gaming sinds 1997

Green Lantern: Rise of the Manhunters

In Green Lantern: Rise of the Manhunters kruip je in de huid van Hal Jordan en in een spel dat de recent uitgekomen film wat extra aandacht moet geven. Het is een typische film-game, maar wel eentje dat zijn eenvoudige gameplay van het nodige plezier weet te voorzien zo dat fans van de comicheld hier iets aan gaan hebben. Voor de rest van de gamers is het een licht verteerbaar tussendoortje.

Je zal vooral bezig zijn met knokken en het goeie nieuws is dat dit gedeelte vlot en strak is uitgewerkt. Je slagen, bewegingen en worpen worden goed uitgevoerd, je krijgt duidelijke feedback en dankzij een genereuze line-up aan extra wapens en mogelijkheden word je op tijd en stond voorzien van iets nieuws. De shitload aan wapens is ook nodig om de duizenden robotachtige wezens een kopje kleiner te maken doorheen het verhaal. De wereld moet gered, en zoals zo vaak in games betekent dat vooral het afmaken van genoeg tegenstanders om een middelgrote stad te vullen.

Wie niet veel afweet van deze Groene Lantaarn-man – en dat lijkt me zowat iedereen in onze contreien – zal in elk geval zoals mij niet echt meegesleept worden door het verhaal. De makers doen ook niet echt hun best om je te introduceren in het universum van deze comic-wereld, laat staan dat ze de tijd nemen om de personages uit te bouwen en te laten evolueren. Fans zullen echter wel voldoende referenties vinden en iedereen kan genieten van de superkrachten die in co-op nog een stuk leuker om te beleven zijn. Je moet weliswaar samen in de zetel zitten, maar dit is zo’n spelletje dat je met plezier met je vriendin of een maat op een zaterdagavond opzet om wat te dollen.

Het helpt in dat geval dat je nooit teveel zal moeten nadenken, verloren zal lopen of laat staan vastzitten omdat de tegenstand te sterk uit de hoek komt. Met andere woorden, het is een ontspannend stukje knokken doorheen typische lineaire gangen en de nodige grotere arena’s met vijanden die op maat van je krachten gesneden zijn. Ter afwisseling mag je nu en dan eens een puzzeltje oplossen en ook in de lucht al vliegend je ding doen, maar deze side-scrolling intermezzo’s zijn een beetje teleurstellend omwille van de vele beperkingen. Veel meer dan rondvliegen en in de juiste richting mikken hoef je niet doen.

De controls zal je ook nooit moeten opzoeken en mits een minimale inspanning krijg je een maximale beloning in de vorm van spectaculaire combo’s, ontploffingen en pijp aan maarten gevende Manhunters. Wie al wat ervaring heeft met actiespelletjes vindt ook zijn gading dankzij de nodige subtiliteit die vervat zit in de ontwijk- en blokkeerbewegingen maar zal tegelijk geeuwend de eindbazen ontdekken. Erg creatief is men niet geweest en zoals zo vaak in goedkopere producties ligt de uitdaging ‘m vooral in het aantal keren dat je de vijand moet raken, niet in de manier waarop. Nog eens, de perfecte balans tussen diepgang en oppervlakkig plezier die je nodig hebt voor een relaxte avond, maar nooit meer dan dat.

Green Lantern: Rise of the Manhunters is met andere woorden een geslaagd game voor fans van de film en de held. Je krijgt een erg toegankelijke en strak uitgewerkte actiegame met genoeg afwisseling en fanservice zodat iedereen hier een aantal leuke en ontspannende uren mee kan doorbrengen. Toegegeven, uitgedaagd word je nooit en ook de makers hadden allerminst de bedoeling hier een meesterwerk van te maken. Jammer dat het niet net iets meer mocht worden, maar wij kunnen heel wat slechtere manieren bedenken om je console van een nieuw snackje te voorzien.

Onze Score:
7.0
gerelateerd spel: Green Lantern: Rise of the Manhunters
geplaatst in: Reviews, Warner, X360
tags: , ,


Leave a Reply