gaming sinds 1997

Grand Slam Tennis 2

De eerste Grand Slam Tennis, die ondertussen alweer twee jaar achter ons ligt, verscheen op de Wii en viel vooral op door z’n speelse stijl. Opvolger Grand Slam Tennis 2 verschijnt dan weer op X360 en PS3 en gaat de serieuzere toer op. Het valt echter af te wachten of dat dan voldoende is om huidige tennisgiganten Top Spin en Virtua Tennis het vuur aan de schenen te leggen.

Wat meteen opvalt, luttele seconden nadat ik het schijfje in m’n Xbox plaats en verwelkomd wordt door het startmenu, is dat EA ook hier zijn welgekende stijl uit onder andere FIFA en Madden getransponeerd heeft. Een strak uitzicht, maar volgt de gameplay ook datzelfde niveau? Vormelijk gezien alvast wel. Dankzij de samenwerking met ESPN word je in een volwaardige televisiesfeer ondergedompeld terwijl je de mogelijkheid krijgt om met allerlei huidige en voormalige toppers te spelen. Zo dagen Nadal, Djokovic, Federer, maar ook McEnroe, Borg en Sampras op of je kan ook gewoon met je virtuele zelve spelen natuurlijk. Pat Cash en John McEnroe nemen de commentaar voor hun rekening, maar net zoals bij FIFA heb je na een wedstrijdje of vijf wel alle mogelijke commentaren al ettelijke keren gehoord en storm je richting de mute-knop.

Waar EA vooral zichzelf mee van de concurrentie wil onderscheiden, is de Total Racket Control. Gamers met minder geduld kunnen nog altijd voor de klassieke ‘ram gewoon op de knoppen’-aanpak gaan, maar met Total Racket Control biedt EA een nieuwe uitdaging. Door middel van de rechterstick kan je perfect controleren hoe en waar je die gele bal mept. De trainingsacademie-mode leert je hoe je deze techniek onder controle krijgt, en dat allemaal met de geweldige vocale steun van je leermeester, de legendarische John McEnroe (de man staat voor iéts centraal op het doosje). Via zijn trainingen leer je hoe je met behulp van de stick een topspin- of slicebal geeft, en hoe je die dan net in dat hoekje van het terrein plaatst dat jij voor ogen had. Een heuse aanpassing als je gewoon bent om enkel met de knoppen te spelen, maar het zorgt er wel voor dat het spel net iets minder snel afgezaagd aanvoelt.

Want dat gevoel daagt gauw op in de carrière-modus. Creëer je een nieuwe speler, dan heb je een relatief lage rating van 35, waarna je het moet opnemen tegen nobele onbekenden met 50 als rating, en later ook tegen kleppers die tegen de 80 aanleunen. ‘Ramp, hiervoor zal ik nog enkele seizoentjes moeten oefenen’, hoor ik je al denken, maar neen hoor. Even wat logisch nadenken en de bal op een slimme manier terugmeppen, en binnen de kortste keren ben je zowat overal kampioen. Het hele idee dat deze titel je léért tennissen en rustig laat groeien in het wereldje, wordt zo al snel ondermijnd.

Je tegenstand wordt immers al vrij tot zeer snel aan gort gemept bij de standaardinstellingen van dit spel. In je eerste jaar als opkomend tennistalent kan je zo al vrij makkelijk de vier Grand Slams binnenhalen – als je wat geconcentreerd blijft spelen lukt dit je zelfs zonder al te veel games te verliezen – en schrijf je ook de vier bijkomende toernooitjes op jouw naam. In totaal zijn er dus slechts acht toernooien te beleven, wat ook al aan de magere kant is. Buiten de generische spelers en de huidige toppers worden daar ook nog de oude legendes aan toegevoegd, waardoor je ineens in de halve finales een duel mag uitvechten tegen Boris Becker, om maar een voorbeeld te geven. Een leuke toevoeging is dan weer wel dat alle toppers hun eigen speelstijl krijgen in het spel. EA zorgde ervoor dat de karakteristieke bewegingen en eigenschappen van Nadal, Sharapova en co zo veel mogelijk gerespecteerd werden; een fijn realistisch toetsje aan Grand Slam 2.

Een ander positief punt zijn de ESPN Classics, legendarische wedstrijden of sets die jij nog een keer mag overspelen met daarbij enkele bijkomende opdrachten à la ‘Sla vijf aces’ of ‘Scoor drie keer met een smash’. Je begint met de legendarische matchen van de jaren 2000 en via de punten die je daar bijeen sprokkelt speel je matchen uit de jaren ’90, ’80 en ’70 van de vorige eeuw na. Breng je het gros daarvan tot een goed einde, mag je ook nog eens hypothetische legendarische matchen uitvechten, zoals een duel McEnroe-Federer in de finale van Wimbledon bijvoorbeeld.

Ook online valt deze Grand Slam Tennis 2 nog wel te pruimen. Je neemt het tegen anderen op in verschillende types wedstrijden, gaande van losse partijtjes tennis tot volledige toernooien. Als je je nog wat verder in de carrière-mode verdiept, kan je hierbij je virtuele zelve gebruiken, maar ons leek het alvast handiger om toch maar voor gevestigde waarden à la Djokovic of Murray te kiezen. Je kan zelfs elkaars speler downloaden, waardoor andere (nagemaakte) toptennissers die niet in het spel zitten ondertussen al een plekje in het roster gekregen hebben dankzij enkele fans.

Conclusie: Grand Slam Tennis 2 is niet bepaald dé topper inzake tennisgames. De klassieke tweestrijd Top Spin-Virtua Tennis moet niet meteen vrezen dat een derde hond met het been zal gaan lopen, maar compleet op hun lauweren rusten is ook niet meteen aangeraden. De positieve punten worden nog net iets te veel weggedrukt door de slechtere kantjes van het spel. Qua besturing en realisme zit het spel goed in elkaar, maar het wordt net iets te snel eentonig, vooral in de carrière-mode dan. Geen topper, maar wel meer dan een louter simpel tussendoortje.

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Grand Slam Tennis 2
geplaatst in: Electronic Arts, Reviews, X360
tags: , ,


Leave a Reply