gaming sinds 1997

Heavy Rain

De game-industrie is gigantisch. De verkoop van consoles en games loopt tegenwoordig in de miljoenen waarbij steeds meer en meer mensen in aanraking komen met videogames. “Kleine” ontwikkelaars wagen hun kans door met unieke en aparte concepten de concurrentie aan te gaan in de hoop een stukje van de steeds groter wordende massa te bereiken. Heavy Rain van Quantic Dream mag dan wel sterk gehyped zijn door Sony en de media, een groot stuk van die massa zal hij nooit charmeren.

Het verhaal van Heavy Rain draait rond een seriemoordenaar met als codenaam The Origami Killer. Dit heerschap specialiseert zich in het ontvoeren van kinderen die hij daarna vermoordt en eenzaam achterlaat, met een origamifiguurtje als magere en cynische troost. Het is aan jou dus om de moordenaar te vinden om zo de gruwelijke reeks gebeurtenissen te stoppen. Bij het uitpluizen van dit alles kruip je in de huid van vier personages die op een of andere manier betrokken zijn in dit gevaarlijke kat-en-muisspelletje. Architect Ethan Mars heeft om persoonlijke redenen te doen met de seriemoordenaar, terwijl privédetective Scott Shelby en Norman Jayden van de FBI de zaak proberen op te lossen. Als laatste vult de bevallige, en soms schaars geklede, Madison Paige de viertallige cast aan.

Om maar met de deur in huis te vallen: Heavy Rain is geen geinige game. Ik heb me niet geamuseerd tijdens het spelen van de game. Is het hierdoor een slechte game? Helemaal niet! Heavy Rain is een zeer sombere game dat erg heftige en verontrustende thema´s behandelt zoals verdriet en (zelf)moord. Daarnaast word je geconfronteerd met een heleboel psychologische dilemma’s. Sommige scènes bevinden zich op het kantje van het sadistische, en ook psychopathische stukken worden niet geschuwd. Op momenten waan je je in films als SAW of Creep. Ik heb me dus letterlijk niet geamuseerd met Heavy Rain omdat de game het mij niet toeliet. Na een tijdje voel je je zo verbonden met de personages, dat je hun verdriet haast kunt voelen. Een volwassen game dus, en niet omdat het toevallig een halve tiet laat zien.

Tijdens het spelen van de game zul je hoofdstukken tegenkomen waar je een twintigtal minuten niets hoeft te doen. Met nadruk op hoeven, want tijdens die twintig minuten valt er van alles te beleven dat zowel negatief als positief de toekomst kan beïnvloeden. Zo heb je een scène waarin je Shaun, het zoontje van Ethan Mars, oppikt van school om dan samen de middag thuis door te brengen. Terwijl dat Shaun tv zit te kijken kun jij even gaan basketballen, de wasmachine opzetten, een gezonde of ongezonde snack klaarmaken of je oude bouwplannen van onder het stof halen. Met andere woorden: wat je in het dagelijkse leven ook doet als je een halfuurtje tijd hebt.

Hoe beter jij voor Shaun zorgt, hoe sterker de band tussen jullie beide zal zijn, iets dat later in de game nog een rol zal spelen. Maak jij hem eten en zorg je dat hij zijn huiswerk op tijd maakt, dan zal de band tussen Ethan en Shaun langzaam groeien. Ga je maar wat in een hoekje tv zitten kijken en laat je Shaun aan zijn lot over, dan zal hij zelf eten bereiden en zijn huiswerk niet maken. De keuze is aan jou hoe je deze relatie wil portretteren. Het spel blijft jouw canvas en jij beschikt over de inkt.

In mijn preview van de game kon je al lezen dat de controls vrij inaccuraat en log waren. In de reviewversie voelt de besturing nog steeds niet 100% goed, maar er is wel hard aan gesleuteld om deze te verbeteren. Lopen doe je nog steeds door het indrukken van de R2-trigger terwijl je met de rechterjoystick de richting kiest. Met de linkerjoystick beweeg je enkel zijn hoofd, wat je de kans geeft om belangrijke objecten te vinden die je anders gemist zou hebben.

Haast alles in Heavy Rain kan door middel van een simpel ‘Quick Time Event’ geactiveerd worden. Denk maar aan je achteruitkijkspiegel goed zetten, eten klaar maken voor Shaun, je handen wassen na het plassen,… allemaal te besturen door met de joystick een “realistische” beweging te maken. Daarnaast wordt er ook dikwijls (goed) gebruik gemaakt van de motion sensors van de Sixaxis. Zo zal je tijdens het afdrogen van Madison´s naakte lichaam rustig heen en weer moeten schudden met je PLAYSTATION controller (enkel daarmee lukt het afdrogen) of zul je een bruuske beweging moeten maken als er iets gekneld zit.

Tijdens de meer hectische momenten worden je reflexen goed op de proef gesteld. Specifieke knoppencombinaties volgen elkaar op een snel tempo op naargelang de moeilijkheid en de situatie waarin je je bevindt. Het verkeerd indrukken van enkele knoppen leidt niet tot een onmiddellijke dood of het herbeginnen van de scène, maar eerder tot het incasseren van enkele klappen. Mis je teveel knoppen dan kan het best zijn dat je een van je vier personages voorgoed kwijt bent en dus een groot deel van het verhaal niet te weten zult komen. Door de sterke “band” die je had opgebouwd met je personage komt het verlies ervan tweemaal zo hard aan.

Quantic Dream heeft bijna elk botje van het menselijk lichaam ‘gemotion captured’ en dat heeft duidelijk zijn vruchten afgeworpen. Vooral de gezichtsuitdrukkingen zijn van het allerhoogste niveau. Emoties als verbazing, angst, woede en blijdschap zijn met gemak af te lezen. Iets wat an sich niet zo bijzonder is, maar wel opvalt als het zo subtiel en menselijk overkomt als hier. De omgeving heeft niet dezelfde zorg gekregen als de personages, maar ze zijn nog steeds van een kwalitatief niveau en in een game waar neerslag zo’n grote rol speelt zal het je niet verbazen dat de mooiste scènes in het teken van water staan!

Je eerste keer spelen van Heavy Rain neemt zo´n tien uur van je tijd in beslag. Uiteraard is het de bedoeling dat je het verhaal enkele keren opnieuw doorloopt om zo de gemiste scènes op te zoeken of om te zien wat er gebeurd zou zijn indien je een andere keuze zou genomen hebben. Reken dus maar zeker op 25 tot 30 uur aan gameplay voor wie alles wil zien, en een goed derde daarvan voor wie liever slechts één keer een game beleeft.

Speel Heavy Rain dus niet als een doordeweekse game, maar waan je een regisseur en geef de game vorm zoals jij wilt. Sta open voor rustige scènes, oprechte emoties en begin met zo weinig mogelijk voorkennis aan de game. Het is een volwassen spel, met een uitzonderlijk script vol met vraagtekens en plotwendingen, dat overigens geweldig tot leven wordt gebracht door de acteurs. Indien je enkel uit bent op actie dan is deze game HELEMAAL niets voor jou, maar hou je van originele games zoals Fahrenheit of ICO dan zal je deze ervaring zeker niet willen missen.

Onze Score:
9.0
gerelateerd spel: Heavy Rain
geplaatst in: PS3, Reviews, Sony Entertainment
tags: ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>