gaming sinds 1997

Henry Hatsworth in The Puzzling Adventure

Vaak, heel vaak komen goede dingen in tweevoud. Denk maar aan de kip en het ei, Jezus en zijn onzichtbare waterscooter en de hemelse prammen van Angelina Jolie. Maar ook een beetje aan Henry Hatsworth en zijn puzzelavontuur. Of moet het avontuurlijke puzzel zijn? Henry wie trouwens?

In eerste instantie is deze nieuwe franchise uit de EA-stal, die zonder veel poeha in de winkelrekken werd gedropt, een ordinaire platformer. Springen, schieten en slaan dus, en dat uiteraard met een koddig hoofdpersonage. Die rol wordt ditmaal ingevuld door Henry Hatsworth, een goed geklede schattenjager die op zoek gaat naar een gouden maatpak met magische krachten. Het soort waarvan ‘Fitty Cent’ er naar eigen zeggen één heeft voor elke dag. Zo’n pak komt natuurlijk niet zonder slag of stoot en dus moet Henry op het bovenste schermpje hordes vijanden het zwijgen opleggen. Dit doet hij met zijn zwaard, pistool, bommen, boemerangs of met een ridicuul robotpak, maar de echte genadeklap kan de olijke avonturier pas toedienen op het onderste scherm.

Daar verschijnen de verslagen vijanden namelijk in blokvorm in het puzzelgedeelte. Dit onderdeel is een variant van Tetris Attack waarbij je, door telkens twee vakjes van plaats te wisselen, rijtjes van drie blokken met dezelfde kleur moet vormen. Zo laat je blokjes en dus ook vijanden verdwijnen. Doe je dat niet tijdig dan zal het grut terugkeren naar de platformwereld en dat is niet aan te raden. Daar is het tenslotte vaak al hectisch en moeilijk genoeg. Goed puzzelen is dus de boodschap, zeker als je ook wat broodnodige powerups wil meegraaien. Die komen namelijk vrij door monstertjes te verslaan, gaan vervolgens onmiddellijk als blokje naar de puzzelwereld en kunnen uiteindelijk pas gebruikt worden wanneer je ze daar ‘bevrijdt’ door de juiste kleuren samen te voegen. Ben je er nog?

Het lijkt nu wellicht wat ingewikkeld, maar dat is het beslist niet. Met één druk op de knop switch je tussen beide werelden en dat wordt al snel een tweede natuur. Beide onderdelen zijn op zich dan wel niet bijster origineel of subliem uitgewerkt, maar samen zorgen ze wel voor een symbiose die de game boven de middelmaat uittilt. Het verhaal van de som der delen dus. De combinatie van beide speltypes is aanvankelijk wel even wennen maar zorgt voor een verfrissende wisselwerking die ik nooit eerder zag bij een game.

Achter de schattige plaatjes en de bijwijlen kostelijke brabbeldialogen schuilt overigens een best pittige game, en dat heeft niet eens zoveel te maken met de combinatie van de twee spelgenres. Want waar aanvankelijk het puzzelen wel eens voor problemen kan zorgen, is het uiteindelijk toch echt het platformelement dat je het licht uit de ogen zal pissen. Over het algemeen weet dit onderdeel wel een aangename balans te vinden qua moeilijkheid, maar op bepaalde punten is dat evenwicht ver zoek. Niet dat dit meteen de moeilijkste platformer ooit is, verre van, maar er zijn toch enkele eindbazen die het doorzettingsvermogen royaal op de proef stellen. Zo heeft de stevige verpleegster uit wereld drie me eventjes een leven of 15 gekost. Het kan natuurlijk aan mij liggen, maar voor een game die zich vooral richt op de kids is het toch af en toe zware kost.

Ieder level herbergt ook minstens één gesloten ruimte waarin je een karrevracht aan badguys moet zien te overwinnen. Verdergaan kan pas wanneer ze allemaal Maarten een pijpje hebben gegeven en dat wil wel eens irriteren. Het probleem is vooral dat deze stukken best moeilijk zijn, terwijl je voor de rest al fluitend door de wereld heen kan banjeren. De vijanden zijn trouwens erg generiek en eigenlijk niet meer dan simpele variaties op enkele basismodellen. Hierdoor wordt vooral het platformonderdeel na een tijdje toch wat eentonig en de zin om door te blijven gaan alsmaar kleiner. Spijtig, want een concept als dit verdient eigenlijk beter…

Het platform –en puzzelgenre kunnen volgens mij nergens beter terecht dan op Nintendo’s handheld. Het idee om ze samen te voegen in één enkele DS-game is dan ook perfect te begrijpen en het levert nog eens écht vernieuwende gameplay op ook. Daarom is het extra jammer dat de uitwerking ervan een beetje slap is. Volgende keer misschien?

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Henry Hatsworth in The Puzzling Adventure
geplaatst in: DS, Electronic Arts, Reviews
tags: , ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>