gaming sinds 1997

Heatseeker

Al sinds ik als kind de film Independence Day heb gezien, ben ik op zoek naar een leuke combat flight simulator om aliens uit de lucht te knallen. Toen waren zulke games nog te moeilijk voor mijn leeftijd, en op pc vond ik de recentere onbestuurbaar. Met Heatseeker wordt mijn kinderwens dan toch gedeeltelijk ingevuld. Enkel: hier zijn het bad-asses en geen aliens.

Vooraleer ik aan mijn relaas begin, wil ik toch de diehards even waarschuwen. Heatseeker is geen spel met duizend en één opties, maar richt zich op snelle, continue actie door de mogelijkheden te beperken. Het leuke zit hem in de eenvoud, de uitdaging en de voldoening die je ervaart.

Het spel speelt zich eigenlijk af in een parallelle wereld, waar onze bestaande vliegtuigen worden gebruikt, maar waar alle grootmachten in conflict zijn. De rebellen kennen een nooit gezien hoogtepunt en beschikken over de nodige middelen om honderden vliegtuigen, boten en SAM-sites te financieren. Eigenlijk slaat dit alles nergens op, maar bon, er moet toch een setting voor het spel worden gecreëerd. De missies passen bij het verhaal en zijn dus zeer abstract, maar er wordt gezorgd voor voldoende afwisseling.

Zoals reeds aangehaald, zitten er echt bestaande vliegtuigen in het spel verwerkt, zeventien types in het totaal. Modellen zoals de F-15, F-16, MIG-1.44 en F-117 ‘Stealth’ Nighthawk behoren tot de mogelijkheden. Wat wel opvalt, is dat de vliegtuigen over een oneindige voorraad kogels, verschillende raketten en bommen beschikken. Na het afvuren, wordt de voorraad automatisch terug aangevuld, zonder dat er daarvoor moet herladen worden bij een vliegveld of vliegdekschip.

Targetten gaat volledig automatisch, maar enkel indien je doelwit dat je geselecteerd hebt zich in het vizier bevindt. Als er een ander vliegtuig voor je neus hangt, zal er dus niet gelockt worden en moet er manueel van doelwit worden veranderd. Gelukkig wordt aan de rand van het scherm wel aangeduid waar de vijand vliegt, wat uiteraard van pas komt bij het dogfighten.

Waar het spel wel in uitblinkt, is de besturing, want deze is perfect op het lijf van de Wii geschreven. Oké, de Wii-mote is geen echte stuurknuppel, maar het gaat allemaal zeer intuïtief. Het spel bevat twee stuurmodi: arcade en professional. In die eerste modus wordt het vliegtuig bestuurd door naar het scherm te wijzen: omhoog is omhoog, omlaag is omlaag en opzij doet het vliegtuig draaien in die richting. Bij de ‘professionele’ modus moet de afstandsbediening echter gedraaid worden rond zijn lengte om het vliegtuig te sturen. Het is misschien even wennen, maar ze biedt wel een grotere vrijheid in de lucht.

Op grafisch gebied is Heatseeker geen echte hoogvlieger (pun intended), maar het wist mij wel te verrassen met de luchtige wolken. Op het moment dat je er doorheen vliegt, lijken ze op te lossen. “Net echt,” was mijn eerste reactie, al heb ik er geen idee van of het in het echt ook zo zou zijn. Ook doorheen een geëxplodeerd vliegtuig razen is telkens weer een ganse belevenis. De ‘impact cam’ die het moment van de explosie vertraagd vastlegt, zorgt ook voor dat extra beetje sfeer.

Helaas bevat het spel ook een aantal negatieve punten. Zo is het bijvoorbeeld nooit helemaal duidelijk wat nu precies je opdracht is. De pijlen op het scherm wijzen enkel naar geselecteerde vijanden en niet naar belangrijke doelen. Bonusobjectieven worden ook te weinig in beeld gebracht, waardoor je vaak unlocks niet zal behalen. Wat ik echter het meeste mis aan het spel is een free flight mode waarin je rustig kan wat vliegen of oefenen op het dogfighten.

Heatseeker is fun! Het is geen realistische simulator en ziet er misschien niet super uit, maar het biedt een geslaagde en verslavende gameplay. Het is een mooie instap in de wereld van combat flight sims mede door de intuïtieve controls van de Wii-mote. Ervaren piloten zouden dit spel beter eerst even uittesten, alvorens tot een aankoop over te gaan.

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Heatseeker
geplaatst in: Codemasters, Reviews, Wii
tags: , ,


Leave a Reply