gaming sinds 1997

Harry Potter and the Goblet of Fire

Harry Potter en de Vuurbeker doet wat je van een dergelijk game verwacht. Het wijkt niet af van het verhaal en de personages die we kennen uit het boek en de film, biedt je de nodige actie en avontuur en vervolledigt alles met de obligate verzamelwoede die zo kenmerkend is voor consolegames.

Harry, Ron en Hermelien zijn opnieuw van de partij, maar verwacht niet te veel diepgang of verschil in gameplay tussen deze verschillende personages. Meer nog: de meeste puzzels zijn erg eenvoudig, aangezien de oplossing zowat in je schoot wordt geworpen door de contextgevoelige opzet. Als er bijvoorbeeld een steen in de weg ligt, dan moet je die uit de weg slepen met een ‘leviosa’-trucje. Leuk is wel dat je vriendjes je komen helpen als de steen te zwaar is en bovendien kan je de twee andere personages in co-op laten besturen door twee van je echte vrienden.

Ikzelf ben echter de 14-jarige leeftijd al lang voorbij en kon die laatste optie bezwaarlijk uittesten met mijn echte vrienden, uit schrik om voor altijd als loser beschreven te worden. Voor alle anderen is het een erg leuke extra en als je familie bestaat uit een kudde zusjes zullen die het ongetwijfeld erg leuk vinden om samen de brave en toegankelijke puzzels op te lossen. Het uiteindelijke doel is steeds om Tri-Wizard Shields te zoeken die te vinden zijn in de vele locaties (waaronder enkele hele leuke, zelfs voor een Potter-onkundige als mezelf) en in de achterzak van de bosses. Die dingen vinden is immers de enige manier om te vorderen in het game.

Naast de moeilijkheden die de omgeving je oplegt zal je dus ook de nodige tegenstanders moeten verslaan. Daarvoor kan je gebruik maken van Charms en Jinxes, en ook hier weer zal samenwerking van de personages zorgen voor een sterkere aanval en de broodnodige variatie. Het aantal vijanden is immers niet zo gevarieerd dat je er warm van wordt.

Het RPG-element werd evenmin vergeten, maar verwacht ook hier niet al te veel diepgang, maar een systeem dat voorzichtig wat personalisatie binnensmokkelt in een anders oppervlakkig spel. Het verslaan van stouterds en het zoeken onder stenen en planten levert je bonen op, waarmee je dan weer kaarten aankoopt die bepaalde aspecten (kracht, uithouding, magie, …) van Harry, Ron of Hermelien verbeteren. Op die manier kan je kiezen hoe je een bepaald level aanpakt en de eruit resulterende spelervaring wat naar jouw voorkeur veranderen.

Zoals gezegd worden ook de verzamelaars op hun wenken bediend. Naast het feit dat de hele bedoeling van het spel draait rond het zoeken van die Shields, kan je ook nog eens mini-schilden, beeldjes en paddenstoelen aan je collectie toevoegen. Als beloning krijg je extra kaarten of worden er Tri-Wizard Shields of Challenges vrijgespeeld. Obsessief-compulsieve gamers zullen hier zeker wat extra herspeelbaarheid in terugvinden. Ik niet. Wel leuk zijn de extra uitdagingen en levels die je op die manier verkrijgt, omdat die wat afwisseling van de hoofdbrok bieden, zoals rondvliegen en racen op je bezem.

Mensen die de PSP-versie op het oog hebben krijgen nog een viertal, vrij te spelen, mini-games erbovenop. Leuk voor heel even, vooral omdat je ze via het draadloos netwerk kan proberen met je vrienden, maar voor de rest is de inhoud van het spel volledig identiek aan die van de consoletitel.

Op de Xbox zijn de graphics helemaal ok, met mooi uitgewerkte omgevingen en leuke speciale effecten (onder andere bij je toverkunsten). Ook de tussenfilmpjes zijn origineel en bovendien anders dan in de film, wat ik als een pluspunt ervaar. De makers hebben tenminste de moeite gedaan om met iets nieuws op de proppen te komen in plaats van gewoon een stukje uit de film te copy-pasten. Ook het geluid is overigens goed verzorgd zonder ons van de sokken te blazen. Hetzelfde geldt voor de PSP versie en wellicht is de grafische prestatie, relatief gezien tenminste, op de handheld iets sterker dan op de Xbox.

Dit Harry Potter spel zal weinig fans van het game teleurstellen. Verwacht echter geen wonderen, noch een diepgaande spelervaring. Alles is mooi afgewerkt, de gameplay houdt steek, maar verrast op geen enkel moment. Wél erg leuk is de co-op mogelijkheid, als je tenminste genoeg vrienden kan verzamelen om samen met jou dit geslaagde avontuur uit te spelen. De verschillen tussen de PSP en de Xbox-spellen (en dus ook de PS2- en GC-versies) zijn miniem dus het hangt gewoon van jouw voorkeur en je beschikbare hardware af welke versie je verkiest.

Onze Score:
7.0
gerelateerd spel: Harry Potter and the Goblet of Fire
geplaatst in: Electronic Arts, Reviews, Xbox
tags: ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>