gaming sinds 1997

Haunting Ground

Haunting Ground is een nieuw survival-horrorspel van Capcom, dat wel gespecialiseerd lijkt te zijn in dit genre. In dit spel speel je Fiona Belli, een achttienjarig meisje dat goed voorzien is van oren, poten en andere zaken die leuk op en neer wiebelen als ze rondloopt. (Wat doet vermoeden dat de ontwikkelaars iets tekort kwamen tijdens het maken van dit spel.) Ze wordt wakker en vindt zichzelf opgesloten in een kooi, terwijl er voor haar neus een afschuwelijke reus “iets” lijkt klaar te maken. Tijdens een onbewaakt ogenblik van die laatste slaagt ze er echter in te ontsnappen en bevindt ze zich in een reusachtig kasteel.

Háár kasteel zoals al snel blijkt; via flashbacks kom je te weten dat ze de enige overlevende is van een auto-ongeval met haar ouders waarna een vreemde man haar vertelt dat ze het kasteel geërfd heeft.
Fiona vindt het kasteel echter maar niks en besluit te vertrekken. Maar dit is duidelijk niet naar de zin van de huidige bewoners. Jouw taak is dus Fiona uit het kasteel te krijgen, wat niet zo makkelijk is aangezien ze van onschatbare waarde blijkt te zijn voor haar medebewoners, iets wat gaandeweg in het verhaal steeds duidelijker wordt.

Maar wanhoop niet! Je krijgt al snel een bondgenoot in de vorm van een eenzame witte hond die Hewie heet. Samen sta je altijd sterker en nu kan je eindelijk eens beginnen aan de zoektocht om een uitweg te vinden. Tijdens die queeste ga je je verschillende keren moeten verstoppen voor je medebewoners. Gebruik je dezelfde schuilplaats echter teveel dan zal ze na verloop van tijd nutteloos worden aangezien je er direct in zal worden gevonden. Afwisseling is dus de boodschap! Het gameplay-aspect met de hond en het verstoppertje spelen zijn de twee hoofdzaken in dit spel.

De verhaallijn steekt goed in elkaar en kent een zeer sterk begin maar spijtig genoeg krijg je naar het einde toe meer en meer het gevoel dat de ontwikkelaars er zich wat makkelijk proberen vanaf te maken. Toch blijft het de moeite aangezien je houding tegenover Hewie en je acties doorheen het spel voor een groot stuk bepalen welk einde je te zien gaat krijgen.

Het eerste dat opvalt is dat het tempo van dit spel stukken lager ligt dan wat de doorsnee gamer gewoon is. Het merendeel van je tijd breng je door met puzzels op te lossen en je vijanden te ontwijken. Verwacht zeker geen Resident Evil toestanden waarbij je met een heel arsenaal aan wapens hordes zombies aan het neermaaien bent.

Sterker nog, er zijn in dit spel helemaal geen hordes zombies. Je belangrijkste en zowat enige tegenstanders in dit spel zijn Debilitas de zwakzinnige reus, Daniella de dienstmeid, Riccardo de kasteelbutler en de vreemde stokoude Lorenzo. Daarnaast zijn er over het kasteel verschillende booby-traps verspreid die je met de juiste hendel kan uitschakelen of die je simpelweg moet proberen te ontwijken. Toch betrapte ik mezelf erop dat ik Fiona verschillende keren doelbewust de dood injoeg omdat de sterfscènes zo verschrikkelijk cool zijn.

Als je door een vijand wordt opgemerkt sta je voor de keuze om direct weg te vluchten of om hem eerst enkele rake klappen toe te dienen om vervolgens alsnog het hazepad te kiezen. Je aanvallen zijn echter beperkt tot een welgemikte schop voorwaarts, Hewie de opdracht geven aan te vallen en het gebruik van enkele items die her en der verspreid liggen. Deze laatste zijn op zichzelf echter vrij nutteloos en komen pas tot hun recht als je ze in combinatie met de Hewie-aanval gebruikt.

Om aan je vijand te ontsnappen kan je gebruik maken van zogenaamde ‘hiding spots’. Ze liggen verspreid over het kasteel en als je je ogen goed de kost geeft zal je er heel wat ontdekken. Zoals al werd aangehaald heeft het herhaaldelijk gebruik van dezelfde ‘hiding spot’ tot gevolg dat deze na verloop van tijd nutteloos wordt. De vijand zal je direct ontdekken waardoor je terug bij af bent. Indien je echter onopgemerkt blijft, krijg je na verloop van tijd een ‘coast clear message’ en kan je je zoektocht voortzetten. Dit is een zeer leuk concept maar het kent toch enkele minpunten. Zo komt het voor dat je verschillende ‘hiding spots’ een dozijn keer kan gebruiken zonder opgemerkt te worden maar dat er andere, meer cruciale punten zijn waar je al van bij de eerste poging ontdekt wordt. Een ander minpunt is ook dat je bij het achtervolgd worden geen hendels of andere objecten kunt manipuleren; een vijand in een booby-trap lokken zit er dus niet in.

Een tweede gameplay-aspect is de hond Hewie. Nadat je hem van een gewisse dood gered hebt, zal hij steeds aan je zijde blijven staan. Je kan zijn vriendschap en trouw winnen door hem complimentjes en snacks te geven. Als hij echter iets verkeerd doet, kan je hem daar ook voor berispen. Het is héél belangrijk om Hewie’s loyaliteit te verkrijgen want hij toont zich al snel een onmisbare bondgenoot. Je kan hem orders geven om vijanden aan te vallen, hem laten meehelpen om booby-traps onschadelijk te maken en hem items laten halen waar je zelf niet aan kan.

Toch heeft ook hier Capcom enkele steekjes laten vallen. Hoewel de AI van de hond heel goed is, kan hij het toch op bepaalde momenten laten afweten. Niks is enerverender dan oog in oog te staan met een vijand en Hewie een aanvals-commando geven waarna hij doodleuk gaat zitten wachten op eten. Godverdomme Hewie, eerst actie dan het snackie!
Hewie waarschuwt je ook nog voor aankomende vijanden en booby-traps. Als hij dus begint te grommen en weigert verder te gaan is het uitkijken geblazen…

Buiten Hewie’s vriendschapslevel zijn er nog twee belangrijke stats die je in het oog moet houden[/b], namelijk Fiona’s stamina en haar panic-level. Haar stamina is haar lichaamsconditie; als je haar constant laat spurten, zal ze uitgeput raken en minder snel reageren waardoor je haar achtervolgers een kans geeft haar in te halen. Haar stamina zal ook snel dalen als ze verwondingen oploopt door een vijand. Om haar conditie terug op peil te brengen, kan je haar laten uitrusten of kamille geven.

Ook zijn er in het spel enkele ‘recovery points’ waar je zowel haar stamina als haar panic-level terug op een normaal niveau kan krijgen. Haar panic-level is echter veel belangrijker dan haar stamina omdat die een meer directe invloed uitoefent. Fiona kan in paniek raken als ze geconfronteerd wordt met gruwelijke dingen of plots oog in oog komt te staan met een vijand. Als haar ‘panic-level’ te hoog is zal ze aan de grond genageld staan, waardoor je haar letterlijk niet meer kan bewegen. Ook zal je soms het subscherm met je inventory niet meer kunnen oproepen en komt er over het speelscherm een korrelige grijsfilter te liggen waardoor alles minder duidelijk te zien is. Als het scherm tenslotte rood wordt en je allerlei misselijkmakende geluiden hoort, weet je dat het afgelopen is. Om haar panic-level te doen zakken, kan je gebruik maken van lavendel of de recovery points.

Saven doe je bij de klokken en ik raad je aan om heel erg veel te saven. Het spel kent namelijk geen checkpoints en het is bijzonder frustrerend om na 2 uur spelen zonder te saven Fiona een gruwelijke dood te zien sterven. Een ander minpunt is het backtracken; het heen en weer lopen om items te zoeken om zo queestes of kleine puzzels op te lossen. Gezien de omvang van het kasteel kan het oplossen van één queeste enorm veel tijd in beslag nemen, iets wat vooral later in het spel op de zenuwen gaat werken. In totaal biedt het spel ongeveer tussen de 10 en 15 uur spelplezier maar als je alle eindfilmpjes in je gallery wilt hebben en alles tot op de bodem wilt onderzoeken moet je er minstens enkele uurtjes bijtellen.

Opmerking:
Al bij al steekt het gameplay-aspect leuk in elkaar maar het spel is duidelijk niet bedoeld voor de doorsnee gamer die kickt op flitsende actie en een snelle gameplay. Indien je echter eens iets heel anders wil proberen of een fan bent van horror, puzzels en adventures is dit wel iets voor jou. Ik zou je echter toch eerst aanraden het te huren en dan te kijken of het wel iets voor jou is. Fans van de Clock Tower serie zullen dit spel echter fantastisch vinden, het biedt een aantal vernieuwende concepten en ideeën die zij zeker zullen appreciëren.

Op grafisch vlak is het spel echt een juweeltje. Hoewel ik geen echte fan van het horrorgenre ben, moet ik toegeven dat Capcom er echt in geslaagd is om een constant dreigende sfeer te creeëren. Dit dankzij zowel de graphics als het geluid. De graphics zijn scherp en gedetailleerd, de animaties – zeker die van Hewie – zijn bijzonder vloeiend. Het spel kent ook geen laadtijden tussen de verschillende locaties. Een klein nadeel is misschien wel dat de animatie van “Fiona doet de deur open” of “Fiona doet de deur dicht” vrij lang duurt. Als ik word achtervolgd, knal ik een deur gewoon achter me dicht! Ik ga zeker geen 10 seconden de tijd nemen om de deur fatsoenlijk toe te doen en dan nog eens even apathisch te staan kijken alvorens ik me weer in beweging zet. Dit minpuntje kan je echter handig ontwijken door de deuren gewoon open te laten staan. Vergeet echter niet dat dit ook in het voordeel van de vijand werkt. Ook de gekozen camerahoeken kunnen soms storen. Zo kan de gekozen hoek het lastig maken om Hewie de juiste richting op te sturen en dit kan tot heel wat onnodige frustratie leiden.

Het geluid vormt ook een belangrijk onderdeel van dit spel en geeft aan wanneer je een gevaarlijke situatie nadert. Zelf kan je je ook verraden door je luide voetstappen, lawaai te maken of Hewie te roepen. Het spel ondersteunt ook Dolby ProLogic II wat de spel-ervaring nog eens versterkt. De voice-acting is vrij goed met hier en daar een neiging tot overacting. De soms psychedelische achtergrondmuziek begint na een tijd echter wel te vervelen. Sommige cut-scènes gebruiken de game-engine, andere zijn zwaar gerenderde CGI-filmpjes, allebei van uitstekende kwaliteit. Capcom heeft hier duidelijk veel werk in gestoken.

Haunting Ground is een spel dat sommige mensen maar niks gaan vinden terwijl het voor een andere groep gamers gewoonweg subliem is. Grafisch behoort het zonder twijfel tot de top en ook het geluid is goed in het spel geïntegreerd. De vraag is echter of vernieuwende concepten als Hewie en het verder ontwikkelde ‘verstoppertje spelen’ kunnen opwegen tegen het trage tempo en het lage actiegehalte. Het is heel makkelijk om het spel saai te noemen, en dat is het bij momenten ook. Adventure en survivalfanaten zullen echter veel plezier aan dit spel beleven. Kort samengevat: Dit is een goed spel voor een select groepje gamers maar het zal het grote publiek niet echt aanspreken.

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Haunting Ground
geplaatst in: Capcom, PS2, Reviews
tags: , ,


Leave a Reply