gaming sinds 1997

Harry Potter and the Prisoner of Azkaban

Terwijl de grote meerderheid onder jullie hun schooljaar afwerken, begin ik alvast aan een nieuw schooljaar, maar niet in een gewone school, oh nee! Ik ga naar Zweinsteins Hogeschool Voor Hekserij & Hocus Pocus, of kortweg gewoon Zweinstein. In dit derde jaar ga ik met mijn vriendjes Hermelien Griffel en Ron Wemel op stap. Dit is mijn verhaal, ik ben Harry Potter… de jongen die bleef leven!

Na Harry vriendelijk bedankt te hebben voor de intro, neem ik de teugels maar weer in handen. Zonder mij zou hij tenslotte geen millimeter bewegen… Eigenlijk is Harry niet naar Zweinstein geweest, maar naar Poudlard, de Franse versie. Let dus bij aankoop van Harry Potter and the Prisoner of Azkaban op de taal, want je kan deze niet aanpassen in het spel. Gelukkig kon ik me met mijn degelijke Franse kennis (*ahum*) zonder problemen door het spel worstelen.

Het spel begint al direct vol actie, wanneer Harry en zijn vrienden op de Zweinstein Express zitten richting Zweinstein. Ze zetten zich neer in de wagon waar professor Lupos, hun nieuwe leraar van Verweer Tegen de Zwarte Kunsten, ligt te slapen. Plots stopt de trein en maakt een dementor zijn intrede. Harry kan zijn emoties niet tegenhouden en valt flauw. Wanneer hij wakker wordt vertellen ze hem dat de dementors bewakers zijn van Azkaban, de tovenaarsgevangenis. Deze lopen hier rond aangezien Sirius Zwarts, op zoek is naar Harry Potter om hem te vermoorden. Zo begint een nieuw schooljaar, een nieuw avontuur.

Zweinstein ziet er beter uit dan ooit, als Harry Potter fan is het een waar genot de school van zowel binnen- als buitenkant in volle glorie te bewonderen. Inderdaad, je zit niet vast in de school, je kan ook naar Hagrids huisje gaan, en je kan zelfs met een hippogrief tussen de torens van Zweinstein vliegen. Ook de character models zien er prachtig uit, en lijken fantastisch op hun tegenhanger van vlees en bloed. Enkel Harry zelf heeft een iets te mollig gezicht, misschien heeft hij gewoon te veel smekkies in alle smaken gegeten… Deze liggen verspreid in het kasteel en dienen om Fred en George te betalen als je iets nodig hebt. Naast de smekkies moet je ook afdelingspunten verzamelen, om de afdelingsbeker op het einde van het jaar te winnen, tovenaarskaarten om je verzameling te vervolledigen, bladeren van een boek met info over de vijanden en natuurlijk potions om Harry en z’n vrienden staande te houden.

Zweinstein is gigantisch groot en in het begin kan het soms wel eens een probleem vormen om te komen waar je moet zijn. Eens je in een les bent aangekomen moet je meestal in een kerker op zoek naar een spreukenboek, en als je dit boek gevonden hebt, kan je de spreuk in het verdere verloop gebruiken. Het grootste verschil in tegenstelling tot de vorige games is dat je deze keer niet alleen met Harry speelt. Deze keer neemt hij zijn vrienden Hermelien en Ron mee op avontuur, die elk hun eigen eigenschappen hebben. Ron heeft een zesde zintuig om geheime deuren op te sporen, als je dus een rare plek in de muur ziet, kan Ron ze misschien opendoen. Hermelien kan met haar smalle taille (die ze te danken heeft aan Special K) door smalle gaten kruipen en Harry heeft de fantastische eigenschap om te springen. Soms ga je met één van deze drie op stap, soms met twee, of soms zelfs met alledrie. Dan moet je nuttig gebruik maken van de drie tieners om zo verder te geraken. Elk personage heeft ook z’n eigen spreuken.

Dit wisselen tussen de drie characters gaat zeer vlot en zorgt voor enkele leuke momenten. Enkel het wisselen tussen de spreuken moest vlotter gaan. Je kan twee spreuken tegelijkertijd assignen aan de X of Y-knop, een beetje zoals bij een Zelda game. Maar als je in een kerker dan drie spreuken snel na elkaar moet gebruiken is het vervelend dat je altijd een nieuwe spreuk moet assignen, mede doordat de menu’s nogal lang laden. Ook het spel zit vol laadtijden. Het spel zal tijdens je tocht door Zweinstein verschillende keren laden, maar gelukkig zijn deze laadtijden niet al te lang.

Electronic Arts beloofde een game dat niet te makkelijk is voor de beste gamers, en ik moet zeggen dat het ze gelukt is om het spel moeilijker te maken dan de vorige delen, maar moeilijk voor de echte gamers is het helemaal niet. Soms zal je je misschien wel eens afvragen waar je nu weer heen moet of wat je nu weer moet doen, maar voor echte problemen zal je nooit staan. Dit spel is dan ook duidelijk voor de kleinere gamers bedoeld, maar oudere, begaafdere gamers (al dan niet fan van Harry Potter), zullen het ook wel eens leuk vinden om door een spel heen te ‘racen’. Een gemiddelde gamer doet ongeveer 8 uur over de game.

De muziek is sprookjes-achtig, vol magie, wat had je nog meer gewenst voor een Harry Potter game? Het geluid is ook zeer goed afgewerkt. Aangezien ik met Harry Potter et le Prisonier d’Azkaban zit kan ik niet oordelen over de Engelse en/of Nederlands stemmen, maar deze schijnen zeer goed gedaan te zijn. Over de Franse stemmen kan ik enkel zeggen dat zelfs deze te pruimen zijn, terwijl ik normaal een hekel heb aan Franse films/games wegens de slechte dub.

Zoals bij vrijwel ieder spel van Electronic Arts is er connectivity tussen de GBA-versie en de GC-versie. Wanneer je enkel de GC-versie hebt, kan je 2 minigames downloaden naar je GBA, door middel van het NINTENDO Gamecube Game Boy Advance-snoer. In het eerste van deze minigames vlieg je met een Hippogrief en moet je zoveel mogelijk punten verzamelen door door troepen vleermuizen te vliegen. Telkens als je erdoor bent gevlogen, krijg je een punt bij en een beetje extra tijd om naar de andere troep te vliegen. Het tweede minigame is een soort tetris, waar je zoveel mogelijk voorwerpen van dezelfde kleur bij elkaar moet rapen, om dan een kettingreactie te laten ontstaan.

Wanneer je beide versies hebt, kan je ook een uilenverzorgingskit downloaden naar je GBA. Dan kan je je uil verzorgen, een beetje zoals een Tamagotchi, waarna je hem terug upload naar je Gamecube en hem laat deelnemen aan uilenraces. Het is niet echt nodig speciaal hiervoor de GBA-versie aan te schaffen, en als je ze koopt, doe het dan enkel omdat dat ook een cool spel is. De GBA-versie is namelijk een RPG, waar enkele puzzelelementen inzitten waarbij je gebruik moet maken van de verschillende eigenschappen van Harry, Ron en Hermelien.

Al bij al is Harry Potter and the Prisoner of Azkaban een leuke titel, waarmee vooral de fans zich zeker zullen vermaken. De sublieme graphics, leuke gameplay en het mooie geluid zorgen ervoor dat je het spel misschien meer dan één keer zal uitspelen. EA heeft zijn missie het spel wat moeilijker te maken als de vorige delen volbracht, maar verwacht geen móeilijk spel, enkel de jongere gamertjes zullen soms voor problemen staan. Het is ook jammer dat het spel zo kort is.

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Harry Potter and the Prisoner of Azkaban
geplaatst in: Electronic Arts, GC, Reviews
tags: ,


Leave a Reply