het uitgebreidste racegame ooit. Het heeft een ongezien aantal wagens, modes en opties. Ik vermoed dat het ongeveer zo’n 100 à 200 uren zal duren eer je het spel volledig uitspeelt. Dat betekent dus een dikke 10/10 voor prijs/kwaliteit!

De game bestaat uit twee grote delen: Arcade en Gran Turismo. Die laatste is veruit de interessantste, maar die komt later aan bod in deze review. Over naar Arcade dus. Zoals in de vorige delen, geeft de Arcade mode je een uitgebreide keuze aan wagens en parcours om op te rijden (wel nog steeds niet zo uitgebreid als in de GT-mode). Alle wagens zijn op voorhand maximaal getuned, dus de “pick up & play” factor is er erg groot. Je kiest gewoon een wagen en een racebaan, selecteert automatische of manuele versnellingen, kiest een A.I. niveau tussen -10 en +10 en daar ga je dan. Arcade huist ook de obligate multiplayer opties. Je kan racen in splitscreen of via iLink/LAN. Hoewel de multiplayer best aangenaam is, kon hij mij niet volledig bekoren. Het gebrek aan online play is een zwaar minpunt, zeker als je bekijkt dat zelfs DTM Race Driver 2 een online multiplayer voor 8 spelers heeft. Gran Turismo kan het zich niet meer veroorloven om dergelijke opties achterwege te laten, want games als Enthusia Pro Racing en Forza Motorsport winnen langzaam maar zeker terrein.

Ok, genoeg getreurd. Tijd om te becommentariëren waar het werkelijk om gaat: de Gran Turismo mode. Gamers die de reeks kennen, zullen onmiddellijk de sterk verbeterde interface opmerken. Over heel het scherm (een kaart eigenlijk), staan er allerlei keurig gesorteerde icoontjes, bv. die van de Amerikaanse, Europese en Japanse autofabrikanten, hun respectievelijke competities, extra arena-pictogrammen voor de Beginner, Professional, Extreme competities en weet ik veel wat nog allemaal. De nieuwste en interessantste verandering aan de reeks is GT4′s Photo Mode, waarin je een locatie kunt kiezen om foto’s te nemen van je stalen ros. Je kan de hoek kiezen waarut je fotografeert, de camera op en neer kantelen, inzoomen, verschillende lenzen en filters kiezen; wel, eigenlijk alles kan je naar wens aanpassen. Je kan zelfs de richting kiezen waar je wielen naar wijzen! Als je wilt kan je je foto’s opslaan op een memory card (of zelfs een USB-stick) of ze afprinten met een compatibele printer. Ik ben zeker dat veel autofanaten deze mode zullen koesteren. Zelfs ik heb genoten van het uurtje ofzo dat ik ermee experimenteerde en ik ben normaal niet echt een die-hard fotograaf :)

De andere innovatie in GT4 is B-Spec, waarin je niet zelf een racewagen bestuurt, maar in de huid kruipt van een teambaas. Je kan je piloot allerlei orders toespelen die zijn rijstijl zullen bepalen. Als je wilt dat hij een voorligger inhaalt, laat je hem best wat meer risico’s nemen, maar wees gewaarschuwd: voor hetzelfde geld verliest hij zelfs plaatsen! Je kan ook zijn pitstopstrategie bepalen etc. B-Spec is op zich wel een goed idee, maar ik vond het eerder saai. De camerahoek kiezen en een andere kerel vertellen wat hij moet doen is nu niet echt mijn definitie van boeiende gameplay.

Gelukkig is het racen zelf heel wat plezieriger, maar voor je dat ook überhaupt gaat doen, moet je eerst een wagen kopen. Alhoewel, de paar miezerige credits waarmee je begint zijn met moeite genoeg om een grasmaaier te kopen, laat staan een competitieve wagen. De bezitters van een GT3 savegame hebben echter geluk. Zijn krijgen 100.000 Cr. bonus, wat meer dan genoeg is om een degelijke kar te kopen. Ik heb deze “truc” (het een cheat noemen zou er wat over zijn) ook toegepast en kocht mezelf een spiksplinternieuwe, zwarte Dodge Viper SRT.10, bouwjaar ’03. Met dit zwaar pk-beest kon ik zonder problemen de eerste paar races winnen, maar na 10 cups ofzo stond ik voor mijn eerste spreekwoordelijke muur. Er waren geen races meer die ik kon meedoen zonder license, en diegene die nog open waren, waren veel te hoog gegerepen voor mijn sterk ondersturende (en dus slippende) wagen.

En ja hoor, daar zijn ze weer: de licences, geliefd door enkelen, gehaat door velen. Opnieuw zorgen deze vervelende tests van je rijkunsten ervoor dat je weer een tijdje de “feel” van de game verliest. Het concept van deze rijbewijzen begon al verouderd te raken in GT3, maar in GT4 zijn ze volledig voorbijgestreefd. Het is niet moeilijk om overal brons te halen (zelfs de zilveren medailles zijn best te doen, maar om de gouden medailles te halen zul je jezelf moeten overtreffen), maar het nam allemaal tijd in beslag, die ik liever had besteed aan races. I hoop uit de grond van mijn hart dat Kazunori deze irritante dingen achterwege laat in GT5, of ze tenminste niet verplicht maakt (lees: de die-hards kunnen nog steeds proberen zilver en goud te halen om hun ego te strelen, de anderen krijgen hun rijbewijzen op voorhand).

Maar eens je toch op de baan staat, toont GT4 zijn troeven. Het racegevoel is onbeschrijflijk; dit spel is het enige (uitzonderingen daargelaten) dat er in slaagt om je het gevoel te geven dat je met een echte wagen aan het rijden bent. Zelfs het kleinste tikje aan de analoge stick verandert de richting van je voertuig, wat zorgt voor een erg precieze besturing. Elke wagen voelt ook anders, zij het nu een vlot sturende Mitsubishi Lancer MR Evo VIII of een echt pk-monster als de gloednieuwe Ford GT (de 2005 remake van de klassieke GT40). Het voelt echt alsof je op het asfalt aan het toeren bent. Om mooi bochten te nemen, moet je het gewicht van je wagen verschuiven en de remmen ten volle benutten. Jammer genoeg ligt hier ook een van GT4′s grootste minpunten. Om een bocht te nemen kan je evengoed je voorligger rammen en ten koste van hem de bocht nemen, want je zal daarvoor geen schade oplopen en geen straftijd krijgen. Er is reeds veel gezegd en geschreven over GT4′s afwezige schademodel, ik vind nog steeds dat het erin had moeten zitten. Zeg nu zelf, kan je het realistisch noemen dat je gewoon de hele tijd “botsautootje” kan spelen zonder mechanische of visuele schade te ondervinden? Ik denk het niet…

De A.I. tegenstanders lijden ook nog steeds aan chronische dementie, aangezien ze nog steeds niet weten of jij al dan niet op het circuit rondjes maalt. Ze volgen de de ideale rijlijntjes en wijken er quasi nooit vanaf. Wel, in zeldzame gevallen maken ze eens een missertje, maar dat zijn uitzonderingen. Wanneer je zelf eens op de ideale lijn rijdt, botsen ze met alle plezier tegen de achtertrein van je wagen, zonder zelfs ook maar een uitwijkmanoeuvre in overweging te nemen. Inderdaad, de A.I. is niet verbeterd in die vier jaar, en hij was toen al niet denderend.

Iets dat wel verbeterd is, zijn de graphics. En oh my god, wat ziet dit spel er mooi uit. Ik kan in alle eerlijkheid zeggen dat er geen enkel racespel de vergelijking aan kan gaan met Gran Turismo 4 op gebied van graphics, Forza Motorsport inbegrepen. De game vliegt voorbij aan een erg vlotte 60FPS, zonder ook maar de kleinste hapering. Ik vermoed dat de bovenste limieten van de PS2 nu wel bereikt zijn, maar niettemin, wat we hier zijn is op zijn minst verbazingwekkend. Elke auto is 100% nauwkeurig nagebouwd, zonder ook maar een spoor van aliasing (kartelrandjes). De kersen op de taart zijn echter de prachtige lighting en de real-time reflecties. Ik daag je uit, race eens door Hong Kong en sta versteld van de ondergaande zon en de flashy neonreclames die worden gerflecteerd op het dak en de motorkap van je bolide. Adembenemend gewoon.

En wat zou deze review zijn zonder nog wat cijfertjes. De game bevat meer dan 700 scheurijzers, gaande van de 60′s & 70′s tot nu. Zelfs de Ford Model T zit erin, de eerste wagen die aan een lopende band werd geproduceerd. Niet dat je hem ooit zult gebruiken, maar het geeft toch een mooi beeld van de overvloed aan stalen rossen in GT4. Maar dat is nog niet alles, er zijn ook meer dan 50 circuits om op rond te hossen, dus je zal nooit een gevoel van herhaling krijgen, wat wel het geval was in GT3. Er zitten beroemde in, zoals Laguna Seca (met de roemruchte corkscrew), Suzuka of zelfs de Nürburgring (waar 1 rondje 10 minuten duurt!), maar er zitten ook heel wat nieuwkomers in. Toch zijn het de stadsparcours als Paris, Hong Kong en New York die me het meest nableven. Het deed namelijk wat raar toen ik de plaatsen herkende waar ik al geweest was (Times Square, de Arc de Triomphe,…).

Gran Turismo 4 blinkt ook uit op auditief gebied. Ok over de soundtrack valt te discussiëren, met enkele vervelende liedjes en meerdere goede (Franz Ferdinand, Queens of the Stone Age), maar op gebied van autogeluiden komt niets ook maar in de buurt. Elke kar heeft zijn specifiek motorgeluid, van het zacht gezoem van een Mazda MX-5 tot het oorverdovend gebrul van de eerder vermelde Dodge Viper SRT.10, wat de ervaring des te intenser maakt, zeker in combinatie met het geluid van piepende banden op het asfalt of in het grint. Indrukwekkend gedaan.

Wanneer ik alles op een rijtje zet, blijf ik zitten met gemengde gevoelens. Ja, Gran Turismo 4 is alweer de beste race-simulator, het heeft een ongelooflijk gamma aan auto’s en features, de beste graphics die het genre ooit gezien heeft en indrukwekkend geluid, maar ik heb nog steeds het gevoel dat er meer in zat. De game lijdt nog steeds onder de zwakke A.I. en het gebrek aan een schademodel. Verdomme, zelfs het nemen van shortcuts blijft ongestraft! Zonder de beloofde online play brengt GT4 eigenlijk niks nieuws en kan ik nog steeds niet het “been there done that” gevoel van me afschudden. Polyphony Digital moet beseffen dat ze niet kunnen blijven stilstaan en de vruchten van het verleden blijven plukken. Gran Turismo 4 is een superspel in de meeste opzichten, maar GT5 zal grote veranderingen moeten ondergaan, anders gaat deze reeks zijn ondergang tegemoet. Kazunori Yamauchi, laat Gran Turismo alstublieft niet veranderen in een tweede Tomb Raider…

Onze Score:
9.0
gerelateerd spel: Gran Turismo 4
geplaatst in: PS2, Reviews, Sony Entertainment
tags: ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>